«Για την εκδίκηση»

Αν αντελήφθην καλώς, εις τινά τηλεοπτικόν δίαυλον, εις το γραφείον του Υπουργού κ. Ν. Παππά, διεκρίνετο σκίτσο παριστάνον τον Μπολσεβίκο Ν. Μπελογιάννη, μάλλον ήτο το γνωστό σκίτσο του Πικάσο “ο άνθρωπος με το γαρύφαλο”.

Ως γνωστόν ο Ν.Μ. κατεδικάσθη εις θάνατον από το Στρατοδικείο Αθηνών και εξετελέσθη το 1952. Ίσως έτσι να εξηγείται η πολιτική συμπεριφορά του κ. Υπουργού και να γιατί.
- Ο αρχαίος πολιτικός και Στρατηγός ο Αθηναίος Φωκίων (402-317 π.Χ.) 45 φορές εκλεγμένος Στρατηγός, στα 84 του χρόνια καταδικάζεται από τους Αθηναίους εις θάνατον.

Πριν πιεί το κώνιο, ο αθάνατος Πλούταρχος, στη βιογραφία του, σημειώνει. “ερομένου δέ τινός των φίλων εί τι προς φώκον λέγει τον υιόν, ¨πάνυ μέν ούν” έφη λέγη μη μνησικακείν τοις Αθηναίους”. Δηλ. παραγγέλλει στον γυιό του Φώκο, να μην κρατήσει καμμιά κακία, για τον θάνατό του, για τους Αθηναίους.

Αλλά και ο Βασιλεύς της Γαλλίας, ο Λουδοβίκος ΙΣΤ.’, κατά τον βιογράφο του Bernard Wincent, την παραμονή της καρατόμησής του (21.1.1793), προέτρεψε και ώρκισε τον γυιό του, να μην προσπαθήσει να εκδικηθεί, για τον θάνατό του, τους Γάλλους.

Αντίθετα ο-προφανώς-ήρωας του Ν. Παππά, Νίκος Μπελογιάννης, αγωνίστηκε, μετά πάθος και φανατισμού και ανάλωσε τη ζωή του για την εγκαθίδρυση μονοκομματικού και ολοκληρωτικού καθεστώτος, σύμφωνα και κατά τις επιταγές, “της Μεγάλης Χώρας των Σοβιέτ”, την οποίαν ο θρυλικός Ισπανός αναρχικός Μπουένα Βεντουρά Ντουρρούτι (+20.11.1936), χαρακτήριζε ως μια χώρα με “ένα κόμμα στην εξουσία, όλα τα άλλα στη φυλακή”, και στο οποίο καθεστώς θα ηκούετο μόνον η φωνή των κομμουνιστών.

Υπήρξε ακόμα μέλος της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε που αιματοκύλισε “για ένα πουκάμισο αδειανό” την χώρα.
Κατά την παραμονή της εκτελέσεως του (30.3.1952) προέτρεψε την σύντροφό του, Έλλη Παππά “Να ζήση” Για την εκδίκηση. Για το παιδί” (Έλλη Παππά “Μαρτυρίες μιας διαδρομής”). Διαχρονικά εξ άλλου το πνεύμα της Μαρξιστικής αριστεράς, ήταν διαλυτικής φύσεως και στον πυρήνα της πολιτικής της ελλοχεύει πάντα μια εκδικητική διάθεση.

Προφανώς ο κ. Υπουργός με την ανάρτηση του γνωστού σκίτσου του Ν. Μ. στο γραφείο του θεωρεί αυτόν ως υπόδειγμα πολιτικού ανδρός, ορθού πολιτικού προσανατολισμού.

Του Αντώνη Ν. Βενέτη