Αλέξης Αρνάς, ο Αγνός Συλλέκτης  Ιστορικών Κειμηλίων

Πέρασαν σχεδόν 25 χρόνια από την ημέρα που έφυγε ο Αλέξης Αρνάς από τον ‘Επίγειο Κόσμο μας’. Αγνός εραστής της Παράδοσης και της Ιστορίας της γενέτειράς του, διέθεται χρόνο, χρήμα και προπαντός αγάπη και με απέραντη στοργή μάζευε ή αγόραζε από το υστέρημά του, οτιδήποτε είχε σχέση με την Ιστορία της Ρόδου. Ο Αλέξης Αρνάς, διατηρούσε Έκθεση Αυτοκινήτων και Γκαράζ, στην οδό Καποδιστρίου,  που μέχρι σήμερα διατηρεί ο μεγάλος του γιος Γιάννης, επίσης μηχανικός αυτοκινήτων. Ο Αλέξης Αρνάς, ήταν αντιπρόσωπος των εταιρειών αυτοκινήτων ALFA ROMEO και SKODA και μηχανικός αυτοκινήτων. Πάνω απ’ όλα όμως, ήταν ο γνήσιος Ροδίτης εκπρόσωπος της περασμένης γενιάς, που ενσάρκωνε και έφραζε την πηγαία ευγένεια, το ενδιαφέρον  και τον σεβασμό για την Ιστορία του τόπου. Άριστος οικογενειάρχης, εκλεκτός φίλος, ήρεμος πάντα και ιδιαίτερα σεμνός συζητητής, μοιραζόταν με τον κάθε ‘καλοπροαίρετο’ τις γνώσεις που είχε αποκτήσει μέσα από τις πολυάριθμες και μοναδικές συλλογές του.


Πολλοί συμπολίτες επισκέπτονταν τους τεράστιους ιδιόκτητους χώρους που στέγαζε την έκθεση αυτοκινήτων του, το συνεργείο του, το εργαστήριό του, τις εκπληκτικές συλλογές του, αλλά και το σπίτι του. Δεν απομακρυνόταν ποτέ από τις μεγάλες τους αγάπες: «Οικογένεια-Εργασία-Συλλογές». Και οι επισκέπτες ποτέ δεν έλλειπαν σε καθημερινή βάση, για διαφορετικούς λόγους. Πολλοί είχαν ‘επωφεληθεί’ από την φιλοξενία και την απλοχεριά του Αλέξη Αρνά, ο οποίος χάριζε συλλεκτικά κομμάτια που του ζητούσαν ‘φίλοι’ (εντός και εκτός εισαγωγικών).

Στην εξαιρετικά πλούσια συλλογή του, «Συλλογές», για να κυριολεκτεί κάποιος, συμπεριλαμβάνονταν, δύο FIAT 508, ένα Berlina Cabrio του 1930, ένα Peugeot 24-26 της δεκαετίας του ’20  κ.α. Με υποδειγματική ευγένεια και προθυμία, ο Αλέξης Αρνάς, ‘δάνειζε’ τα σπάνια αυτοκίνητα της συλλογής του, για γάμους, ‘ράλι αντίκα’ και γυρίσματα κινηματογραφικών ταινιών εντελώς αφιλοκερδώς. Η «Συλλογή» του, είχε γίνει τόσο γνωστή, που ήρθε από την Αθήνα το 1986, η Σεμίνα Διγενή για να του πάρει συνέντευξη και παρουσίασε τον Αλέξη Αρνά και τη συλλογή του σε εκπομπή της, σε Αθηναϊκό τηλεοπτικό σταθμό.

Στην πλούσια συλλογή του υπήρχαν και τρεις Ιταλικές μοτοσικλέτες της δεκαετίας του ’20, αλλά δυστυχώς, όπως και άλλα σπάνια συλλεκτικά κομμάτια της Συλλογής Αλέξη Αρνά, η μία κλάπηκε. Και βέβαια, δεν κλάπηκε μόνον η μοτοσικλέτα  μάρκας MOTO GYZZI του 1927, αλλά και άλλα ιστορικά και σπάνια αντικείμενα.

Ο Αλέξης Αρνάς, σαν τη μέλισσα, μάζευε με ανείπωτη αγάπη, αντικείμενα που άλλοι θεωρούσαν άνευ αξίας, όπως εξαιρετικά σπάνιες καρτ-ποστάλς των περασμένων αιώνων, σταλμένες στη Ρόδο από διάφορα μέρη του κόσμου, με τα γραμματόσημά τους, κι εδώ πρέπει να πούμε πως κάποιοι συλλέκτες γραμματοσήμων, φρόντισαν να εμπλουτίσουν τις συλλογές τους με τα σπάνια γραμματόσημα αυτών των κάρτ ποστάλς…


Στη συλλογή του συμπεριλαμβάνονταν και εκατοντάδες πινακίδες μοτοσικλετών και από την Ιταλική Κατοχή, μηχανήματα από παμπάλαια ελαιοτριβεία, παλαιά ξύλινα αλέτρια, παλιές αντλίες βενζίνης του 1908, χειροποίητα καμίνια, ξύλινοι τόρνοι, κ.α. Αξίζει να σημειωθεί, πως όταν έκλεισε η «Καπνοβιομηχανία Ρόδου» και πουλήθηκαν τα διάφορα μηχανήματά της σε πλειστηριασμό, τα αγόρασε ο Αλέξης Αρνάς και τα είχε εκθέσει στο χώρο που συγκέντρωνε τις πλούσιες συλλογές του.

Ξεχωριστή θέση, κατείχαν και οι χιλιάδες εφημερίδες, που οι παλαιότερες ήταν στην Ιταλική γλώσσα και λίγο αργότερα δίγλωσσες, στην ιταλική και ελληνική γλώσσα, που από την Απελευθέρωση κι Ενσωμάτωση υπήρχαν στα υπόγεια του Δήμου, όμως κάποιοι θεωρώντας τες “περιττά έντυπα”, τις είχαν πετάξει στο σκουπιδότοπο, από όπου ο Αλέξης Αρνάς, τις περιμάζεψε με στοργή και τις ξεχώρισε σε ενότητες. Από τον ίδιο “σκουπιδότοπο”, είχε περισώσει και ιδιαίτερα σημαντικά έγγραφα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ, την έκπληξη και τον θαυμασμό μου, όταν μου έδειξε με περίσσια αγάπη, τα πελώρια σκηνικά, ζωγραφισμένα με λαδομπογιές με εντυπωσιακά έντονα χρώματα πάνω σε μουσαμά, από εξέχοντα Ιταλό Καλλιτέχνη, που κοσμούσαν το τότε θέατρο «Πουτσίνι» και νυν «Εθνικό», τα οποία είχε επίσης πετάξει στα σκουπίδια ο Δήμος!

Ο Αλέξης Αρνάς, με στοργή και αγάπη περιμάζεψε και τα δίπλωσε όπως διπλώνουν τα γνήσια περσικά χαλιά. Μου άπλωσε με καμάρι τα μοναδικά αυτά σκηνικά. Πραγματικά, πολλά τετραγωνικά μέτρα ζωγραφική σπάνιας ομορφιάς. Συνειδητά, για να μην κατέβω στο επίπεδο των ‘επαιτών’ ή ‘κλεφτών’, δεν του ζήτησα ένα μικρό-μικρό κομμάτι. Μετάνιωσα οικτρά για την ατολμία μου, όταν προ ημερών, εξομολογήθηκα στον μεγάλο του γιό τον Γιάννη, την επιθυμία μου που δεν εκστόμισα τότε, και που απάντησε: «Μακάρι να το είχατε ζητήσει, διότι θα είχε σωθεί – έστω ένα μικρό κομμάτι. Δεν είχαμε τον τρόπο να τα διατηρήσομε σωστά και σάπισαν από την υγρασία».


Στην μοναδική αυτή συλλογή του Αλέξη Αρνά, υπήρχαν ακόμα εκατοντάδες σπανιότατοι δίσκοι βιριλίου, κράνη ιταλικά, παγούρια και καραβάνες στρατιωτών, με συγκινητικές σκαλισμένες αφιερώσεις πάνω τους, όπως: «Παναγία μου βοήθησέ με να γυρίσω σπίτι μου», «να δώσετε το κράνος μου στη μανούλα μου αν σκοτωθώ σε μάχη», «πόλεμος σημαίνει αίμα και θυσίες» και πολλά ακόμα συγκινητικά λόγια, τόσο από Έλληνες, όσο και από Ιταλούς στρατιώτες.

Ο Αλέξης Αρνάς έφυγε και η γυναίκα του Μαίρη, ο γιός του Γιάννης που διατηρεί την επιχείρηση του πατέρα του και ο μικρότερος γιός του Αναστάσης ο οποίος εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος ενώ παράλληλα είναι Διαιτητής Μπάσκετ και Πρόεδρος Αθλητικού Σωματείου, προσπάθησαν να διασώσουν  και να διαφυλάξουν αυτή την μοναδική Συλλογή, που αποτελεί ένα κομμάτι της Ιστορίας του τόπου, και ήρθαν σε επαφή με Δήμους και Κοινότητες. Πήραν πολλές υποσχέσεις, αλλά δεν πραγματοποιήθηκε καμία. Σήμερα το μεγαλύτερο τμήμα της σπάνιας Συλλογής του «Αλέξη Αρνά», βρίσκεται σε δύο δωμάτια σχολικού κτιρίου της γενέτειράς του, στην Κατταβιά, που παρέμενε κλειστό επί πενταετία.


Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κατταβιάς, δεν έχει ακόμα καταγράψει και εκθέσει τη Συλλογή. Να αναλογιστεί κανείς, ότι μόνον οι σπάνιες εφημερίδες, πόσο θα αντέξουν μέσα στις 25 ή και περισσότερες χάρτινες κούτες; Μία φορά μονάχα Πολιτιστικός Σύλλογος Ιαλυσού, ζήτησε από τα παιδιά του κάποια αντικείμενα, τα οποία εξέθεσαν σε εορταστικές εκδηλώσεις. Οι αρμόδιοι ιθύνοντες, παρά τις κατά καιρούς υποσχέσεις που έδωσαν στην οικογένεια του Αλέξη Αρνά, δεν υλοποίησαν καμία.

Γνωστοί Συλλέκτες είχαν κατά καιρούς προσφέρει σημαντικά ποσά, για ν’ αγοράσουν τη συλλογή του Αλέξη Αρνά. Προς τιμή όλης της οικογένειας, ποτέ δεν δέχτηκαν να ξεπουλήσουν έστω και τμήματα της Ιστορίας του Τόπου. Και η «Συλλογή Αλέξη Αρνά», τον οποίο οι φίλοι του αποκαλούσαν «Αλέξη Ζορμπά» για την αγνότητα και τη δύναμη της ψυχής του,  είναι βορά του αδηφάγου χρόνου.