Κολοσσός: Θα είναι μια μεγάλη σεζόν…

Για τη Θεσσαλονίκη αναχωρεί αύριο το πρωί η αποστολή του Κολοσσού H Hotels με αφορμή τη συμμετοχή στα 26α Μαυροσκούφεια, που διοργανώνει ο τοπικός Σύνδεσμος Διαιτητών στις 17-18 Σεπτεμβρίου. Εκεί, οι «θαλασσί» θ’ αντιμετωπίσουν τον Προμηθέα Πάτρας στο Αλεξάνδρειο και την τουρκική Γκαζιαντέπ στην Πυλαία, στο δεύτερο και τρίτο φιλικό προετοιμασίας αντίστοιχα.

Η ομάδα της Ρόδου έδωσε το πρώτο της «τεστ» την περασμένη Τετάρτη κόντρα στο Ρέθυμνο, παρουσία αρκετών φιλάθλων, που έφυγαν ευχαριστημένοι από το γήπεδο με τα όσα παρακολούθησαν. Μπορεί ο Άρης Λυκογιάννης να μη θέλει αυτή τη στιγμή να ειπωθούν «παχιά λόγια» αλλά το κοινό συμπέρασμα ήταν πως η ομάδα που «έχτισε» αυτό το καλοκαίρι και «μοντάρει» από τις 25 Αυγούστου θα είναι καλύτερη της περσινής.

Παρότι «τα πήρε» κάποια στιγμή ο τεχνικός των «θαλασσί» κι άρχισε να φωνάζει στους παίκτες του ότι «εδώ δεν παίζουμε στριτ μπάσκετ», η αλήθεια είναι πως ανά διαστήματα η ομάδα έβγαζε στο παιχνίδι με το Ρέθυμνο τέτοιες φάσεις! Δεν τους έβαλε και τόσο πολύ «χαλινάρι», ίσως γιατί στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος το Ρέθυμνο θα ξαναέρθει στη Ρόδο κι εκεί θα μετρήσουν τα πάντα. Το ματς θα έχει άλλη βαρύτητα και σίγουρα στοιχεία όπως η χαλάρωση των τελευταίων λεπτών, που κατέβασε τη διαφορά στους πέντε (83-78) από το +14, θα πρέπει να εξαλειφθούν.

«Τι να κρύψεις σε ένα τέτοιο παιχνίδι;» έλεγαν οι φίλοι της ομάδας, μεταξύ άλλων, μετά το τέλος του αγώνα. Επειδή πρόκειται για τον Λυκογιάννη, σίγουρα κάτι κράτησε από τα πλάνα του εκτός παρκέ την περασμένη Τετάρτη. Για παράδειγμα, ο Λάνγκστον Χολ, ως βασικός πόιντ γκαρντ, περιορίστηκε σε ρόλο οργανωτή. Περισσότερο προσπάθησε να αξιοποιήσει τους συμπαίκτες του παρά να σκοράρει. Τα προηγούμενα χρόνια, οι «άσσοι» ήταν και οι βασικοί σκόρερ του Κολοσσού. Τόσο ο Γουότερς όσο και ο Ρέλεφορντ είχαν 14 πόντους μέσο όρο.

Καίρια αλλαγή είχαμε στη θέση «2». Μετά τους Τσάμη και Λαρεντζάκη, ο ρόλος πήγε φέτος σε Αμερικανό. Ο Ντέβιον Μπέρι έβαλε 16π. αλλά μάλλον θα πρέπει να «ατσαλώσει» περισσότερο μέχρι την έναρξη του πρωταθλήματος γιατί μόλις η πίεση στην άμυνα έγινε λίγο πιο …φίζικαλ, άρχισε να παραπονιέται.

Κάπως κουρασμένος και λίγο άνευρος φάνηκε ο Άχονεν. Πιθανότατα το ότι ήρθε απευθείας από την εθνική ομάδα, θα έχει το κόστος του αλλά ο Φινλανδός έτσι ξεκίνησε και πέρσι τη σεζόν όμως φόρτσαρε γρήγορα.

Η πιο «χτυπητή» διαφορά ήταν στους ψηλούς. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολλή κουβέντα χρησιμοποιώντας τον όρο «αθλητικός ψηλός», για το αν θα πρέπει να πασάρουν περισσότερο, αν θα πρέπει να έχουν ύψος μέχρι δύο μέτρα ή 2.05μ. και πόσα κιλά πρέπει να είναι. Ό,τι και να πιστεύει ο καθένας, η πρώτη εντύπωση και από τις τρεις επιλογές (Ρέντικ, Γουάτσον, Τσούκου) φέτος στον Κολοσσό ήταν θετικότατη.

Εντάξει, ο Ρέντικ ξεχώρισε και μόνο από το γεγονός ότι έβαζε βολές («αγκάθι» των προηγούμενων σέντερ)! Ο Τσούκου, ως σύγχρονο «τεσσάρι», σκοράρει από μακριά ενώ ο Γουάτσον θα αναλαμβάνει τις «επικίνδυνες αποστολές» καθώς είναι ο πιο ογκώδης από τους τρεις. Βέβαια, καλό θα είναι να περιμένουμε να τους δούμε απέναντι σε πιο έτοιμους αντιπάλους γιατί η αλήθεια είναι πως το Ρέθυμνο ένα θεματάκι με τη φροντ λάιν του το είχε.

Και πάμε στον Παναγιώτη Βασιλόπουλο… Η ποιότητα ενός τέτοιου αθλητή φαίνεται είτε παίξει τρία λεπτά είτε τριάντα τρία. Ο Λυκογιάννης αποκλείεται να τον χρησιμοποιήσει ποτέ σε παιχνίδι 33 λεπτά αλλά το παράδειγμα βοηθάει στην έμφαση. Η στατιστική ένα τρίποντο για τον Βασιλόπουλο αλλά όσοι είδαν το παιχνίδι κατάλαβαν πόση δουλειά έκανε στο παρκέ. Και ας έπαιξε λιγότερο απ’ όσο θα θέλαμε…