Είναι πολιτική υποκρισία να ευχαριστείς αυτούς που σε βοήθησαν να καείς

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Ίσως στα ογδόντα μου να ενοχλούμαι λίγο περισσότερο από πριν, αλλά μερικές φορές παρά του δεδομένου σεβασμού μου σε θεσμούς απόλυτα αρμόδιους όπως αυτός του χωρικού αντιπεριφερειάρχη που βιάστηκε να ευχαριστήσει μέσω της “Ροδιακής” 23/6/2016 όλους λέει όσους συνετέλεσαν και βοήθησαν ουσιαστικά στην κατάσβεση της πρόσφατης πυρκαγιάς-αποφεύγει τη λέξη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗΣ-που σημαίνει ότι αισθάνεται αρμόδιος μόνο αυτός προς τούτο, αλλά πιθανά και υπεύθυνος.

Δεν είδα και δεν άκουσα ποτέ και κανένα που καίγεται συνεχώς η Ρόδος, λένε από αμέλεια, εγώ όμως φαντάζομαι ότι σε κάτι τέτοιες φωτιές η αμέλεια είναι προμελετημένη σε ό,τι αφορά την μη λήψη των αναγκαίων μέτρων πρόληψης, όπως και οι ευθύνες πρέπει κάποτε να αποδίδονται σε αυτούς, που έχουν την αρμοδιότητα και την ευθύνη της πυροπροστασίας γιατί αντί ανάληψη ευθύνης έχουμε ευχαριστίες σε αυτούς που βοήθησαν, εγώ θα ντρεπόμουνα να το επαναλαμβάνω κάθε φορά, δηλαδή να εκφράζω δημόσια ευχαριστίες για καταστροφή που ο μηχανισμός πρόληψης απέτυχε.

Σε αυτές τις περιπτώσεις σκεφτείτε καθαρά κυρίως τους παθόντες και όσους κινδύνευσαν να χάσουν ακόμα και τα σπίτια τους ή να καούν μέσα στο ίδιο το χωριό τους, σκεφτείτε τις καταστροφές της παραγωγής κάθε είδους αγροτικού προϊόντος που χρειάζεται τεράστιο κόπο και κόστος σκεφτείτε τις εγκαταστάσεις κάθε είδους ιδιωτικές και δημόσιες, αφού και βασικές υποδομές όπως αυτές της ύδρευσης και άρδευσης έχουν υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες απαιτείται υψηλό κόστος χρήματος για επισκευές.

Αντί λοιπόν λόγων και έγγραφων ευχαριστιών από αρμοδίους που βλέπουν το φως της δημοσιότητος, μια σπουδή ούτε αναγκαία, ούτε ορθή σε τέτοιες τραγικές καταστάσεις, θα περίμενα από τους υπεύθυνους και αρμόδιους άμεσες ουσιαστικές πράξεις, αποζημίωσης με την καταβολή ενός σημαντικού ποσού για κάθε παθόντα έναντι της αναμενόμενης αποζημίωσης η οποία οφείλεται και πρέπει να δοθεί αμέσως αυτό θα περίμενα να ακούσω και να διαβάσω ότι έγινε από τους αρμόδιους και υπευθύνους πυροπροστασίας του νησιού μας, θα το εκτιμούσα δεόντως.

Ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να καταξιώνεται όταν στη συνείδηση του πολίτη δημότη της περιοχής υπάρχει αίσθημα πλήρους ασφαλείας εξ οιασδοίποτε αιτίας και ότι ο μηχανισμός πάντα έτοιμος και σε εγρήγορση μπορεί να προσφέρη άμεση βοήθεια, οπότε και αν χρειασθεί με πρακτικά ουσιαστικά αποτελέσματα και μέτρα, όπως για παράδειγμα η ορθή δημιουργία και ίδρυση της ΕΤΑΙΠΡΟΦΥΚΑ που τόσα σημαντικά προσέφερε και προσφέρει, απαραίτητη για τη Ρόδο.

Ποιός λοιπόν ευθύνεται για το γεγονός ότι μια τέτοια σημαντική υπηρεσία, πυροπροστασίας και βοήθειας καταστροφών όταν και αν συμβούν, αλλά και προστασίας γενικώς του περιβάλλοντος, χωρίς να αγνοείται η βοήθειά τους σε ειδικούς καθαρισμούς χώρων, ακόμη και μέσα στην πόλη του δήμου Ροδίων βοήθησαν, δεν βρίσκεται έγκαιρα σε πλήρη λειτουργία και οργανωτική τάξη και εκκρεμούν ενστάσεις επί ενστάσεων, γιατί αλλά και εν τοιαύτη περιπτώσει ποιός φταίει, θα έπρεπε να ευρίσκετο σε θέση μάχης σε επίκαιρα αισθητά γνωστά μέρη, σε αυτή την πυρκαγιά.

Το κράτος έδωσε στην τοπική αυτοδιοίκηση μια σειρά μηχανημάτων, ειδικών και ικανών αν σωστά αξιοποιηθούν στο να ετοιμάσουν το έργο της πυροπροστασίας, το ερώτημα είναι πόσα και ποιά από αυτά χρησιμοποιούνται και σε ποιό πρόγραμμα υπάρχουν ευθύνες.