«Κόλλησα ψώρα, έκανα απεργία πείνας, αλλά είμαι ακόμα εδώ...»!

Ένα παιδί βρίσκεται  στα κρατητήρια της Ρόδου, μαζί με τους ποινικούς, 45 μέρες!
Σαρανταπέντε μέρες μαζί τους, χωρίς ήλιο,  χωρίς ουρανό, μόνο γιατί είναι ανήλικος ασυνόδευτος πρόσφυγας απ΄ τη Συρία και η Ρόδος δεν έχει τη δομή φιλοξενίας για ασυνόδευτους ανήλικους.

Για την … προστασία του λοιπόν πρέπει να είναι εκεί!

Ο 16 χρονος, δεν έχει άλλες αντοχές. Με την ορμή των νιάτων του πίστευε πως θα τα καταφέρει να ενωθεί με την οικογένειά του στη Γερμανία, «απέδρασε» από το Κέντρο Φιλοξενίας της Χίου, προσπάθησε να ξεγελάσει τις αρχές… Πώς να κατηγορήσεις έναν έφηβο που κάνει μόνος του το μακρύ μαρτυρικό ταξίδι για τη ζωή;

Η κράτησή του με ενήλικες παραβάτες, οι αντοχές του που τελειώνουν, η ψώρα που κόλλησε στα κρατητήρια, κι η απεργία πείνας… Ένας έφηβος σε απόγνωση, μέσα στους ποινικούς!

Από πού είσαι;
Είμαι από το Κομπάνι της Συρίας.  Η πόλη μου καταστράφηκε από τον ISIS. Παντού χαλάσματα και νεκροί, δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο. Δεν έχει μαγαζιά να ψωνίσεις, μόνο συντρίμμια, δεν έχει κάτι να φας.

Πώς ήταν τα πράγματα τις μέρες που αποφασίσατε να φύγετε με την οικογένειά σου;
Oι τζιχαντιστές  βομβάρδιζαν, έμπαιναν στα σπίτια βίαζαν τις γυναίκες και πετούσαν όλη την οικογένεια έξω, να πάρουν το σπίτι. Δεν υπάρχει ζωή εκεί, ο πατέρας μου είπε να φύγουμε, να σωθούμε.

Πόσοι είσαστε στην οικογένειά σου;
Ο πατέρας μου, η μητέρα μου, δύο αδέλφια μου μικρότερα από μένα, κι εγώ.

Πώς φύγατε από τη Συρία, με ποιο τρόπο;
Φύγαμε από τα σύνορα, παράνομα. Μπήκαμε στην Τουρκία από το Γκαζίαντεπ (την πόλη που χτυπήθηκε ο γάμος από τους τζιχαντιστές). Ο πατέρας μου δεν είχε τόσα πολλά λεφτά για να φύγουμε όλοι από την Τουρκία. Του ζήτησαν πολλά.  Έμεινα πίσω εγώ.

Πόσα του ζήτησαν οι διακινητές;
Ζήτησαν 1.500 ευρώ για κάθε έναν από την οικογένεια για να μας φέρουν στην Ελλάδα.

Αυτή την οικογενειακή φωτογραφία έδωσε η οικογένεια στη γερμανική εφημερίδα ενώ αναζητούσε τον 16 χρονοΑυτή την οικογενειακή φωτογραφία έδωσε η οικογένεια στη γερμανική εφημερίδα ενώ αναζητούσε τον 16 χρονο


Τώρα πού βρίσκεται η οικογένεια σου;
Έχουνε φτάσει στη Γερμανία, εδώ και καιρό. Είναι καλά, αλλά η μάνα μου κλαίει κάθε μέρα, ανησυχεί που είμαι εδώ στα κρατητήρια με ανθρώπους που κάτι έχουν κάνει. Εγώ δεν έκανα τίποτα, δεν έκλεψα, δεν σκότωσα, μόνο θέλω να πάω να βρω τους δικούς μου.

Όταν έμεινες μόνος σου στην Τουρκία πώς πέρασες, με ποιους ήσουν;
Πήγα και έμεινα μαζί με συγγενείς μας.

Πώς συνέχισες μετά;
Από την Τουρκία πέρασα στη Χίο, με βάρκα. Μας βρήκε το Λιμενικό. Εμένα μ΄ έβαλαν σε Κέντρο Φιλοξενίας για ανήλικους.

Πόσο χρονών είσαι, πότε γεννήθηκες;
Στις 30 Ιανουαρίου του 2000, είμαι 16 χρονών.

Δεν ήταν καλά στο Κέντρο Φιλοξενίας, γιατί εξαφανίστηκες από κει;
Ήταν καλά, μπορούσα να πάω και μια βόλτα και να γυρίσω, αλλά εγώ θέλω να πάω στην οικογένειά μου, να ενωθώ μαζί τους. Δεν μπορώ να ζήσω άλλο έτσι. Μιλάω κάθε μέρα μαζί τους. Μου στέλνουνε λεφτά από το επίδομα που τους έδωσαν στη Γερμανία για να ζήσουν ως πρόσφυγες, στερούνται εκείνοι και τα ξοδεύω όλα να τους μιλάω στο τηλέφωνο. Αλλιώς δεν μπορώ να ζήσω.

Φεύγοντας από τη Χίο σ΄ έψαχναν και οι γονείς σου, πήγαν στις γερμανικές εφημερίδες και υπάρχουν δημοσιεύματα που σε αναζητούν! Πού πήγες;
Βρήκα τρόπο και έφυγα από τη Χίο, παράνομα. Έφτασα στον Πειραιά, κι από εκεί πήγα στην Ομόνοια. Έχει πολλούς διακινητές εκεί. Ένας μου είπε και του έδωσα 150 ευρώ για να μου δώσει πλαστά χαρτιά ότι είμαι Ρουμάνος. Μου είπε να έρθω με την πλαστή ταυτότητα στη Ρόδο, με καράβι, κι από εδώ να αγοράσω εισιτήριο για Γερμανία.

Τον πίστεψες ότι είναι τόσο εύκολο;
Τον πίστεψα.   

Πότε σε πιάσανε;
Όταν βγήκα από το πλοίο στη Ρόδο, μου κάνανε έλεγχο οι Λιμενικοί και είδανε ότι έχω πλαστή ταυτότητα, δεν είμαι Ρουμάνος. Με συλλάβανε και με βάλανε στα κρατητήρια.

Τι σου είπανε, γιατί σε βάζουνε στα κρατητήρια με τους ποινικούς ενώ είσαι ασυνόδευτος ανήλικος πρόσφυγας;
Για την προστασία μου, και γιατί δεν έχουν πού αλλού να με βάλουν. Δεν μπορώ να ζήσω άλλο εδώ. Πέρασαν 45 μέρες και είμαι με τη λάμπα μέρα-νύχτα, δεν ξέρω αν έχει μέρα έξω, δεν έχω δει τον ουρανό 45 μέρες.

Οι άλλοι κρατούμενοι σε πειράζουνε;
Όλοι είναι μεγαλύτεροι από μένα, είναι μεγάλοι. Αρρώστησα, κόλλησα ψώρα, με πήγανε σε διπλανό δωμάτιο σε καραντίνα, μέχρι να μου περάσει και πάλι με φέρανε πίσω. Πριν από δέκα μέρες δεν άντεχα άλλο, ήθελα ν΄ αυτοκτονήσω. Δεν έτρωγα τίποτα πέντε μέρες, έκανα απεργία πείνας, με πήγαν στο νοσοκομείο και μετά πάλι με φέρανε εδώ. Πότε θα τελειώσει αυτό το μαρτύριο;

Λίγο πριν φύγει από το βομβαρδισμένο  Κομπάνι της ΣυρίαςΛίγο πριν φύγει από το βομβαρδισμένο Κομπάνι της Συρίας