Η διόγκωση των ανείσπρακτων Δημοσίων Εσόδων από την υπερφορολόγηση των πολιτών

Αν έχεις διδαχθεί τις βασικές αρχές της οικονομίας, αν έχεις διαχειρισθεί μια μικρή επιχείρηση, αν υπήρξες υπεύθυνος στα οικονομικά μιας μέσης ελληνικής οικογένειας,  ήτο και είναι εύκολο να καταλάβεις ότι η χωρίς οίκτο και λογική υπερφορολόγηση των πολιτών και ιδίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίοι πλέον αποδεδειγμένα δεν έχουν, δεν μπορούν να σε πληρώσουν, σε οδηγούν χωρίς καθυστέρηση στην ανάγκη αλλαγής της εφαρμοζόμενης εθνικής οικονομικής πολιτικής το ταχύτερο.

Όταν σαν κράτος διαμαρτύρεσαι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομιματικό Ταμείο σου εφαρμόζουν ασφυκτική οικονομική πολιτική, αυτής των Μνημονίων, δάνεια υπέρογκα με υψηλά επιτόκια, απαιτήσεις είσπραξης των χορηγούμενων δανείων παντί τρόπον ακόμα και με κατασχέσεις της Δημόσιας περιουσίας και άλλα απειλητικά ασφυκτικά απάνθρωπα μέτρα και μέσα, και όταν παρ’ όλα αυτά το δημόσιο χρέος αντί να μειώνεται αυξάνεται ενώ υπάρχει αδυναμία αποπληρωμής του, τότε και εσύ σαν κράτος εφαρμόζεις ακριβώς την ίδια οικονομική πολιτική στην χώρα σου εις βάρος των πολιτών και επιχειρήσεων, αναποτελεσματική,  ατελέσφορη.

Παίρνετε αυστηρά οικονομικά μέτρα αστυνομικού τύπου που δεν έχουν λογική και ούτε εφαρμογή στις Κοινοβουλευτικές Δημοκρατίες, ίσως καθ’ υπαγόρευση των πιστωτών σας του μνημονίου Γερμανικού τύπου, χωρίς το προσδοκόμενο αποτέλεσμα, απειλείτε με κατασχέσεις, φυλακίσεις και προσωποκρατήσεις, κλείνετε επιχειρήσεις αδιαφορώντας για τους εργαζόμενους και την απώλεια εσόδων, για την απώλεια του ΦΠΑ και την μη έκδοση απόδειξης, τιμωρείται ο έμπορος, επαγγελματίας και χαρίζεσθε στον πολίτη ο οποίος συνέπραξε στην κλοπή και ο οποίος ήτο και είναι υποχρεωμένος να ζητήσει, να διεκδικήσει την απόδειξη, άλλως είναι συνυπεύθυνος, συναυτουργός, πρέπει να ελέγχεται και να τιμωρείται με πρόστιμο.

Αντί πρόστιμα και προστίμων που δεν μπορούν να πληρωθούν, γιατί δεν ξεκινάτε μια προσπάθεια φιλικής προσέγγισης και συνεργασίας του κράτους με τον πολίτη, διατί δεν προσπαθείτε να εκπαιδεύσετε, να διδάξετε στα σχολεία, είναι θέμα παιδείας, την φορολογική συνείδηση και την αποφυγή της διαπλοκής, κλοπής που θυμίζει απολυταρχικά καθεστώτα, και όταν ο εργαζόμενος σε δημόσια επιχείρηση, επιχειρούσε κάθε φορά να φύγει με κάτι κρυμμένο στον κόρφο του, ψωμί, τυρί, κρέας, αλλαντικά και άλλα, συνέβαιναν στην Σοβιετική Ένωση, τότε που ο πολίτης, θεωρούσε το κράτος εχθρό του και αίτιο για την κατάντια του.

Οι οικονομικοί σύμβουλοι που χρησιμοποιείτε απέχουν κατά παρασάγγας από την ελληνική νοοτροπία, δεν γνωρίζουν τίποτε για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζεται ο πολίτης σε δύσκολες εποχές, και ότι έχουν τελειώσει Πανεπιστήμια του εξωτερικού, εκεί που διδάσκονται οι αρχές της οικονομίας σε άλλη βάση και λογική, εκεί που η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν αποτελεί τον πρωταγωνιστή της ελληνικής οικονομικής ζωής όπως στην Ελλάδα, εκεί που συνήθως όλοι βρίσκουν δουλειά και παρηγοριά στον δημόσιο τομέα, στο αδηφάγο κράτος.

Τα δημόσια έσοδα και οι εισπράξεις αυτών στηρίζονται κυρίως στην ιδιωτική επιχειρηματική πρωτοβουλία, την οποία το κράτος οφείλει να στηρίξει με πολιτική φιλική και αποτελεσματική, ούτως ώστε, να υπάρχει, να εργάζεται, να αποδίδει κέρδη, να πληρώνει φόρους, να απασχολεί εργαζομένους και βέβαια να επενδύει στη συνεχή πρόοδο και ανάπτυξη, νέες θέσεις εργασίας, πιο πολλήδουλειά, πιο πολλά κέρδη, πιο πολλούς φόρους έγκαιρα πληρωμένους, γιατί μόνον έτσι θα έχουμε περισσότερα δημόσια έσοδα άμεσα πληρωτέα, και όχι να στοιβάζονται κάθε χρόνο και περισσότερα στα ανείσπρακτα, τα οποία οφείλετε, έχετε υποχρέωση να εισπράξετε, εσείς που τα επιβάλλετε είσθε υπόλογοι.

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου