Η φιλοζωία

Σήμερα παρ’ όλη την οικονομική κρίση που μαστίζει τους Έλληνες, ένα μεγάλο μέρος συνανθρώπων μας είναι κάτοχοι κατοικίδιων, κυρίως σκύλων.

Άλλοι επειδή τους αρέσει να τα χαϊδεύουν, άλλοι για να τους δίνουν εντολές και άλλοι τα έχουν δήθεν για φύλακες.

Οι κάτοχοι σκύλων όμως πρέπει να γνωρίζουν ότι εκτός από την διατροφή και τυχόν έξοδα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, έχουν επωμισθεί και ορισμένες ευθύνες έναντι του κοινωνικού συνόλου.

Κατ’ αρχήν τα σκυλιά που διαμένουν σε κατοικημένες περιοχές πρέπει να παρακολουθήσουν μαθήματα συμπεριφοράς. Πάνω απ’ όλα πρέπει να μάθουν να μην γαυγίζουν τις ώρες της κοινής ησυχίας (ιδίως τις βραδινές).

Είναι βάρβαρο να μην μπορεί ένας εργαζόμενος να κοιμηθεί τα βράδια επειδή γαυγίζει ο σκύλος του γείτονας.

Ο σκύλος δεν κάνει διάκριση αν η θέση που θα αφοδεύσει είναι ένα χωράφι, ένα πάρκο, μια πλατεία ή μια κεντρική λεωφόρος.

Το σκυλί όπου μυρίσει και καθίσει εκεί και θα τ’ αφήσει.
Και στο σημείο αυτό αρχίζει η ευθύνη του ιδιοκτήτη.

Σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό νόμο, ο οποίος πιστεύω να ισχύει και στην Ελλάδα, οι ιδιοκτήτες σκύλων είναι υποχρεωμένοι να φέρουν μαζί τους μια τσαντούλα για να περισυλλέγουν κάθε φορά τα κόπρανα των τετράποδων φίλων τους.

Αναμφίβολα αυτός είναι ένας υγιής και πολιτισμένος θεσμός καθώς!!! τα κόπρανα του σκύλου εκτός του ότι προσφέρουν ένα δύσοσμο και αηδιαστικό θέαμα αποτελούν και εστία μολύνσεων.

Είναι γνωστό ότι πολλοί άνθρωποι αγαπούν τα σκυλιά περισσότερο από κάθε άλλο τι στον κόσμο.
Πολλοί τα σφίγγουν στην αγκαλιά τους, άλλοι τα φιλάνε στο στόμα και πάρα πολλοί τα κουβαλάνε στις παραλίες για να κάνουν το μπάνιο τους δίπλα στους ανθρώπους πως αυτοί οι άνθρωποι θα σεβαστούν τους νόμους;

Εξαιτίας αυτής της κάκιστης νοοτροπίας επικρατεί και το φαινόμενο της διασποράς σκυλοκοπράνων στα πάρκα, στους δρόμους, τις πλατείες.
Στο σημείο αυτό θέλω να επισημάνω ότι ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης φέρει και η πολιτεία αλλά και η αστυνομία.

Δεν υπάρχουν αυστηρές προδιαγραφές για την απόκτηση και την κατοχή τετράποδων. Ούτε έλεγχοι γίνονται αλλά ούτε ευθύνες καταλογίζονται.

Φιλοζωία ναι, αλλά με σε σεβασμό στους νόμους, στην κοινωνικά και στο περιβάλλον.

Γράφει ο Νίκος Μπιλιάς