Άννα Γεωργίου Χιωτάκη

Γράφει η Κορνηλία Δημητριάδου

Εάν η απώλεια είναι συνάρτηση της προσφοράς τότε το κενό που αφήνει ο θάνατος της Αννας Χιωτάκη είναι τεράστιο.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αυστραλία και ήρθε στη Ρόδο όπου  παντρεύτηκε τον γιατρό Γεώργιο Χιωτάκη.


Η Αννα υπήρξε υποδειγματική σύζυγος, πάντα δίπλα στον αγαπημένο της Γιώργο,  στις χαρές και τις λύπες μαζί.
Υπήρξε υποδειγματική μητέρα για τις δύο κόρες της, την Πόπη και την Φανή και αγαπημένη γιαγιά του Γιάννη, του Γιώργου, του Νίκολα και της Αννούλας.

« Ο θάνατος του κάθε ανθρώπου με λιγοστεύει εμένα, γιατί είμαι αθεράπευτα δεμένος με τη ζωή, την προσφορά και την ανθρωπότητα » ειχε γράψει κάποτε ένας μεγάλος φιλόσοφος. Είναι αλήθεια ότι όλοι συγκλονιστήκαμε από τον θάνατό σου. Γιατί χάσαμε μια καλή φίλη, μια υπέροχη καρδιά.

Στην διαδρομή της ζωής σου περάσαμε μαζί τις πιο ευτυχισμένες ώρες .
Ξεκινήσαμε μαζί, πολύ πρίν  από την ίδρυση της Λέσχης Lions Ρόδου σαν Αuxiliary, μετά γίναμε Lionesses και τέλος μέλη της Λέσχης Lions Ρόδου.

Είμασταν μαζί στις διάφορες εκδηλώσεις και ήσουν πάντα πρόθυμη να προσφέρεις απλόχερα βοήθεια και φροντίδα στους συνανθρώπους μας, απόδειξη η γενναιόδωρη προσφορά σου μαζί με τον Γιώργο στην ανέγερση του αγάλματος του Διαγόρα.  Και θυμάμαι συχνά που μου έλεγες: Μόνο η δική μας φιλία άντεξε στον χρόνο. Ποτέ δεν ψυχρανθήκαμε, ποτέ δεν χωριστήκαμε και όποτε χρειαζόσουν βοήθεια, ήμουνα πλάϊ σου.

Αλλά Αννούλα μου μας έφυγες και εμείς οι φίλοι σου θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη.
Τώρα πιά είσαι στη Γειτονιά των Αγγέλων, ένας Αγγελος ακόμα.
Θα μας μείνεις αξέχαστη, αγαπημένη  μου φίλη