Τί είναι για εμάς ο Χριστός; Ο φόβος των αιρέσεων...

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος
Κυριάκος Μανέττας
κληρικός-εκπαιδευτικός, εφημέριος του ιερού ναΰδριου Αγίας Ειρήνης-Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου Ρόδου

Ο μήνας ο Αύγουστος είναι ο κατεξοχήν μήνας της Παναγίας. Η Κοίμηση της Θεοτόκου και η μετάστασή της στον ουρανό, είναι ένα μυστήριο θείας Αποκάλυψης σε εμάς τους Χριστιανούς. Ομως στις αρχές του Αυγούστου στις 6 του μηνός γιορτάζει η εκκλησία μας την Μεταμόρφωση του Χριστού μας. Κάθε τιμή στην Παναγία μας και μητέρα του Χριστού μας, είναι και τιμή στον ίδιο. Κάθε τιμή στο Χριστό μας τιμάται και η Παναγία μας αφού αυτή έγινε η αιτία της θείας ενσάρκωσής Του. Η διήγηση και ό,τι έγινε στο Όρος του Θαβώρ, στη Μεταμόρφωση του Χριστού είναι γνωστή σε όλους μας από τους ιερούς Ευαγγελιστές και τα όσα γράφτηκαν από αιώνες.

Αυτή η λάμψη του Χριστού μπροστά στους μαθητές του σαν ήλιος και η παράδοση, αφού έχουμε νηστεία αυστηρή, να τρώμε την ημέρα αυτή ψάρι, και να ευλογούνται στους ναούς οι καρποί των σταφυλιών και τα σύκα αποδεικνύει ότι με τον Χριστό, ζούμε το θαύμα της ζωής και των καρπών της. Ομως διαχρονικά ο Χριστός παραμένει σημείον αντιλεγόμενον. Νέφη μαρτύρων, Αγίων, Οσίων, ομολογητών, αγωνιστών Χριστιανών, ανά τους αιώνες έδωσαν και δίνουν αγώνες, μαρτυρίου και μαρτυρίας, ομολογίας και αναγνώρισης και όχι μόνον. Υπάρχουν από την ημέρα της γέννησής του, οι Εβραίοι, ο Ηρώδης ο αιμοχαρής, άσπονδοι εχθροί του και πολέμιοί του. Εδώ επαληθεύονται τα λόγια του Ρώσσου συγγραφέα ότι χωρίς Χριστό όλα επιτρέπονται. Έτσι οι ημέρες μας, η εποχή μας, ζητά πιο μεγάλη τιμή και αγώνες για τον ιδρυτή της πίστης μας και τελειωτή Ιησού Χριστό. Γι’ αυτό αποφάσισα για τον Χριστό μας,  το λυτρωτή και Σωτήρα μας, να γράψω το σημερινό άρθρο. Πραγματικά το ερώτημα τί είναι για εμάς τελικά ο Χριστός είναι επίκαιρο και διαχρονικό. Εάν αποτελεί το οξυγόνο που αναπνέουμε, τότε υπάρχει η προοπτική της σωτηρίας μας. Κακά τα ψέματα όπως λέει ο λαός μας, όποιος έχει Χριστό μέσα του, ακτινοβολεί, λάμπει σαν τον ήλιο, όπως στην μεταμόρφωσή του. Χριστό ζητάμε να έχουμε μόνιμα μέσα μας. Αυτό είναι το ζητούμενο. Όμως υπάρχουν πολλοί προβατόμορφοι λύκοι, όπως μας λέει το Ευαγγέλιο, που χρησιμοποιούν το Όνομά του, όμως εκείνοι βρίσκονται σε πλάνη, οι γνωστοί σε όλους μας αιρετικοί.

Λόγοι συμφέροντος, οικονομικοί, προβολής, ενορχηστρωμένης στρατηγικής από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, έκαναν πολλούς χλιαρούς στην πίστη και αδύναμους στις παγίδες του διαβόλου, ανθρώπους να μπορέσουν να αντισταθούν. Έτσι έγιναν όργανα του εωσφόρου του διαβόλου, και μέχρι τις μέρες μας παρουσιάζονται σας Σωτήρες, σας Μεσσίες, σε αφελείς, σε πονεμένους και αδύναμους κοινωνικά και επαγγελματικά συνανθρώπους μας. Από τους μάρτυρες του Ιεχωβά, Πεντηκοστιανούς κ.λπ. εκατοντάδες πλανεμένοι (αιρετικοί), χρησιμοποιούν το όνομα του Χριστού μας. Χριστέμποροι κοινώς χαρακτηρισμένοι εμπορεύονται το όνομά του. Οχι ότι και εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, μερίδες κληρικών και λαϊκών δεν κάνουμε τα ίδια. Κοιτάχτε τα πανηγύρια. Μουσικές, ασέβεια στην νηστεία, πουλάνε και ψήνουν κρέατα έξω από τα πραύλια των εκκλησιών, πουλάει ο καθένας τις πραμάτειες τους.

Ότι έχει ο καθένας αυτό και πουλά. Φτάνει να μην ξεπουλήσουμε την ομορφιά της αφοσίωσής μας στον Χριστό. Είναι ο Αρχηγός και τελευτής της εκκλησίας μας. Πόση χαρά νιώθουμε εσωτερική όταν Τον ομολογούμε με έργα στους ανθρώπους. Θεϊκή λάμψη, χαρά, αγαλλίαση, ειρήνη, πνευματική ευτυχία. Οσο αγαπά κανείς το Χριστό τόσο η χάρη του τριαδικού Θεού δεν τον εγκαταλείπει. Κάθε που κερδίζουμε, που αποκτάμε, που έχουμε ή και που δεν έχουμε σε Εκείνον τον ξυπόλητο, το φτωχό, Ναζωραίο το οφείλουμε. Αδέλφια μου! Η προδοσία της πίστης και της πατρίδας σημαίνει αφανισμό και καταστροφή προσωπική και εθνική. Σε μία τέτοια εποχή που στημένοι προδότες, δοσίλογοι της πίστης κυκλοφορούν ελεύθεροι, όταν τα σύμβολα τα ιερά της πίστης και της φυλής μας κινδυνεύουν, πρέπει να σταθούμε όρθιοι επί των επάλξεων. Οφείλουμε πολλά στους προγόνους μας που μας άφησαν ιερές παρακαταθήκες. Στην νέα εποχή των προκλήσεων και τον αθεϊσμό εμείς απαντάμε με τα λίγα του πατρο-Κοσμά του Αιτωλού. Εμείς πιστεύουμε και αγαπάμε Χριστό και Ελλάδα. Αμήν