Tο Σάββατο 1 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε στο Νεστορίδειο Μέλαθρο η 29η ιατροκοινωνική εκδήλωση του συλλόγου αυτοάνοσων νοσημάτων αρθρίτιδας και λύκου ΘΑΛΕΙΑ, με τον τίτλο «Γιατρέ μου εσύ τι λές;»

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Δρ. Δημήτρης Κασίμος, Γενικός Αρχίατρος, Ρευματολόγος του 401 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου Αθηνών, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α.

Στην εκδήλωση προβλήθηκε η ταινία «Μικρές κινήσεις που αξίζουν» της σκηνοθέτου Λουκίας Ρικάκη. Η ταινία παρουσιάζει τα μικρά πράγματα που έχουν σημασία στην καθημερινότητα των ασθενών, καταγράφοντας μαρτυρίες από την ζωή των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν τις συχνότερες φλεγμονώδεις αρθροπάθειες. Το ντοκιμαντέρ επιδιώκει να δώσει μια εικόνα του ζητήματος ώστε να συμβάλει ικανά στην ευαισθητοποίηση του κοινού  αλλά και των αρμοδίων στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.

Κατά τη διάρκειά της εκδήλωσης ο Δωδεκανησιακός Σύλλογος «ΘΑΛΕΙΑ», απένειμε πλακέτα ¨ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ¨, στον Δρ. Δημήτρη Κασίμο, και επαίνους στον Ιατρικό Σύλλογο Ρόδου Πρόεδρο κ.Χρήστο Μαντά, στον Δήμο Ρόδου Αντιδήμαρχο κ.Διακοσταματίου Σάββα και στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, Δ/νση Κοινωνικής Μέριμνας Δωδ/σου, Περιφερειακή Σύμβουλο κα.Μουτάφη – Κουντούρη Δέσποινα αναγνωρίζοντας την εθελοντική προσφορά τους, για την πραγμάτωση των στόχων του συλλόγου.

Μιλώντας στην εκδήλωση η πρόεδρος του συλλόγου Θάλεια Γεωργά, είπε μεταξύ άλλων « Με τον Δρ.Κασίμο, γνωριστήκαμε στην 1η πανελλήνια συνάντηση Συλλόγων ατόμων με ρευματικές παθήσεις, όπου εκπρόσωποι των Διοικητικών Συμβουλίων Συλλόγων από Αθήνα, Πάτρα, Θεσσαλονίκη και Κρήτη καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα Πανελλήνιο Συντονιστικό Όργανο Συλλόγων Ασθενών με Ρευματικά Νοσήματα, με σκοπό την ανάδειξη των προβλημάτων μας και την χάραξη κοινών δράσεων.

Πολλές φορές αναρωτήθηκα τι σημαίνει ¨ελπίδα¨ και τελικά όπως λέει ο ποιητής….Η ελπίδα είναι ένα λαμπερό φώς που κρατά το σκοτάδι μακριά, ένα δροσερό αεράκι μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα. Ελπίδα είναι να παραμένεις θετικός όταν υπάρχουν δυσκολίες,να αναζητάς πιο πολλά, όταν οι άλλοι σου λένε ότι έχεις αρκετά, να ονειρεύεσαι το αύριο.

Ελπίδα είναι κάτι που τρεμουλιάζει κάτω από την λύπη, που λαμπυρίζει όταν έχουμε δάκρυα στα μάτια. Η ελπίδα είναι κάτι όμορφο και ό,τι όμορφο δεν πεθαίνει ποτέ. Είναι ελαφριά σαν φτερό στον άνεμο, μας κρατά όλους μαζί. Η ελπίδα είναι δωρεάν και είναι το τελευταίο πράγμα που χάνουμε!»

Από την πλευρά του ο κ. Κασίμος είπε μεταξύ άλλων «Διάλεξα για τίτλο της ομιλίας μου «γιατρέ μου, εσύ τι λές; » μια συχνή αν όχι τη συχνότερη ερώτηση του ατόμου με πρόβλημα υγείας στο τέλος τής συζήτησης του με το γιατρό και στις συζητήσεις φίλων όταν στην παρέα βρίσκεται γιατρός. Στα 30 λεπτά που θα ακολουθήσουν θα μοιραστώ μαζί σας τα παρακάτω θέματα

ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ στην επικοινωνία με τον ιατρό μέσα από τα μάτια του ατόμου με αρθρίτιδα και  τι περιμένει από τον ρευματολόγο του.
ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ από τα χρόνια της εκπαίδευσης και μετεκπαίδευσης στην Μεγάλη Βρετανία μέσα από τα μάτια ενός Ελληνα γιατρού. Θεωρία και πράξη.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ και ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ της συμμετοχής των ατόμων με αρθρίτιδα στα δρώμενα της Υγείας. Το σήμερα και το αύριο των ατόμων με ρευματικές παθήσεις μέσα απο τις κοινές δράσεις του συντονιστικού οργάνου των συλλόγων Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα, Δωδεκανησιακού Συλλόγου Αυτοάνοσων Νοσημάτων Αρθρίτιδας και Λύκου «Θάλεια», σύλλογος ρευματοπαθών Κρήτης και οι συλλογοι γονέων παιδιών με αρθρίτιδα Θεσσαλονίκης και Αθήνας.

Οπως ακούσατε χρησιμοποιώ τόν όρο άτομο με αρθρίτιδα αντί του όρου ασθενής -άρρωστος θέλοντας απο την αρχή να τονίσω τη σημασία που πρέπει να δίνεται στην ενεργή συμμετοχή και την απο κοινού με τον γιατρό λήψη των αποφάσεων σε χρόνιο πρόβλημα υγείας οπως είναι οι ρευματοπάθειες.

Ελληνική μελέτη (Ζ. Τσίμτσιου και συνεργάτες 2008) αναδεικνύει την επιτακτική ανάγκη επαναπροσδιορισμού της εκπαίδευσης στην επικοινωνία με το άτομο με πρόβλημα υγείας στα προγράμματα ιατρικών σπουδών. Οι γιατροί της μελέτης είχαν την ιατροκεντρική προσέγγιση (πατερναλιστική) ως πρός την ενημέρωση και την λήψη θεραπευτικών αποφάσεων.

Οι ασθενείς επιθυμούν περισσότερη κινητοποίηση και ενημέρωση απο αυτή που κρίνουν σκόπιμο να παρέχουν οι γιατροί. H βελτίωση των δεξιοτήτων επικοινωνίας του γιατρού με επίκεντρο τον Ελληνα ασθενή αυξάνει την πιθανότητα για συμμόρφωση στη θεραπεία, ενώ μειώνει την πιθανότητα για απόδοση ευθυνών μετά απο πιθανό ιατρικό λάθος.

Σύμφωνα με τον κ. Κασίμο ο ασθενής απευθυνόμενος στο γιατρό του ζητά μεταξύ άλλων τα εξής: «Να βρίσκεσαι σε συνεχή επαγρύπνηση, να ανανεώνεις τις γνώσεις σου, να προσπαθείς συνέχεια για την βελτίωση των συνθηκών νοσηλείας, να βρίσκεσαι συνέχεια στο κέντρο των εξελίξεων της ιατρικής  στον τομέα σου.

Να παραδέχεσαι ότι μπορεί να κάνεις λάθος, – είναι ανθρώπινο – να δέχεσαι τυχόν  λάθος σου έγκαιρα  και να προχωράς χωρίς εγωισμούς άμεσα  σε διορθωτικές ενέργειες. Βοήθησε στη δημιουργία Αρχείων Καταγραφής των ατόμων με αυτοάνοσο νόσημα του συνδετικού ιστού (Registry) όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος κλπ.

Η παρατήρηση των αποτελεσμάτων σε συνάρτηση με το πρωτόκολλο θεραπείας και η  μελέτη της κάθε περίπτωσης είναι πολύτιμη γνώση. Θέλω ίση αντιμετώπιση. ΄Οποιος και να είμαι, υπουργός ή ανειδίκευτος εργάτης- πλούσιος ή φτωχός δικαιούμαι και θέλω να έχω τις ίδιες ευκαιρίες για ίαση και την ίδια προσοχή. Θέλω να με ακούς με προσοχή.

Θέλω να εμπιστευτείς την διαίσθηση και να λάβεις σοβαρά υπόψη σου τις παρατηρήσεις μου σε ό,τι αφορά την αρθρίτιδα μου, γιατί μπορεί να σε οδηγήσουν σε χρήσιμα συμπεράσματα για την πορεία της νόσου. Να μου μιλάς με υπομονή,  απλά και κατανοητά σύμφωνα με την αντίληψη και τις δυνατότητες μου.

Κάθε ένας από μας είναι μια ξεχωριστή  μονάδα με διαφορετικές δυνατότητες,  νοημοσύνη και εκπαίδευση. Θέλω να θυμάσαι ότι κάθε τι που λες έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα και την οικογένεια μου που σε ακούει. Να συζητάς μαζί τους τις αγωνίες και τους φόβους τους και να απαντάς στις απορίες τους.

Θέλω, εφόσον είσαι κρατικός λειτουργός, να μην χρηματίζεσαι. Μην εκμεταλλευτείς την αδυναμία μου. Η θεραπεία κρατάει χρόνια, οι τακτικές επισκέψεις στό νοσοκομείο μας υποχρεώνουν να αφήνουμε την δουλειά μας, ιδιαίτερα για μένα που είμαι κάτοικος της περιφέρειας. Θέλω να καταλάβεις ότι εσύ είσαι ο επαγγελματίας της υγείας και εγώ είμαι το άτομο που αγωνίζεται με την αρθρίτιδα του.

Είμαστε στον ίδιο αγώνα στρατευμένοι αλλά σε διαφορετικό ρόλο. Θέλω να σέβεσαι την ανεξαρτησία των Συλλόγων  των ασθενών, να είσαι πάντα σε επαφή και συνεργασία μαζί τους, για την ανάπτυξη μιας πραγματικής συμμαχίας για το συμφέρον όλων των ατόμων με αρθρίτιδα. Δώσε μας την σιγουριά και την ηρεμία ψυχής και εμείς θα σου δώσουμε την αγάπη και την εκτίμηση μας. 

Γιατρέ μου η επιτυχία της επικοινωνίας μας από σένα εξαρτάται»
Στον απόηχο της εκδήλωσης όλοι μιλούν για έναν άνθρωπο (αναφερόμενοι στον Δρ.Κασίμο) που συγκίνησε πολύ και γνώρισε στο κοινό τον γιατρό μέσα από τα μάτια του ασθενή. Ο Δωδεκανησιακός Σύλλογος ¨ΘΑΛΕΙΑ¨, ανανέωσε το ραντεβού του, για το ¨11ο Περπάτημα Ζωής & Ελπίδας¨ το Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013, στις 18.00, στους Λόφους του Αγίου Στεφάνου Μόντε Σμιθ.»