Από μικρό μαθαίνεις

Ενας πιτσιρίκος Σουηδός καθόταν σε κάποιο τραπέζι στο εστιατόριο μας σήμερα κύριε διευθυντά με την οικογένειά του!!  Εγώ καθόμουν στο εσωτερικό του μαγαζιού στο τραπέζι που είναι ακριβώς πάνω από την σκάλα της τουαλέτας.

Ηλθε τότε το παιδάκι και με ρώτησε Can I ask you something sir?  Of course, του απάντησα.  Where is the toillette? Του έδειξα που ήταν ιδιαίτερα ξαφνιασμένος από την ευγένεια που εξέπεμπε και δήλωνε ο πιτσιρίκος των οκτώ χρόνων!!

Οταν δε ανέβηκε την σκάλα ερχόμενος από κει έρχεται μπροστά μου και με χαμόγελο μου λέει!! Thank you very much sir!!! Και για τους μη αγγλομαθείς να ερμηνεύσω ότι ο ευγενικός μικρός με ρώτησε αν μπορεί να με ρωτήσει κάτι!!! 

Οταν του είπα ναι με ρώτησε που ήταν η τουαλέτα.  Οταν δε ανέβηκε από υπόγειο όπου βρισκόταν και περνώτας από μπροστά μου με ευχαρίστηκε θερμά!  Πριν φύγει η οικογένεια σταμάτησα το παιδάκι και του είπα ότι ευχαριστήθηκα την συνομιλία μαζί του κι ας ήταν σύντομη και αφορούσε τουαλέτες!  Του είπα ότι ένα “ευχαριστώ” και ένα “συγνώμη” είναι αυτά που λείπουν από τον σημερινό μας κόσμο!! 

Οτι όταν σε μερικά χρόνια κρεμαστεί ο κόσμος στα χέρια του θα τον χειριστεί ευκολότερα από άλλους συνομήλικούς του, από μεγαλύτερους του ή ακόμα κι από πολύ μεγαλύτερους που ήδη ασκούν εξουσία ή προσβλέπουν στην εξουσία και στερούνται των ευαισθησιών που αυτός έχει έμφυτα ή ενστερνίστηκε πολύ ευκολότερα από αυτούς!!  Κι αυτός είναι ο λόγος που γράφω την μικρή μεν, πλην όμως αρκετά συγκλονιστική μου σημερινή εμπειρία. 

Γιατί κε διευθυντά ο κόσμος μας θα ήταν άπειρα καλύτερος και δεν θα φοβόμαστε να τον παραδώσουμε στους απογόνους μας αν οι σημερινοί κυβερνώντας σ’ όλη την γη διέθεταν λίγη αγάπη... λίγη ταπεινοφροσύνη... κι ήταν ευάλωτοι στο ευχαριστώ και στην συγνώμη!!  Σ’ αυτά δηλαδή για τα οποία με ξάφνιασε ο πιτσιρίκος ξαφνιάζοντας με!! 

Γράφει ο Kώστας Σαρρής