Το ελληνικό κρασί απειλείται από την παραοικονομία

Στις τουριστικές περιοχές και την επαρχία διακινείται πολύ ελληνικό χύμα κρασί χωρίς παραστατικά, για το οποίο δεν καταβάλλονται οι φόροι και ο ΦΠΑ, σημειώνουν άνθρωποι του κλάδου, την ώρα που τα πρώτα μηνύματα για το φετινό τρύγο είναι θετικά.

Ο αθέμιτος ανταγωνισμός που υφίστανται οι οργανωμένες ελληνικές οινοποιίες από τους μικρούς κυρίως οινοπαραγωγούς, αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για την ανάπττυξη του κλάδου, την ώρα που τα νόμιμα οινοποιεία έχουν διπλασιαστεί την τελευταία οκταετία.

«Ο κλάδος αντιμετωπίζει ένα μεγάλο ζήτημα από την επιβολή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης: την παραοικονομία. Σε όλη την Ελλάδα, αλλά κυρίως στην επαρχία και στον τουρισμό, διακινείται πολύ κρασί - χύμα σε ασκό αλλά και εμφιαλωμένο- χωρίς παραστατικά. Δεν πληρώνουν ούτε ειδικό φόρο ούτε ΦΠΑ. Αυτό είναι ένα από τα νέα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και ενόψει του τρύγου.

Είναι μια στρέβλωση που όσο περνάει ο καιρός παγιώνεται και τώρα, φοβόμαστε ότι θα τροφοδοτηθεί και από νέα σταφύλια, τα οποία δεν θα δηλωθούν ότι πάνε σε οινοποιεία και οινοποιούνται.

Ο κύκλος αυτός της παραοικονομίας εξαπλώνεται και αποκτά ρίζες. Δεν κρύβεται πίσω από αυτόν κάποιος μεγάλος απατεώνας, το κάνει και ένας απλός αμπελουργός- παραγωγός, ο οποίος λέει “δεν μπορώ αλλιώς να βγάλω το ψωμί μου , δεν γίνεται”» ανέφερε ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Αμπέλου Οίνου, Γιάννης Βογιατζής, μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, που δημοσίευσε εκτενές θέμα για την σημερινή κατάσταση στον κλάδο.

Το ύψος του ειδικού φόρου κατανάλωσης υποδεικνύει ως σημαντικό κίνητρο για τους παρανομούντες ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου (ΣΕΟ), Γιώργος Σκούρας, μιλώντας στην ίδια πηγή. «Έχει δημιουργήσει τεράστιες στρεβλώσεις στην αγορά . Κι επειδή είναι ένας τεράστιος φόρος στα χαμηλής τιμής κρασιά - ποσοστιαία φτάνει και το 70% μερικές φορές- δημιουργεί τεράστιο κίνητρο στους έχοντας την τάση να παρανομήσουν. Αυτή τη στιγμή έχει πλημμυρίσει η Ελλάδα από κρασί σε όλες του τις φάσεις, το οποίο φοροδιαφεύγει, κινείται λαθραία και έχει δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα γιατί έχουν πέσει οι πωλήσεις του κρασιού με χαρτιά σε όλη την Ελλάδα.

Είναι τεράστια τα νούμερα. Στο πρώτο εξάμηνο καταγράψαμε πολύ ισχυρές μειώσεις στις πωλήσεις του κρασιού με χαρτιά που έφτασαν στο 40%. Είναι σοβαρή η κατάσταση. Και δεν γίνονται έλεγχοι. Προσπαθούμε να πιέσουμε την κρατική μηχανή να κάνει τη δουλειά της. Αν την έκανε δεν θα υπήρχε πρόβλημα».

Αρνητικά επιδρά στην αγορά κρασιού και η φορολογία των αγροτών, κατά τον ίδιο, καθώς «επειδή οι αγρότες για πρώτη φορά θα πληρώσουν φέτος σημαντικούς φόρους της τάξης του 25%, πάνε διάφοροι επιτήδειοι από αυτούς που διακινούν λαθραία το κρασί και τους λένε “είσαι χαζός που θα κόψεις τιμολόγιο;

Μην κόψεις τιμολόγιο. Θα σου δώσουμε εμείς μετρητά τα χρήματα”, οπότε οι αγρότες συμφωνούν να δώσουν το σταφύλι τους, χωρίς χαρτιά , και κινδυνεύει η βιομηχανία του κρασιού να μη βρει σταφύλι. Είναι πολύ σοβαρό πρόβλημα».
Το ελληνικό κρασί να καλύπτει τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς

Ο κ. Βογιατζής σημειώνει ότι σε σχέση με τους ελληνικούς αμπελώνες «καθώς διανεμήθηκαν τα δικαιώματα φύτευσης θα μπορέσουν οι οινοποιοί πάνω σε αυτό να δημιουργήσουν επιχειρηματικά», ενώ ο κ. Σκούρας εκτίμησε ότι «ο αμπελώνας της Ελλάδας μειώνεται και αυξάνονται οι ανάγκες του κρασιού. Είμαστε μια χώρα τουριστική. Έχουμε ανάγκες. Το ισοζύγιό μας είναι ένα ισοζύγιο που υποφέρει. Υπάρχει κίνδυνος και για την εσωτερική και την εξωτερική κατανάλωση».

Αντίθετα, και οι δύο επιβεβαιώνουν την καλή εικόνα στις εξαγωγές του ελληνικού κρασιού τονίζοντας, όμως, την ετοιμότητα που πρέπει να υπάρχει ώστε τα βήματα που γίνονται να έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα.

«Το ελληνικό κρασί γίνεται γνωστό. Όταν το δοκιμάζουν υπάρχει αποδοχή. Σε αυτή την πορεία έχουμε πολύ θετικά αποτελέσματα. Και αυτά σιγά - σιγά αρχίζουν να γίνονται νούμερα. Μπορεί μάλιστα να γεννηθεί θέμα ποσοτικής ικανοποίησης μιας αγοράς που ανοίγει. Πρέπει να είμαστε λοιπόν έτοιμοι. Εμφανίζουμε ένα δυναμισμό στις εξαγωγές. Ένα δυναμισμό έχει και η ελληνική οινοπαραγωγή.

Αλλά πρέπει να γίνουν ακόμη πιο γρήγορα καινούργια αμπέλια, με σωστούς κλώνους, και ποικιλίες. Αυτό είναι τώρα το στοίχημα». «Στο εξωτερικό υλοποιούμε τεράστια προγράμματα που έχουν βοηθήσει τον κλάδο. Οι εξαγωγές μας βαίνουν καλώς, παρ’ όλες τις δυσκολίες. Αλλά είναι κάτι που πρέπει να χτίζεις αργά, δεν βλέπεις αποτέλεσμα σε μια μέρα», λέει ο κ. Σκούρας.