Τουριστικά Λεωφορεία - Συνθήκες Εργασίας & Ασφάλεια Επιβατών

Γράφει ο
Ευστάθιος Γιαννεσκής
Οικονομολόγος

Φίλος μου οδηγός σε Τουριστικό Λεωφορείο σε συζήτηση στο καφενείο μου είπε:     «Δεν είναι δυνατόν να μεταφέρω πενήντα ανθρώπους, ολόκληρες οικογένειες με μικρά παιδιά  και το προηγούμενο βράδυ να έχω κοιμηθεί μόνο 3 ώρες, και το ίδιο περίπου να συμβαίνει  όλο το καλοκαίρι. Αισθάνομαι πολύ κουρασμένος και έτοιμος να καταρρεύσω. Απορώ πως δεν έχουν γίνει ακόμη σοβαρά ατυχήματα. Είναι καθαρά θέμα χρόνου και τύχης».   
                                              
Σε ερώτησή μου γιατί δεν εφαρμόζονται οι νόμοι που προφανώς υπάρχουν μου απάντησε πως:  «Οι σχετικές κλήσεις της τροχαίας και τα πρόστιμα που επιβάλλονται είναι γελοία μπροστά σε αυτά που κερδίζουν οι εργοδότες και γι’ αυτό δεν συμμορφώνονται.
Προσωπικά αισθάνομαι να πνίγομαι από το βάρος της ευθύνης που φορτώνομαι και δεν αντέχω άλλο. Κάποιος πρέπει να κάνει κάτι»  Όταν ρώτησα γιατί δεν διαμαρτύρεται μου απάντησε: «Τότε η δουλειά και η ζωή μου θα γίνει κόλαση»         
                                                                                                            
Είναι σημαντική η συμβολή των εργαζομένων σε όλες τις επιχειρήσεις του Τουριστικού τομέα. Αυτοί είναι που κινούν την παραγωγική μηχανή της τουριστικής βιομηχανίας. Όλοι οι εργαζόμενοι στον Τουρισμό  δουλεύουν σκληρά και φιλότιμα κάτω από δύσκολες και αντίξοες συνθήκες, με εξαντλητικά ωράρια εργασίας και χαμηλούς μισθούς για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.

Νευραλγικό ρόλο στο όλο τουριστικό κύκλωμα κατέχουν τα Τουριστικά Λεωφορεία τα οποία μεταφέρουν  χιλιάδες Τουρίστες καθημερινά από την παραλαβή τους από το αεροδρόμιο, τις ημερήσιες εκδρομές, μέχρι και τη μεταφορά τους ξανά στο αεροδρόμιο για την αναχώρησή τους. 

Τα λεωφορεία όμως δεν κινούνται με αυτόματο πιλότο αλλά με ευσυνείδητους επαγγελματίες οδηγούς οι οποίοι αγωνίζονται να βγάλουν το ψωμί τους και να ζήσουν τις οικογένειες τους.
Η οδήγηση του μεγαλύτερου σε όγκο οχήματος σε στενούς και ακατάλληλους δρόμους δεν είναι εύκολη δουλειά.

Εάν συνεκτιμηθεί η αναγκαία εγρήγορση που απαιτείται να έχει ο οδηγός κατά την οδήγηση και το άγχος που αισθάνεται επειδή μεταφέρει δεκάδες ανθρώπους, που σε περίπτωση ατυχήματος θα τους  συμπαρασύρει μαζί του, τότε καταλαβαίνουμε πόσο ευαίσθητη και σημαντική είναι η εργασία του. 

Δυστυχώς όμως, αυτό δεν το καταλαβαίνουν ορισμένοι  ιδιοκτήτες Ταξιδιωτικών γραφείων οι οποίοι καταστρατηγούν τους νόμους για να κερδίσουν οι ίδιοι περισσότερα χρήματα. «Υποχρεώνουν» τους οδηγούς - υπαλλήλους τους να εργάζονται πολύ περισσότερες ώρες – μέχρι και διπλάσιες - από αυτές που επιτρέπει ο νόμος και η ανθρώπινη αντοχή.

Εάν απασχοληθεί και δεύτερος οδηγός για να καλυφθεί το 24ώρο, τότε αυτό θα κοστίσει στον εργοδότη έναν επιπλέον μισθό και ασφαλιστικές εισφορές.

Το ζήτημα του χρόνου οδήγησης, των διαλειμμάτων και των περιόδων ανάπαυσης των οδηγών αποτέλεσε –μεταξύ άλλων- αντικείμενο ρύθμισης του Κανονισμού 561/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, ο οποίος εκδόθηκε με σκοπό τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας των οδηγών, τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας και την ρύθμιση των όρων του ανταγωνισμού στις χερσαίες μεταφορές. Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Κανονισμού:        

- H περίοδος οδήγησης δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 9 ώρες ημερησίως (με δυνατότητα να αυξηθεί σε 10 ώρες δύο φορές την εβδομάδα) και τις 56 ώρες εβδομαδιαίως.      

- Επίσης μετά από οδήγηση 4,5 ωρών, ο οδηγός πρέπει να κάνει διάλειμμα τουλάχιστον 45 λεπτών, εκτός εάν ακολουθεί περίοδος ημερήσιας ή εβδομαδιαίας ανάπαυσης.  

– Ακόμη, υποχρεώνει τον οδηγό να λαμβάνει μία κανονική περίοδο εβδομαδιαίας ανάπαυσης τουλάχιστον ανά δεκαπενθήμερο. Άλλη διάταξη ορίζει ότι η περίοδος ημερήσιας ανάπαυσης  δεν θα πρέπει να διαρκεί επ΄ ουδενί λιγότερο από εννέα συνεχείς ώρες.

- Προβλέπεται η υποχρέωση ύπαρξης δεύτερου οδηγού εφόσον η εργασία του  οδηγού έχει οργανωθεί κατά τέτοιο τρόπο από το τουριστικό γραφείο που παραβιάζει τις διατάξεις του Κανονισμού 561/2006.

- Επιπλέον, η μη τήρηση των περιόδων οδήγησης, διαλειμμάτων και ανάπαυσης των οδηγών αποτελούν παραβάσεις, στις οποίες επιβάλλονται πρόστιμα σύμφωνα με την αρ. Φ.450/51477/5520/1-11-2011 ΚΥΑ.

Η δική μου παρέμβαση δεν έχει σκοπό να δυσφημίσει τον κλάδο των ταξιδιωτικών γραφείων, που αναμφισβήτητα αποτελούν σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα των Υπηρεσιών Τουρισμού, αλλά να προειδοποιήσει για τους κινδύνους που ελλοχεύουν από τη διαιώνιση αυτής της συμπεριφοράς για τους οδηγούς, τους επιβάτες , τον Τουρισμό της Ρόδου και την οικονομία της χώρας γενικότερα.

Η ανθρώπινη ζωή είναι ανεκτίμητη και τα μέτρα προστασίας της πρέπει να είναι αυστηρά και αμείλικτα. Σε περίπτωση δε ατυχήματος η δυσφήμιση για τον Τουρισμό θα είναι ανεπανόρθωτη.
Το Τουριστικό προϊόν της Ρόδου θα πρέπει πρωταρχικά να προφυλαχθεί από τον ίδιο τον σύνδεσμο των ταξιδιωτικών γραφείων αλλά και τους υπεύθυνους τουριστικούς φορείς και ενώσεις, όπως τους ξενοδόχους, τους επαγγελματίες οδηγούς, κλπ.  Η κρατική παρέμβαση τόσο σε νομοθετικό όσο και σε διοικητικό επίπεδο είναι επείγουσα και αναγκαία.