Στον δήμαρχο με αγάπη

Γράφει ο
Γιάννης Παρασκευάς

Κοινές οι διαπιστώσεις τόσα χρόνια, φίλε Δήμαρχε, επανάληψη και επαναδιατύπωση των ίδιων πραγμάτων. Σίγουρα είναι αναγκαίες, είναι το πρώτο βήμα, η διάγνωση, αλλά παραμένει η διάγνωση αχρείαστη αν δεν ακολουθήσει η επιβεβλημένη θεραπεία.

Η άσκηση, ή ακόμα η απλή διαχείρηση εξουσίας είναι μαραθώνιος που όμως έχει ένα τέρμα, μια κατάληξη, ένα στόχο, αν όχι, τότε δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια αχρείαστη και ανώφελη περιπλάνηση.
Χρήσιμα τα μικρά και εμβαλωματικά, χάνονται όμως στο χρόνο και τη χρήση.

Μια επιτυχημένη πραγμάτωση του στόχου προϋποθέτει, συνέχεια, συνέπεια, επιμονή, υπομονή και υπέρβαση των εμποδίων που βάζουν ή το θεσμικό πλαίσιο ή η ανόητη σύγκρουση συμφερόντων.
Βιώνουμε ίσως την πιο ταραγμένη και συγκεχυμένη συγκυρία οικονομικών, κοινωνικών και γεωπολιτικών εξελίξεων χωρίς εύκολη διάγνωση ούτε της πορείας της ούτε της κατάληξης της.

Η κρίση λένε ότι γεννά ευκαιρίες, η γέννηση όμως χρειάζεται, μήτρα, επιβήτορα και μαιευτήρα.
Από τους τρεις παράγοντες που συμβάλλουν στη γέννηση διαθέτουμε σε επάρκεια και ποιότητα την καλύτερη μήτρα που δεν είναι άλλο από το νησί και την πόλη μας, αναζητούνται λοιπόν επειγόντως, επιβήτορας και μαιευτήρας.
Από στείρους επιβήτορες χορτάσαμε, έχουμε ανάγκη γόνιμων επιβητόρων.

Τον ρόλο του επιβήτορα καλούνται να τον παίξουν οι ασκούντες την εξουσία, αυτοί που έχουν την ευθύνη της διαχείρισης των πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων του τόπου.
Η γεωγραφική θέση του νησιού και η ιστορία του μας οδηγεί αβίαστα στις ενδεικνυόμενες και επιβεβλημένες επιλογές.

Το εμπόριο με μοχλό κίνησης τον Ροδιακό στόλο, τα γράμματα και οι τέχνες κατέστησαν το νησί μας κυρίαρχο για αιώνες στη Μεσογειακή λεκάνη, σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο.
Το τότε εμπόριο δεν είναι τίποτα άλλο για εμάς σήμερα παρά ο Τουρισμός μαζί με όλες τις άλλες παράπλευρες παραγωγικές δραστηριότητες.

Η καινοτομία, η ποιότητα και η ιδιαιτερότητα καθιστούν ενα προϊόν ελκυστικό και εμπορεύσιμο.
Μέσα στον σκληρό διεθνή ανταγωνισμό το τουριστικό μας προϊόν χάνει μέρα με τη μέρα, χρόνο με τον χρόνο την ανταγωνιστική του αξία, πολλά παρόμοια προϊόντα αναδύθηκαν τα τελευταία χρόνια σε Παγκόσμιο επίπεδο.
Αδήριτη και επιτακτική η ανάγκη απόκτησης ταυτότητας ξεχωριστής και ελκυστικής.

Ταυτότητα δεν μπορούν να προσδώσουν οι διαχειριστικές λογικές της σημερινής ζοφερής κατάστασης και οι κούφιες εγωιστικές αντιπαλότητες.
Ο Ήλιος, η θάλασσα και οι ξενοδοχειακές κλίνες δεν δημιουργούν τις «ικανές και αναγκαίες συνθήκες» απόκτησης ταυτότητας.

Το παρελθόν λένε ότι διδάσκει, οι Ιταλοί κατακτητές για δικούς τους λόγους είχαν κάνει τις επιλογές τους για το νησί, θέλησαν να του προσδώσουν ξεχωριστή ταυτότητα και να το καταστήσουν τον πιο δημοφιλή τουριστικό προορισμό στο χώρο της Μεσογειακής λεκάνης.
Κυρίαρχο στοιχείο υλοποίησης αυτού του στόχου ήταν η ανάδειξη της πόλης της Ρόδου σε κοσμοπολίτικο κέντρο και της Ιστορικής κληρονομιάς του νησιού σύμφωνα όμως με τις απόψεις και τις θέσεις του Ιταλικού Φασιστικού καθεστώτος.

Ο χρόνος όμως φθείρει και τα δύο, πόλη - ιστορική κληρονομιά, σχεδόν «εξέπνευσαν» και  στις σημερινές συνθήκες δεν μπορούν πλέον να προσφέρουν αυτό το κάτι που έχουμε ανάγκη.
Οι Αρχαιολογικοί μας χώροι που κουβαλούν αιώνων ιστορία παραμένουν αναξιοποίητοι και η ανάδειξή τους, η συντήρησή τους και η εκμετάλλευση τους θυμίζει τριτοκοσμικές καταστάσεις.
Η πόλη έχασε τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της και σε επίπεδο οικιστικών δομών και υποδομών και σε επίπεδο λειτουργίας, έπαψε να είναι ελκυστική για το επίπεδο των επισκεπτών που επιθυμούμε.

Αν τυχόν και δεν ξεχωρίζεις μέσα στο ανώνυμο πλήθος δεν θα καταφέρεις ποτέ σου να γίνεις επώνυμος, παραμένεις πάντα ένα απλό νούμερο ληξιαρχείου, το ίδιο ισχύει και για τις πόλεις και για τις χώρες.
Οι προϋποθέσεις υπάρχουν, οι μοχλοί κίνησης θα πρέπει να τεθούν σε λειτουργία.

Υστερόγραφο:
Αφορμή και αιτία αυτής της επιστολής η συνάντηση φορέων που συγκάλεσες προ ημερών.