Έτσι μαγείρευε η γιαγιά της Ρόδου

> Ασκάδια ή σκάδια ζεματιστά
   (Ξερά σύκα ζεματιστά)

Βράζουμε σ’ ένα καζάνι (ή μεγάλη κατσαρόλα, ανάλογα με την ποσότητα νερό με διάφορα αρωματικά κλαδιά, ασκινό (σχίνο), αλεσφακιά, μυρτιά, καρυδιά, δάφνη. Βάζουμε ασκάδια σ' ένα καλάθι και τα βουτούμε στο νερό, που βράζει. Αφήνουμε τα ασκάδια να πάρουν μερικές βράσεις, τα στραγγίζουμε και τα απλώνουμε σε καθαρό πανί. Επαναλαμβάνουμε το ίδιο, ώσπου να τελειώσουν τα ασκάδια, πού έχουμε. Μετά τα αφήνουμε στον ήλιο μια-δυο μέρες να στεγνώσουν. Τα διατηρούμε σε πάνινο σακκούλι. Ζαχαρώνουν και είναι μαλακά. Τρώγονται τον χειμώνα με καρύδια ή και σκέτα.
Τα ασκάδια γίνονται από τα πολύ ώριμα σύκα, πού μαραίνονται και πέφτουν από το δέντρο, τα λεγόμενα κουνέλια. Τα απλώνουμε στον ήλιο για λίγες μέρες, να στεγνώσουν.


> Ασκάδια στο φούρνο
   (Ξερά σύκα στο φούρνο)

Παίρνουμε γερά και μαλακά ασκάδια. Τα πλύνουμε, τα στεγνώνουμε στον ήλιο και τα φρύγουμε (ψήνουμε) σε μέτριο φούρνο. ΄Οπως είναι ζεστά, τα στοιβάζουμε σε καβανό (πήλινο δοχείο) ή τενεκέ ή πλαστικό κουτί, βάζοντας ανάμεσα κλαδάκια μυρτιάς και αλεσφακιας. Τα πιέζουμε καλά και τα σκεπάζουμε, όταν κρυώσουν.
Προσέχουμε να μη παραψηθούν, γιατί σκληραίνουν, όταν κρυώσουν. Είναι έτοιμα, όταν αρχίσουν να μυρίζουν και είναι μαλακά.


 * Οι παραδοσιακές συνταγές φαγητών, γλυκών και γαλακτοκομικών εδεσμάτων της Ρόδου, περιλαμβάνονται στην  εντυπωσιακή εργασία – έρευνα που πραγματοποίησε  του Δημοτικό Σχολείο της Σαλάκου.
Ευχαριστούμε θερμά για την συνεργασία το διευθυντή του σχολικού συγκροτήματος κο Δημήτρη Ζώρζο καθώς  επίσης τους μαθητές και γονείς και τους κατοίκους της Σαλάκου που συνέβαλαν ουσιαστικά  στην ολοκλήρωση του βιβλίου.