«Υπάρχει χολή,  αλλά και αγάπη»

Γράφει ο αρχιτέκτονας
Αγαπητός Ξάνθης

Σε  πρόσφατη συνέντευξη η Ολυμπιονίκης Κατερίνα Στεφανίδη, μετά το «χουνέρι» που έχει υποστεί στην χώρα μας από μερικούς και από συγκεκριμένους αλλοπρόσαλλους αμερικάνους για την παράλληλη αθλητική της δραστηριότητα στις δύο χώρες  διατύπωσε τη ρήση: «όπου υπάρχει χολή, υπάρχει και αγάπη» στο προηγούμενο κυριακάτικο φύλο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ.

Δυο λέξεις που περικλείουν την πεμπτουσία της ψυχικής  διάστασης, μιας κυρίας του στίβου, μιας κυρίας που σήκωσε την ελληνική σημαία στα ουράνια σε ακολουθία του εθνικού μας ύμνου. Η συγκίνηση μεγάλη, το πατριωτικό συναίσθημα στα ύψη, η Ελλάδας στις χαρές της (επιτέλους).
Ξεκινάω από τη «Χολή».

Ο κόσμος πάντοτε διαβάζει την κάθε δημόσια εκδήλωση με διπλή ανάγνωση. Άλλοι προσεγγίζουν το θέμα με θετικό πρόσημο επιδιώκοντας τα οφέλη στην κοινωνική πλειοψηφία. Αναδεικνύουν την αξία της δράσης προσβλέποντας στην δημιουργική συνιστώσα του περιεχομένου.  
Υπάρχει και η «Χολή». Ο φθόνος, το αρνητικό, η μεμψιμοιρία, η κατεδάφιση, η λάσπη, η συκοφαντία, η ζήλεια. Όλα αυτά συνθέτουν τη γκρίζα εικόνα, ίσως και αναγκαία.  

Γιατί μέσα από το γκρίζο ξεχωρίζει το φωτεινό, το λαμπερό, το ιδανικό.
Χωρίς τη «χολή» ο κόσμος θα ήταν επίπεδος και ίσως αδιάφορος σε μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις και αντιπαραθέσεις. Ίσως να είναι το αντίδοτο στην ευθεία της μόνιμης συμπάθειας, της οριζόντιας (άγευστης, άχρωμης) αγάπης. Οι άνθρωποι που στάζουν χολή είναι ξεχωριστοί και «αποδίδουν» στην κοινωνία κατά κάποιο οξύμωρο τρόπο την αναγνώριση του ηθικού, την εκτίμηση του δίπλα, την άλλη όψη του νομίσματος, δηλαδή τη διεκδίκηση ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.

Τι είναι αγάπη (ψάχνω να τη βρω) για την Ολυμπιονίκη χωρίς να παρεισφρήσω στα ενδότερα χαρακτήρα της;
Αγάπη είναι να αντιλαμβάνεσαι το λαϊκό αίσθημα.
Αγάπη να αναγνωρίζεις την επιτυχία του άλλου και να προσπαθείς να του μοιάσεις.
Αγάπη είναι να υπερβαίνει την καθημερινή ρουτίνα να ζεις τις μοναδικές στιγμές ευχαρίστησης.
Αγάπη είναι να απεγκλωβίζεσαι από στερητικά σύνδρομα και να ατενίζεις το μέλλον με αισιοδοξία.
Αγάπη είναι να έχεις την ενσυναίσθηση, ήτοι την κατανόηση για τον άλλο.

Αγάπη είναι η διάθεση προσφοράς χωρίς το ατομικό συμφέρον
Αγάπη είναι η αυτοπραγμάτωση, ήτοι η αίσθηση της εσωτερικής ισορροπίας.
Αγάπη είναι η αισθητική του λόγου και η χάρη των λέξεων.
Αγάπη είναι να κλαίς όταν συγκινείσαι, να γελάς όταν χαίρεσαι, να χειροκροτείς όταν επιβραβεύεις, και:
«Αγάπα για να ζήσεις, ζήσε για ν' αγαπάς» αναφέρει ο  Διονύσιος Σολωμός στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους».

Με αυτές τις λίγες γραμμές επιθυμώ να εκφράσω το σεβασμό και την αγάπη μου στην Ολυμπιονίκη Κατερίνα Στεφανίδη και σ’ όλη την αποστολή στο Ρίο της χώρας οι οποίοι σε δύσκολες συγκυρίες σήκωσαν την Ελλάδα στην κορυφή της παγκόσμιας αθλητικής πυραμίδας.
Και απατώντας στους επικριτές της σπουδαίας Ολυμπιονίκη μπορούμε να κάνουμε διακριτική αναφορά στο μύθο του Αισώπου και να αναφωνήσουμε με ευκολία την παροιμία:  
«όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια»…