Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου κοιτίδα πολιτισμού και προοπτικής…

Γράφει ο αρχιτέκτονας Αγαπητός Ξάνθης

Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου άλλη μία φορά απένειμε τα διπλώματα στους προπτυχιακούς και τα πτυχία στους μεταπτυχιακούς ενός εκπαιδευτικού κύκλου σπουδών όλων των Τμημάτων του. Το Ίδρυμα ντύθηκε με τα καλά του για να αποχαιρετήσει με την παιδαγωγική στοργικότητα που το διακρίνει τους νέους και τις νέες εφοδιάζοντάς τους/τες με ό,τι πολυτιμότερο υπάρχει, τη ΣΟΦΙΑ. Και όπως έλεγε και ένας σύγχρονος μεγάλος έλληνας επιστήμονας, μπορεί η γνώση να γηράσκει, η σοφία ποτέ.  

Για πρώτη φορά ο αύλιος ιστορικός χώρος του Πανεπιστήμιου άνοιξε για να αγαλλιάσει για τελευταία και όχι τελική, τα παιδιά που υπηρετήσαν τις αξίες και τις αρχές του Πανεπιστημίου.
Με ομιλίες γεμάτες όνειρα και υποσχέσεις για το αύριο από τους Πρόεδρους των Τμημάτων απεδόθη στους μεταπτυχιακούς η ειδικότητα των επιλογών τους. Μέσα από το θρόισμα των φύλλων και την επιβλητικότητα του περιβάλλοντος, η άπλετη χαρά για το άνοιγμα του πρώτου εξειδικευμένου σταθμού στους ακαδημαϊκούς πλέον πολίτες ήταν διάχυτη και γεμάτες προοπτικές και προσδοκίες.  

Ξεφεύγοντας από την καθημερινότητα, οι πτυχιούχοι έκτισαν τη δική τους  πορεία μέσα από την ενασχόληση τους με κάτι διαφορετικό, με κάτι που προσθέτει, με κάτι που εμπλουτίζει.
Είναι αυτό το επαρχιακό Πανεπιστήμιο με τα προγράμματα μεταπτυχιακών, αλλά διδακτορικών και μετά-διδακτόρων ωθεί την κοινωνία να φύγει από τη μιζέρια της διαχείρισης. Να κοιτάξει τον κόσμο με διαφορετική ματιά, σε ένα διεπιστημονικό πλαίσιο όπου το τοπικό και το παγκόσμιο αποτελούν μια σύνθεση, αλληλοσυμπληρώνοντας το ένα το άλλο. Για μία Ρόδο επίκεντρο της Μεσόγειου και όχι μόνο.   

Είναι αυτό το επαρχιακό Πανεπιστήμιο, με τις ελάχιστες υλικοτεχνικές υποστηρίξεις δίνει μια μάχη για να διατηρήσει το δημόσιο χαρακτήρα ανοικτό, κοιτίδα πολιτισμού και κιβωτό γνώσεων.
Είναι αυτό το επαρχιακό Πανεπιστήμιο που τρέχει προγράμματα δια βίου εκπαίδευσης, συνεργάζεται με άλλες πανεπιστημιακές σχολές πέρα από το όρια της χώρας μας, είναι αυτό που με τις μικρές αλλά αστείρευτες δυνάμεις του κατατάσσεται στην πρώτη χιλιάδα των 25.000 Πανεπιστημιακών Σχολών σε όλο τον κόσμο.   
Είναι αυτό που απλώνει τον πανεπιστημιακό χάρτη της χώρας σε μια ευαίσθητη περιοχή καλύπτοντας το τόξο του Αιγαίου και ενισχύοντας τη γεωπολιτική θέση της χώρας μας ανταπαιτώντας με υπερηφάνεια στο «άλλο» Πανεπιστήμιου του Αιγαίου που διαθέτει και η γείτονα χώρα.    

Είναι αυτό που προσπαθεί να διανθίσει την τοπική κοινωνία με δεξιότητες και δράσεις που μπορούν να είναι η παρακαταθήκη για μια πορεία στα χνάρια της αειφορίας και της προοπτικής της ισορροπίας και μέτρου.
Είναι αυτό που προσφέρει στο νησιά την χειμωνική ζωή με το “μελίσσι” των φοιτητών να προδίδουν μια ξεχωριστή, ζωντανή νότα στη πόλη όταν οι τουρίστες απουσιάζουν.
Είναι αυτό που οι καθηγητές προσφέρουν το κάτι παραπάνω για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν επάξια στο καθήκον τους. Αυτοί που πολλές φορές θυσιάζουν προσωπικές στιγμές για να καλύψουν τα κενά, για να διατηρήσουν το ενδιαφέρον των φοιτητών άσβεστο, για να μετατρέψουν την παιδαγωγική σε ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑ και την έρευνα σε ΑΛΗΘΕΙΑ.

Είναι αυτό που μετατρέπει τους φοιτητές του σε πρεσβευτές της πόλης επιστρέφοντας στα μέρη τους. Είναι το αγκωνάρι της πόλης, είναι το αύριο του τόπου.
Θα μπορούσα να γράψω πολλά όμως η ιδιότυπη σχέση που έχω αναπτύξει με αυτόν τον πνευματικό χώρο με κάνει να είμαι συγκρατημένος και λελογισμένος.
Πάντως είναι πλούτος να διαθέτει το νησί ένα τέτοιο Ίδρυμα. Είναι καθήκον μας να το ενισχύσουμε, να το διαφυλάττουμε ως κόρη οφθαλμού, να το υπερασπιζόμαστε από προκλήσεις των καιρών και να το επαινούμε.   
Γατί από Αυτό παίρνουμε, δεχόμαστε, προβληματιζόμαστε, ονειρευόμαστε…γιατί μόλις τα όνειρα γίνουν πραγματικότητα γίνονται κομμάτια της αλλοτρίωσής μας.  
Καλή Παναγιά…