Αλέξανδρος Αγγελόπουλος: Κίνδυνος αφελληνισµού των  ξενοδοχείων και βολές στην ηγεσία

«Το µήλο κάτω από τη µηλιά θα πέσει»… Ακολουθώντας ρητά το νόηµα της παροιµίας, ο Αλέξανδρος Αγγελόπουλος, έχει, όπως άλλωστε και ο πατέρας του, αναγάγει σε προσωπικό στοίχηµα την είσοδο της Ελλάδας στο club των high class προορισµών.

Σε συνέντευξή του στο «ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ», ο διευθύνων σύµβουλος του οµίλου Aldemar Resorts, µιλάει για τη φετινή τουριστική σεζόν και κόντρα στη γενικότερη αίσθηση ότι όλα βαίνουν καλώς στον ελληνικό Τουρισµό, κάνει λόγο για «βουτιά» στη µέση κατά κεφαλή δαπάνη.

Παράλληλα, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τον αφελληνισµό των ελληνικών ξενοδοχειακών επιχειρήσεων. Ο ίδιος αναλαµβάνει και µέρος της ευθύνης που αναλογεί στον κλάδο που απέτυχε να υπερασπιστεί τα δικαιώµατά του στο υγιές και αποδοτικό επιχειρείν.

Τέλος, δηλώνει κάθε άλλο παρά ευχαριστηµένος µε τη διαµορφωθείσα κατάσταση στο εσωτερικό της ξενοδοχίας.

To 2015 ήταν, σύμφωνα με κάποιες απόψεις, μία από τις καλύτερες τουριστικές χρονιές για τη χώρα μας. Πoιες είναι οι εκτιμήσεις σας για την πορεία της φετινής, τουριστικής σεζόν που βρίσκεται σε εξέλιξη και πως διαμορφώνονται οι πληρότητες στα ξενοδοχεία του ομίλου σας;

Mακάρι το 2015 να ήταν πραγματικά μία από τις καλύτερες σεζόν της Ελλάδας, παρά τα στοιχεία του WTTC και του ΞΕΕ που δεν συμφωνούν με αυτό. Μειωμένη μέση κατά κεφαλή δαπάνη στα 540 – 580 ευρώ, έναντι των 730 ευρώ του 2008 και μειωμένη διάρκεια παραμονής, που βρίσκεται πλέον οριακά πάνω από τις 7 ημέρες, όταν το 2008 ήταν 11, είναι στοιχεία ανησυχητικά και πολύ σημαντικότερα από την απλή καταμέτρηση κεφαλών.

Δέχομαι, ωστόσο, ότι κάποιες περιοχές και κάποιες επιχειρήσεις κινήθηκαν καλύτερα. Δυστυχώς, οι όποιες εκτιμήσεις για το μέλλον είναι παρακινδυνευμένες. Δεν ορίζουμε μόνοι μας την επιτυχία μας αφού είμαστε απόλυτα εξαρτημένοι από τη δημόσια εικόνα της χώρας και το πλήθος ανοικτών ζητημάτων που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, η Mεσόγειος, η Τουρκία και τελικά η Ελλάδα. Σε ότι αφορά τον όμιλο Aldemar Resorts, είμαι αισιόδοξος ότι οι επιλογές που κάναμε και η μετρημένη πολιτική μας θα αποδώσουν καρπούς.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα πιο σημαντικά προβλήματα του ελληνικού Τουρισμού και ποια είναι η στρατηγική που πρέπει να ακολουθηθεί για την καθιέρωση της χώρας μεταξύ των κορυφαίων τουριστικών προορισμών;

Τo κύριο πρόβλημα είναι ότι ο Ελληνικός τουρισμός δεν έχει ως σήμερα αναγνωρισθεί για τη συνεισφορά του στην Ελληνική οικονομία και κοινωνία. Μια τέτοια, απλή κατά τα άλλα, στροφή θα αρκούσε για να διαλέξει κανείς το σωστό μίγμα πολιτικής ανάπτυξης, εξισορρόπησης, ορθής φορολόγησης και ανάδειξης του πραγματικού και όχι πλασματικού πλούτου της χώρας.

Σήμερα, στη ρητορική της υπερφορολόγησης των πλουσίων, συντελείται ένα πρωτοφανές έγκλημα. Υπερφορολογείται η παραγωγή πλούτου και, ως επέκταση, η δημιουργία προστιθέμενης αξίας από την κοινωνία και τους κλάδους εκείνους που δεν μετράνε κέρδη, αλλά κερδισμένους.

Ο τουρισμός, βέβαια, δεν είναι κλάδος της οικονομίας. Είναι το συνεκτικό πλέγμα που δίνει ζωή σε όλη την οικονομία με τους άπειρους συσχετισμούς του και τις αλυσιδωτές του συνέργειες. Δεν θα επεκταθώ, αλλά ας μείνουμε στο εξής: χρειάζεται ρεαλισμό και όχι βερμπαλισμούς. Είμαστε πολλοί που ζούμε από τον τουρισμό και δεν έχουμε την πολυτέλεια να λαθεύουμε συνέχεια.

Δεδομένου ότι η υπογραφή συμβολαίων για την επόμενη χρονιά βρίσκεται σε εξέλιξη, πως αναμένεται να διαμορφωθούν οι τιμές για το 2017;

Η υπογραφή συμβολαίων είναι ήδη σε προχωρημένο στάδιο και έχουμε μια σαφέστατη εικόνα για το που θα κινηθούν οι τιμές. Παρά τις επιθυμίες μας να επιδιώξουμε αυξήσεις ικανές να απορροφήσουν τους νέους φόρους και το κόστος δανεισμού των επιχειρήσεων, οι αυξήσεις μετά βίας θα φτάσουν το 3-3,5% πάνω στις περσινές τιμές. Δυστυχώς, οι μη οργανικές δαπάνες μας εξοντώνουν.

Ο πολυ-αναμενόμενος από τους επιχειρηματίες του Τουρισμού νέος αναπτυξιακός νόμος, αντί για θησαυρός μάλλον σε άνθρακα παρομοιάζει. Ποιο είναι το σχόλιό σας;

Σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί καθυστέρησε τόσο πολύ να ψηφιστεί ένας αναπτυξιακός νόμος που δεν έχει αναπτυξιακό χαρακτήρα. Σε κάθε περίπτωση, ανησυχητικό είναι ότι δεν έχει αντιληφθεί ο συντάξας τον νόμο την ανάγκη να εκσυγχρονιστεί η χώρα μέσα από τις δομές της και μέσα από την αξιοποίηση υφιστάμενων εγκαταστάσεων. Λειτουργεί σχεδόν τιμωρητικά προς όποιους έχουν επενδύσει στη χώρα τους.

Αύξηση ΦΠΑ, συμπληρωματικός ΕΝΦΙΑ, προβλεπόμενη από το 2018 επιβολή φόρου διαμονής δυσχεραίνουν το τοπίο για το ξενοδοχειακό επιχειρείν. Ποιες είναι οι προτάσεις σας προκειμένου, αφενός να μην καταρρεύσει η εγχώρια ξενοδοχειακή αγορά και, αφετέρου, η Ελλάδα να συνεχίσει να «πουλάει»;

Θα είχε νόημα να παραθέσω προτάσεις αν, πρώτα, δεν είχαν ψηφισθεί μέτρα που να εξοντώνουν την τουριστική επιχειρηματικότητα. Σήμερα παρατηρείται ένας πρωτοφανής αφελληνισμός των ξενοδοχείων. Εντύπωση κάνει ότι οι όροι του αφελληνισμού είναι ελκυστικοί για τους νέους επενδυτές και τους στρατηγικά τοποθετημένους δήμιους και τιμωρητικοί για τους Έλληνες.

Χωρίς να παραγνωρίζω ότι υπάρχουν και επιχειρηματίες που δεν σεβάστηκαν ή και καταχράστηκαν ευνοϊκές διατάξεις στο παρελθόν, θα περίμενα να γίνεται καλύτερη ανάγνωση των ιδιαιτεροτήτων του κλάδου και διαχωρισμός «των χλωρών από τα ξερά».

Ο κλάδος, στο σύνολό του, απέτυχε να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του στο υγιές και αποδοτικό επιχειρείν και τώρα αναζητεί εκ του μηδενός επιχειρήματα για να αποδείξει ότι η υπερφορολόγηση είναι ο θάνατός του.

Ο τουρισμός αποτελείται κυρίως από μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Ας το έχουν κατά νου όλοι. Μια απλή σκέψη, σε αυτό το σημείο, θα ήταν να δοθούν κίνητρα συνδεδεμένα με την απασχόληση και το κοινωνικό και περιβαλλοντικό προφίλ των εταιριών. Και βέβαια, να αποσυρθεί από το τραπέζι κάθε νέος φόρος. Η απάντηση του κλάδου θα ήταν πλέον σε επίπεδο εξέγερσης.

O ελληνικός τουρισμός διέρχεται την τελευταία τριετία μία περίοδο ανάπτυξης. Καταρχάς, θεωρείτε ότι είναι αποτέλεσμα των ευνοϊκών για την Ελλάδα γεωπολιτικών συγκυριών, ποιες είναι οι προοπτικές της χώρας μας στον τουρισμό και τι θα πρέπει να αποφύγουμε προκειμένου να μην ανακοπεί αυτή η ανοδική πορεία;

Ο ελληνικός τουρισμός δεν διέρχεται καμίας ανάπτυξης. Ανάλογα με τις παγκόσμιες συγκυρίες έχει ανοδική ή πτωτική τάση, απορροφώντας κίνηση από φτηνότερους και ανταγωνιστικότερους προορισμούς, ενώ δέχεται καταιγισμό μη λειτουργικών επιβαρύνσεων. Δεν βλέπω καμία προοπτική όπως πάμε. Κάποιοι λίγοι θα κάνουν πάρτι, σύντομο και με λίγους καλεσμένους.

Ο εγχώριος Τουρισμός έχει «σβήσει» από τον τουριστικό «χάρτη» και μαζί του και όσοι προορισμοί βασίζονταν στον Έλληνα τουρίστα. Ποιες είναι οι επιπτώσεις στην ξενοδοχειακή αγορά από την απώλεια του εγχώριου τουρισμού και τι θα μπορούσατε να κάνετε εσείς οι ξενοδόχοι από την πλευρά σας προκειμένου να αναθερμανθεί ο εσωτερικός τουρισμός;

Από τη φύση μου δεν μπορώ να μιλήσω για ένα κομμάτι του Τουρισμού που είναι μεν σημαντικό για την ξενοδοχία, αλλά «ακουμπάει» σε μια κοινωνική αδικία. Ο εσωτερικός Τουρισμός θα πάει καλύτερα όταν ο κόσμος θα έχει δουλειές και προοπτική. Αυτονόητο ότι δεν υπάρχει καλύτερος τόπος διακοπών από την Ελλάδα. Μακάρι να μπορούμε να τον απολαμβάνουμε.

Σε ότι αφορά τους συναδέλφους που εξαρτώνται από τον εγχώριο τουρισμό, καλό είναι να τους προσέξει το κράτος, γιατί η κοινωνία δεν μπορεί να ανταποκριθεί.

Στο εσωτερικό της ξενοδοχίας υπάρχουν πολλές και διαφορετικές φωνές και προσεγγίσεις. Από τους πανηγυρισμούς, μέχρι τους οδυρμούς. Εσείς ποια επιλέγετε; Θα είστε κάποια στιγμή υποψήφιος για την ηγεσία;

Η ηγεσία, αν δεν είναι υπεύθυνη, είναι επικίνδυνη. Ακόμη και αν σκεφτόμουν έναν ρόλο ως spokesperson, θα ήμουν εξαιρετικά επιφυλακτικός να αναλάβω ενεργό ρόλο, πολύ περισσότερο σήμερα, που ο κόσμος θέλει την κεφαλή των ηγετών επί πίνακι, δικαίως ή αδίκως.

Ο κλάδος έχει φορείς με εκλεγμένες διοικήσεις που καλούνται να ανταποκριθούν σε μια, ομολογουμένως, δύσκολη συγκυρία. Σε ότι αφορά τη στάση μου για τη σημερινή κατάσταση, θα ήθελα να μην είναι συγκυριακή, αλλά αποτέλεσμα στοχευμένης και συνεπούς πολιτικής και σκέψης. Κανένας δεν θέλει ακόμη μια φωνή. Θα προτιμούσε μια ενιαία φωνή.

Προσωπικά δεν είμαι ευχαριστημένος με τη διαμορφωθείσα κατάσταση, αλλά αναγνωρίζω πολλές και καλές προσπάθειες που έχουν γίνει από επιχειρήσεις του κλάδου που κρατούν τη σημαία μας ψηλά.

Σε ποια κατεύθυνση από πλευράς εξωστρέφειας πρέπει να στραφεί ο ελληνικός Τουρισμός;

Να πάψει να μιλάει με όρους μάρκετινγκ του 1990 και ν’ αρχίσει τις συμμαχίες και συνέργειες που θα μας κάνουν συνομιλητές και όχι επαίτες.

Θα αφελληνιστεί ο ελληνικός Τουρισμός; Θα αγοράσουν ξένοι τα ελληνικά ξενοδοχεία; Σας ενοχλεί αυτό;

Ναι! Ναι! Ναι! Είναι ίσως μια πραγματικότητα, με την οποία πρέπει να συμβιβαστούμε.

Ως όμιλος φημίζεστε για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών σας. Ποιες είναι οι ενέργειές σας σε αυτή την κατεύθυνση και σε επίπεδο επενδυτικών σχεδίων, προγραμματίζετε κάτι;

Καταρχήν, φροντίζουμε να ενισχύουμε το profile της ποιοτικής φιλοξενίας, που, πλέον, είναι συνυφασμένη με την ποιότητα ζωής και όχι με το lifestyle.

Στοιχεία διατροφής, άσκησης και διασύνδεσης με την ελληνικότητα είναι πλέον βασικά στη διαμόρφωση ενός προϊόντος που χαρακτηρίζεται ελληνικό αλλά και σύνθετο.

Το 2016 θα λανσάρουμε ένα νέο concept, που θα συνδέει όλα τα παραπάνω και θα παρουσιάζει τη νέα πολυτέλεια. Σε ότι αφορά τα επενδυτικά μας σχέδια, προς το παρόν δημιουργούμε φορολογητέα ύλη.