Αποκυήματα φαντασίας, η δήθεν ευνοϊκή μεταχείριση της Δωδεκανήσου με το μειωμένο δασμολόγιο

Στις κρίσιμες αυτές ημέρες, δεν πρέπει να παραβλέπεται η  πολύτιμη εισφορά της Δωδεκανήσου και των κατοίκων της, σε όλους εν γένει τους κρατικούς τομείς, η οποία επετεύχθη με σειρά ανταποδοτικών μέτρων, με κυριότερο το μειωμένο δασμολόγιο,  που θεσπίστηκε με την ένθερμη συνηγορία προς την ελληνική κυβέρνηση του πρώτου Διοικητή Δωδεκανήσου Ναυάρχου Περικλή Ιωαννίδη και ύστερα από τεκμηριωμένη έγγραφη μακροσκελή  έκθεση,  που εκπονήθηκε από τους στενούς του συνεργάτες και κουμπάρους του, πρώτους αιρετούς Δημάρχους Ρόδου Γαβριήλ Χαρίτο και Σύμης Κώστα Κυπραίο, με τους οποίους διατήρησε προσωπική φιλία και αλληλογραφία  μέχρι τον επισυμβάντα το 1965 θάνατό του και δεν είναι τυχαίο ότι ο Δήμος Ρόδου τοποθέτησε την προτομή του στην πλατεία του διοικητηρίου, ο δε Δήμος Σύμης ονοματοδότησε την εμπορική κεντρική ακτή του σε «Ακτή Ναυάρχου Περικλή Ιωαννίδη».

Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή την ατέρμονη συζήτηση για το μειωμένο δασμολόγιο της Δωδεκανήσου, διατυπώνονται διάφορες απόψεις, προερχόμενες κυρίως από την ηπειρωτική Ελλάδα, οι οποίες, λόγω άγνοιας, συνιστούν κυριολεκτικά αποκυήματα φαντασίας, στερεοτύπως επαναλαμβανόμενα.

Το γεγονός ότι οι Δωδεκανήσιοι διατήρησαν την ανωτερότητα και την αξιοπρέπειά τους και το ότι δεν απέκτησαν ορισμένες συνήθειες του δημόσιου βίου της χώρας μας,  συνωστιζόμενοι στους προθαλάμους πολιτικών γραφείων για να ζητήσουν προσωπικά ή τοπικά για την περιοχή τους ρουσφέτια, φαντάζει ως εξωπραγματικό για μερικούς εθισμένους στις συνήθειες της ικανοποίησης αιτημάτων για πολιτικές ανάγκες.

Το μειωμένο δασμολόγιο της Δωδεκανήσου θεσπίστηκε και λειτούργησε υπό την έννοια και την πραγματικότητα της πλήρους ανταποδοτικότητας και μάλιστα, κατά κοινή ομολογία,  περισσότερο ωφελούμενη την Ελλάδα από την είσπραξη ανάλογων φόρων, λόγω της μεγάλης και σε παγκόσμια έκταση εμπορικής κίνησης που σημειωνόταν στη Δωδεκάνησο.

Είναι σοβαρό  λάθος που δεν προβάλλεται το γεγονός ότι το μειωμένο για τη Δωδεκάνησο δασμολόγιο, δεν περιοριζόταν μόνο, όπως πολλοί πιστεύουν,  στην πώληση υφασμάτων, αρωμάτων, καλλυντικών, ουίσκι, ομπρελών και λοιπών εισαγόμενων ειδών.

Στην εισηγητική έκθεση του Ναυάρχου Ιωαννίδη, υπήρχε και η διάταξη, όπως τα τέλη χαρτοσήμου, ήτοι από  3,6% που ίσχυε και ισχύει για όλες τις συναλλαγές στην Ελλάδα, να εφαρμοστούν μειωμένα κατά το ήμισυ, δηλαδή στο 1,8% για τη Δωδεκάνησο.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της σύναψης δανειακών συμβάσεων τόσο από την Ελλάδα, όσο και από το εξωτερικό, όπου οι συμβάσεις υπογράφονταν στα ελληνικά προξενεία με χαρτόσημο 3,6% και συνεπώς, με την υπογραφή τους στη Ρόδο, το ελληνικό δημόσιο είχε περισσότερες συμβάσεις και μεγαλύτερα κέρδη.

Η αποφασιστική στάση των Δωδεκανησίων στο θέμα του μειωμένου δασμολογίου, αποτελεί τελικά αδήριτη εθνική ανάγκη.           

Γράφει ο πολιτευτής Δωδεκανήσου Ηλίας Κυπραίος