Μάνα, Παναγία, Ζωή μου...

Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της Παναγίας μας. Καλείται και το Πάσχα του καλοκαιριού, η Κοίμηση της Θεοτόκου. Αύριο με τη χάρη του Τριαδικού μας Θεού, γιορτάζουμε την Κοίμησή της. Την ταπεινή κόρη της Ναζαρέτ, την μοναχοκόρη του Ιωακείμ και της Άννας, το δοχείο της χάρης του Θεού, που εκλέχθηκε να γίνει η επίγεια μητέρα της Θείας ενανθρώπισης του Σωτήρα μας Χριστού.

Όλο τον χρόνο και καθημερινά, σε ναούς, σε ιερές μονές, σε σκήτες και καλύβια, σε σπίτια μέσα μας παντού ζει, υπάρχει και τιμάται η Παναγία μας. Κάθε στιγμή, ανάσα και στεναγμός μας, Παναγία μου φωνάζουμε. Κάθε μήνα υπάρχει και μία γιορτή της. Στο Άγιο Όρος, που δικαιολογημένα ονομάζεται το περιβόλι της Παναγίας νυχθημερόν σε όλο τον χρόνο, η τιμή στη Θεοτόκο είναι πρωταρχική υποχρέωση.

Ακοίμητες κανδύλες,εφέστιες, ιστορικές και γεμάτες θρύλους, θαύματα και γεγονότα στολίζουν δεκάδες ιερές μονές, όπως η Γοργοϋπήκοος στην Μονή Δοχειαρίου, η Παναγία η Πορταΐτισσα στη μονή των Ιβήρων, η Παναγία η Εσφαγμένη, η Παντάνασσα, η Ελεοτριβίτισσα, η Παραμυθία, η Βηματάρισσσα στην Μονή του Βατοπεδίου και δεκάδες άλλες, το “Άξιον Εστί” στο Πρωτάτο των Καρυών κ.α. Πολλές στην χερσόνησο του Άθω και σε ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο στον πλανήτη μας.

Θα έχουμε την ευκαιρία να περιγράφω λεπτομερώς τις εμπειρίες και τις ευλογίες που πήρα και ένιωσα μαζί με τον γυιό μου που ζήσαμε αυτές τις 10 ημέρες στο Άγιον Όρος που πήγαμε. Σήμερα όμως οφείλουμε να αναπτύξουμε την χάρη της Παναγίας μας, γιατί οι ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ και οι ΑΘΕΟΙ, έχουνε πλανημένη αντίληψη για την χάρη και την προσφορά της. Πρώτα απ’ όλα την στάση ζωής της Θεοτόκου Μαρίας δίπλα στο σπλάχνο της τον Υιόν και Θεό της.

 1) Πρώτα απ’ όλα έγινε δοχείο του θελήματος του Θεού. Τον Άγγελο Γαβριήλ του είπε: “Είμαι δούλη του Κυρίου, να γίνει το θέλημά του”... Έτσι δέχθηκε η αειπάρθενος το κάλεσμά της να γίνει η μητέρα του Χριστού. Ταπεινά, απλά χωρίς πολλά λόγια...

2) Δεν την έχουμε δει ποτέ παρά μόνο στο θαύμα του γάμου της Κανά της Γαλιλαίας να παρεμβαίνει όταν τελείωσε το κρασί, να κάνει ο Χριστός τις έξι λίθινες υδρίες, από νερό σε κρασί. Βρίσκεται μαζί με τους Αποστόλους στο πιο μεγάλο μυστήριο του Γάμου... της ευλογημένης τεκνογονίας. Είναι συμβολική και εξαιρετική η θέση εκείνη της Θεοτόκου.
Είναι μητέρα... και στον γάμο ο Χριστός ευλόγησε άνδρα και γυναίκα. Οτιδήποτε άλλο στις ημέρες μας περνάει νομοθετικά και το υποστηρίζουν με θράσος πολλοί και διάφοροι.

Την αμαρτία υποστηρίζουν και όχι την αγνότητα. Το ανώμαλο και ασεβές και όχι το ευλογημένο ομαλό και ευσεβές. 3) Την βλέπουμε να ομιλεί ελάχιστα και με πόνο και σιωπή δέχθηκε το Θείο Πάθος Του και με πόση αγάπη και γλυκύτητα στο σταυρό το τέλος του... Η Παναγία μας με εντολή του Κυρίου στο Σταυρό την περιποιήθηκε ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής. Και σε υλικία 59 ετών κοιμήθηκε αφού συγκεντρώθηκαν οι Απόστολοι από περάτων θεία νεφέλη τους περιμάζεψε από τις πόλεις, που δίδασκαν τον Χριστό και τους έφερε στη Ναζαρέτ.

Η Παναγία μας ήτανε προετοιμασμένη, γι’ αυτό το μεγάλο ταξίδι. Χαρούμενη που θα αντάμωνε αιώνια τον Υιό και Θεό της. Γι’ αυτό κοιμήθηκε και μετέστη προς την ζωή... Μήτηρ υπάρχουσα της ζωής... Είναι, ήτανε και θα είναι η πηγή και η μητέρα της ζωής.
Η λαχτάρα, η ανάσα, η ζωή μας, η ευλογία μας. Παναγία μου, μάνα και παρηγοριά μου... Όταν τιμάμε εσένα... Χαίρεται ο Υιός και Θεός σου ο Χριστός.

Τιμώντας εσένα το Παιδί σου δοξολογούμε, που έγινε η αιτία της Σωτηρίας και η ελπίδα του ανθρώπινου γένους. Όταν τιμάμε τον Χριστό υμάς, εδώ αγάλλεσαι, γιατί έγινες  η αιτία του ερχομού του στη γη. Γιατί είσαι Μάνα... Και η Μάνα είναι το πιο ιερό πράγμα στη γη.

Και ο πατέρας αξίζει και έχει ευλογία και προορισμό. Μα η Μάνα είναι πάπλωμα, η μάνα είναι στρώμα, όσα σκεπάζει ο Ουρανός μας τα σκεπάζει η ΜΑΝΑ”. Μάνα, Παναγιά, Χαρά μου. Ζωή μου... Πόσα δάκρυα στην όψη και στην μορφή σου έχουνε κυλίσει. Ο μεγαλύτερος Ωκεανός υγρός είναι των δακρύων στη δική σου θεωρία. Όπως κρατάς στην αγκαλιά σου τον Χριστό.

Παίρνεις την θέση και την μορφή των πονεμένων, των απελπισμένων, των φτωχών, των αδικημένων, αυτών που δεν έχουνε πού  να καταφύγουν αλλού, πού καταφύγω λοιπόν, λένε τα τροπάριά σου στις παρακλήσεις. Εις Σε μόνην ελπίζω...

Είσαι η ελπίδα μας, η χαρά και η αναπνοή μας. Παντού βέλη. ενέδρες, παγίδες, πόλεμοι του διαβόλου. Εσύ νιώθεις την αγωνία της κάθε μάνας, για τα παιδιά και το σπιτικό της. Εσύ είσαι η παρηγοριά των απαρηγόρητων. Γι’ αυτό είναι μάνα του Αυγούστου, νηστεία, μαυροφορεμένοι, με τραγούδια, ύμνους, μοιρολόγια, πανηγύρια από την Παναγία του Πόντου την Σουμελά, την Παναγία του Κύκκου, την Εκατονταπυλιανή της Πάρου, την Φωτολάμπουσα της Δοράς Κύπρου, την Τσαμπίκα, την Σκιαδενή, την Σπηλιανή της Νισύρου, την Φανερωμένη των Κυδωνιών της Μικράς Ασίας, της Τήνου, την Ευαγγελίστρια, ένας λόγος, μία φωνή, ένα δάκρυ, ένας καημός, μια κραυγή από όλους μας ακούγεται. “Παναγία μου, μάνα και παρηγοριά μου, τρέξε δίπλα μας, μαζί μας, σώσε και βοήθησε τον κόσμο όλο και την ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΑΜΗΝ...

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Κυριάκος Αναστ. Μανέττας
κληρικός-εκπαιδευτικός εφημέριος του Ιερού Ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης και Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου Ρόδου