Το άσυλο  και οι Ελληνες

Το πολιτικό άσυλο ανιχνεύεται - και αυτό - στον αρχαίο ελληνικό λόγο.

Ετσι στις ΙΚΕΤΙΔΕΣ του Αισχύλου. ο Δαναός από την Αίγυπτο, με τις 50 κόρες του, καταφεύγουν, διωκόμενοι, στο Αργος και επικαλούνται, για την φιλοξενία τους:
- «Των προσφύγων ο Δίας καλόβουλο μάτι ας στρέψη σ’ αυτό το κοπάδι μας. (...)»

Αλλά και ο Σοφοκλής στον “Οιδίποδα επί Κολονώ” ο τυφλός Οιδίποδας, ζητά, προστασία από τους Αθηναίους, και ο χορός των γερόντων εξηγεί στον Οιδίποδα ποιος είναι ο τόπους που έχει έρθει, σαν απάντηση στο φόβο του μην τον παραδώσουν σοτυς διώχτες του  Θηβαίους:

- «Ευοίκου, ξένε τάσδε χώρας ίκου..» κατά Κ. Βάρναλη, ο οποίος θεωρεί ότι το “Ευΐππου” (καλά άλογα) που υπάρχει στο πρώτότυπο είναι λανθασμένο, από ανιτγραφέα, αντί του ορθού “Ευοίκου”, δηλ. ήρθες ξένες σε χώρα που διοικιέται καλά, που είναι υπερήφανη για την ευνομία της και το πολίτευμά της...

Γράφει ο Αντώνης Ν. Βενέτης