Τις αγορεύειν βούλεται;

Γράφει ο
Χ, Βουτυράκης
h_vout.@yahoo. Gr


Ποιος θέλει να μιλήσει; Θυμήθηκα, παρακολουθώντας την συζήτηση στην Βουλή,  το κάλεσμα του Κήρυκα της Εκκλησίας (Συνέλευσης) των πολιτών της Αθήνας στην αρχαιότητα, με πολίτευμα την άμεση δημοκρατία.  Το πολίτευμα αυτό, ανέθετε  στον κάθε πολίτη την τύχη του, και όχι σε υπεράνω νόμων βουλευτές, όπως είναι το σημερινό πολίτευμα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας μας, Αγγλικής προέλευσης . 

Την αφορμή, μου την  έδωσε η συζήτηση στην Βουλή των Ελλήνων την 26/07/2016.  Ανεξάρτητα από το θέμα της συζήτησης, η συμπεριφορά των βουλευτών στην βουλή των τρακοσίων με έκαμε να ντρέπομαι και να αμφιβάλλω αν οι σύγχρονοι βουλευτές μας   είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων ή αλλοδαποί οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων . Με το θέμα της συζήτησης, ελάχιστοι και ελάχιστα ασχολήθηκαν. 

Με εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, οι ομιλητές (παίχτες) και το ακροατήριο( κερκίδα) μετατρέψανε την βουλή σε γήπεδο ή στην καλλίτερη των περιπτώσεων σε χάβρα Ιουδαίων και δεν είναι η πρώτη φορά ούτε η τελευταία. Αυτή δεν είναι βουλή λαού κατακτημένης χώρας που βρίσκεται στο έσχατο σημείο της εξαθλίωσης και απόγνωσης.  Ούτε οι βουλευτές, κατά κανόνα, τιμούν το αξίωμα που τους εμπιστεύτηκε ο λαός ιδιαίτερα κάτω από τις παρούσες συνθήκες..

Οι αντεγκλήσεις, τα προσωπικά, τα κομματικά και ατομικά συμφέροντα, οι μαγκιές, οι δήθεν εξυπνάδες κλπ, με τα οποία ασχολούνται στην Βουλή, είναι άσχετα με το αξίωμα του βουλευτή και τις εντολές του λαού.
Ο Ελληνικός λαός τους ανέθεσε να  βούλονται(Θέλουν) να αγορεύουν μόνο για το κοινό καλό και τους πληρώνει ακριβά για  να βουλεύονται(να σκέπτονται λογικά και να αποφασίζουν) και όχι να βολεύονται(Γνωστό σπορ). 

Όταν κάνουν το αντίθετο, απαξιώνονται τελείως στα μάτια των ψηφοφόρων τους πράγμα που τους αφήνει βέβαια τελείως αδιάφορους. Το προς συζήτηση θέμα στην Βουλή αν δεν εξαφανίζεται τελείως έρχεται δεύτερο, αφού αποτελεί την πρόφαση για μικροπολιτική,  κομματική επίδειξη και προσωπική προβολή των βουλευτών , με σκοπό την εξασφάλιση της επανεκλογής τους στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, με τους ψήφους της εκλογικής τους πελατείας η οποία δεν έχει άλλη καλύτερη λύση.

Γιατί το μόνο που (βούλονται) οι βουλευτές είναι να εξακολουθήσουν να (βολεύονται) και όχι να (Βουλεύονται) . Πως λοιπόν, γνωρίζοντας: Tα  όσα θλιβερά  συμβαίνουν με τους αντιπροσώπους μας στην Βουλή.  Το καλπονοθευτικό πλειοψηφικό  εκλογικό σύστημα, που με μαγικό τρόπο μετατρέπει ένα 32% ή 35% σε 60% . 

Τον Έλληνα πολίτη, που μπορεί να μιλήσει μόνο μια φορά όποτε  γίνονται εκλογές για να εκλέγει νέες κυβερνήσεις κολοτούμπες και μετά καθισμένος στον καναπέ αδρανής να καταπίνει αμάσητα όσα του σερβίρουν. 
Την σημερινή σκόπιμη αποξένωση του πολίτη από τα κοινά, που δημιουργεί τις προϋποθέσεις να γίνονται ασύδοτοι και να μένουν ατιμώρητοι,  γιατί είναι υπεράνω των νόμων, όσοι νομοθετούν αλλά  και όσοι κατέχουν θέσεις  μεγάλου οικονομικού ενδιαφέροντος, για πράξεις ή παραλήψεις τους. 

Όπως πχ οι τραπεζίτες της τράπεζας της Ελλάδας  (που δεν είναι της Ελλάδας), και του ΤΑΙΠΕΔ (που όλα τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας τα σφάζει ,όλα τα μαχαιρώνει και λογαριασμό δεν δίδει).
Ότι σήμερα,  οι πιο καλά αμειβόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι είναι οι υπηρετούντες μια από τις τρείς εξουσίες, τη νομοθετική, την εκτελεστική, και την δικαστική αλλά και την νεότερη ιδιωτική υπερεξουσία, την οικονομική-τραπεζική, απλά γιατί Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει. .

Ότι σήμερα οι κυβερνήσεις μας, δίδουν γη και ύδωρ στους κατακτητές μας, Γερμανοευρωπαίους, με ηγέτη τον αδέκαστο και δίκαιο κύριο Σόιμπλε, τιμητή των Ευρωπαϊκών λαών που γι’ αυτόν όλοι οι λαοί είναι ίσοι , εκτός από μερικούς που είναι πιο ίσοι. Παράδειγμα ότι στην Ελλάδα εξαντλεί όλη του την σκληρότητα για τον ίδιο λόγο που στην Ισπανία, Πορτογαλία, επεμβαίνοντας στην απόφαση των επιτρόπων που ελέγχει, χαρίζει τα πρόστιμα ενώ και αυτές οι χώρες δεν πέτυχαν τους δημοσιονομικούς τους στόχους.

Τόσο δίκαιος ,τόσο ηθικός, τόσο μεγάλος, όσο ένας  άλλος αλησμόνητος ιστορικός ηγέτης της χώρας του που κατέστρεψε την Ευρώπη.  Πώς με όλα αυτά που γνωρίζομε για το διεφθαρμένο αυτό πολιτικο-οικονομικό  σύστημα,  να μην σκεφτώ  ότι δεν πρόκειται να δούμε προκοπή ούτε εμείς ούτε τα παιδιά μας στον αιώνα τον άπαντα;  Πως να μην το συγκρίνω με την ευπρέπεια και τον πολιτισμό της εκκλησίας των Αθηναίων πολιτών;
 Όπου  η φροντίδα για τις υποθέσεις του κράτους ήταν χαρακτηριστικό της καθημερινής ζωής του πολίτη. Όπου η κοινή γνώμη ήταν πολύ αυστηρή για όποιον αδιαφορούσε για τα κοινά.

Όπου ο  κάθε πολίτης είχε δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να πάρει τον λόγο και να πει την γνώμη του αποκλειστικά για το συζητούμενο θέμα, με στόχο το κοινό καλό,   όταν ο Κήρυκας ρωτούσε «Τις αγορεύειν βούλεται»;  Ο πολίτης που βούλονταν να αγορεύσει  ανέβαινε στο βήμα και η πολιτεία   τον στεφάνωνε με στεφάνι μυρτιάς  για να τον τιμήσει επειδή έδειχνε το ενδιαφέρον του για το κοινό καλό, Δεν τον βόλευε ανταμείβοντας τον υλικά.  Υπήρχε και η ονομαζόμενη βουλή των πεντακοσίων, με   βουλευτές που βουλεύονταν, και δεν βολεύονταν.

Αυτοί όμως οι βουλευτές,   προετοίμαζαν απλά τους νόμους, όπως κάνουν σήμερα οι νομοπαρασκευαστικές επιτροπές αλλά η έγκριση των νόμων ήταν  αρμοδιότητα της εκκλησίας του δήμου, δηλαδή των πολιτών. Οι βουλευτές αυτοί πληρώνονταν από το δημόσιο, με συμβολική αμοιβή, όχι για να πλουτίσουν αλλά για την  προσφορά τους στην πατρίδα.

Έπαιρναν 5 οβολούς την ημέρα, όταν η αμοιβή του εργάτη ήταν 2 δραχμές την ημέρα. (1 δραχμή ήταν ίση με 6 οβολούς) .Εκλέγονταν με κλήρο, μόνο για δύο θητείες των 2 ετών και όχι ισόβια όπως συμβαίνει σήμερα. Η διαφορά μεταξύ Αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας  και άμεσης δημοκρατίας εκφράζεται   στην Ευρωπαϊκή διανόηση  από τον Ζαν Ζακ Ρουσώ:
« οι Άγγλοι βαυκαλίζονται ότι είναι ελεύθεροι. Αυτό συμβαίνει μόνο όταν εκλέγουν τους βουλευτές τους. Αμέσως μετά επιστρέφουν στις Αλυσίδες και την ανυπαρξία τους» Που να φανταζόταν ότι στο πρόσφατο δημοψήφισμα που ρισκάρισε ο Κάμερον με το δημοψήφισμα του Brexit, δηλαδή μέθοδο άμεσης δημοκρατίας, οι Άγγλοι θα ψήφιζαν αντίθετα από  τις επιθυμίες της  αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας που εκπροσωπεί ο ίδιος..

Το ίδιο συνέβη και στην Ελλάδα όπου ο λαός ψήφισε “ΟΧΙ” στο δημοψήφισμα αντίθετα με τα σχέδια των κυβερνητικών  που περιφρόνησαν την λαϊκή ετυμηγορία αλλά και την άμεση δημοκρατία, γιατί καθώς φαίνεται και σ’ αυτούς δεν αρέσουν τα δημοψηφίσματα. Στην πραγματικότητα όλες οι Ελίτ έχουν κηρύξει τον πόλεμο εναντίον της δημοκρατίας  σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό φαίνεται από τους επιστρατευμένους κονδυλοφόρους όπως πχ. Του Τζέιμς Τράουμπ αρθρογράφου στου New York Times που γράφει στο περιοδικό Foreign Policy.

«Οι δυνάμεις του Brexit κέρδισαν επειδή ορισμένοι κυνικοί πολιτικοί ηγέτες ήταν έτοιμοι να υποταχθούν στην παράνοια των ψηφοφόρων τους. Έφθασε η στιγμή που οι ελίτ πρέπει να εξεγερθούν απέναντι στις αμαθείς μάζες. Οι άνθρωποι παραπλανόνται και ο στόχος της ηγεσίας είναι να τους απομακρύνουν από την πλάνη.»

Αλλά και η κυρία Μπακογιάννη  γόνος Ελίτ πολιτικής οικογένειας με 50 χρόνων παρουσία στην πολιτική ζωή της Ελλάδας, σ’ ένα ξέσπασμα ειλικρίνειας  δήλωσε « Εγώ δεν πιστεύω στα δημοψηφίσματα γιατί διχάζουν τον λαό».
Δηλαδή ο λαός δεν ξέρει τι του γίνεται και μόνο εμείς οι Ελίτ ξέρομε, επομένως να μην ανακατεύεται γιατί με τις αποφάσεις του βγάζει τα μάτια του ενώ εμείς φροντίζομε γι αυτόν. ΔΟΞΑΣΤΕ ΜΑΣ .