Η απορία του Πραγματικού

Βλέπω από τώρα τα προεκλογικά σποτάκια του ΣΥΡΙΖΑ. Καναλάρχες-βαρόνοι να ανακρίνονται για θαλασσοδάνεια- πρώτη φορά στα χρονικά του τόπου- απο τους βουλευτές εκπροσώπους του λαού. Με το MEGA κλεισμένο βλέπω συνθήματα του τύπου:''Τολμήσαμε και νικήσαμε την διαπλοκή''.

Βλέπω δημοσιονομικούς δείκτες θετικούς( γ' τρίμηνο 2016 και α' τρίμηνο 2017) λόγω δημιουργικής λογιστικής στο δημοσιονομικό πλεόνασμα και στον ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ, καθώς δε και μειωμένη ανεργία λόγω εγγραφής ...ανέργων σε part-time προγράμματα του ΟΑΕΔ. Μπορεί μάλιστα να είμαι περιστασιακά τυφλός και να μην βλέπω στάση πληρωμών των πολιτών προς το Δημόσιο. Να μην βλέπω καν το αυτονόητο : νέα μέτρα λόγω του κόφτη. Στην Οικονομία όμως, δυστυχώς επικρατούν οι αριθμοί που δίνει το Κράτος στην δημοσιότητα και όχι άλλοι φορείς.

Μάγοι της μακροοικονομικής λογιστικής και πολιτικοί της επικοινωνιακής μηχανικής, υπάρχουν αρκετοί στο κυβερνητικό επιτελείο, αν και.....40άρηδες. Μερικές φορές, η απειρία του Μαξίμου υποτιμάται απο τους έμπειρους των άλλων κομμάτων και στο τέλος μένει η απορία του Πραγματικού. Αυτό ακριβώς είναι το κρυμμένο πλεονέκτημα της τωρινής κυβέρνησης: να υποφέρει οικονομικά το 90% του πληθυσμού και να δρομολογείται δήθεν μια τροχιά μηχανικής και νομοτελειακής αντιστροφής των δρώμενων.

Η λογική δηλαδή του ''ως εδώ ήταν η πτώση, τώρα αυτόματα ξανασηκωνόμαστε από τον πάτο'' Πολύ νεοφιλελεύθερο πρόταγμα που όμως ταιριάζει στην μακιγιαρισμένη εικόνα που στήνεται μεθοδικά και πανέξυπνα. Η οργή των Ελλήνων για τα ασήκωτα βάρη και την αφαίμαξη της κοινωνίας μετατίθενται στο διαρκές στάσιμο επίπεδο της υπομονής. Αυτή την οργή, η κυβέρνηση προσπαθεί να την μετατοπίσει από το Οικονομικό στο Πολιτικό.

Ειδικά δε η πρωτοβουλία Τσίπρα για σύσκεψη των μεσογειακών χωρών( Συμμαχία του Νότου) θα ξαναϋψώσει, σε ελάχιστους φυσικά,λάβαρα εθνικοφροσύνης και αξιοπρέπειας.Οι εισπρακτικές όμως των τραπεζών δεν σταματούν να τηλεφωνούν και τώρα προστέθηκε και η Εφορία με τα Ταμεία. Άρτος και θεάματα στα οποία εθίστηκε επί 42 χρόνια η ελληνική κοινωνία...

Γράφει ο Ηλίας Καραβόλιας