Ανθρωπιστική Μουσική Παιδεία: Ήρθαν πρόσφυγες παιδάκια!

Γράφει ο μουσικοπαιδαγωγός
 Γιώργος Σακελλαρίδης
 g.sakellaridis@hotmail.com

Η Μουσική Παιδεία, στο Νηπιαγωγείο , το Δημοτικό Σχολείο , στη βαθμίδα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καθώς και στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο, γίνεται πολύ χρήσιμη όταν καταφέρνει από απλή «Μουσική Παιδεία», να γίνεται «Ανθρωπιστική Μουσική Παιδεία».

Τότε είναι που η Παιδεία με «όχημα» μια σημαντική μορφή Τέχνης όπως είναι η Τέχνη της μουσικής συμβάλει, αφενός στην ευτυχία του ανθρώπου, χωρίς αυτή η ατομική ευτυχία βέβαια να δημιουργεί προβλήματα στην ευτυχία των άλλων  και αφετέρου, βοηθά ώστε η καλοσύνη, η αγάπη, η ανθρωπιά γενικότερα, να μπουν στη ζωή μας!

Η μουσική λοιπόν , ιδιαίτερα μέσα από τη δραστηριότητα του παιδικού τραγουδιού ,  μπορεί να ενισχύσει στις οικογένειες , στα σχολεία, στην κοινωνία γενικότερα, τις θέσεις του ανθρωπισμού.
Το να μιλούμε για ευτυχία με ηθικούς τρόπους , για καλοσύνη, αγάπη, ανθρωπιά, ένα - ένα απ’ αυτά και όλα μαζί, ηχούν παράφωνα «στ’ αυτιά» της κοινωνίας . Μα χωρίς αυτές τις αξίες ο κόσμος μας βαδίζει και θα συνεχίσει να βαδίζει σε «δρόμους» πόνου, θλίψης και απογοήτευσης.

 Ανθρωπιστική  Παιδεία θα μπορούσε να σημαίνει, σύμφωνα και με τον Άλφρεντ  Άντλερ,  «ενδιαφέρομαι για τον συνάνθρωπό μου, γι’ αυτό θέλω να προσφέρω το μερίδιό μου στην ευημερία της ανθρωπότητας!»
Τούτο λοιπόν είναι που χρειάζονται τα παιδιά, οι έφηβοι, οι ενήλικες. Το περιεχόμενο αξιών της Ανθρωπιστικής  Παιδείας!

Αυτή η πίστη προς την Ανθρωπιστική  Παιδεία είναι που όλο και περισσότερο με ωθεί να γράφω «έμμετρα μουσικά παραμύθια», με σκοπό να τα μοιράζομαι με τα παιδιά, τους εκπαιδευτικούς, τους φοιτητές, τους γονείς.

Πολύ περισσότερο όταν αντιλαμβάνομαι πόσο φειδωλά είναι τα εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο, σε περιεχόμενο ανθρωπιάς. 
Το «ποίημα» που ακολουθεί κινείται μέσα στις λογικές όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω. Για το περιεχόμενο του δεν χρειάζεται να γίνει καμιά διευκρίνηση.

Απλώς θυμίζω πόσο πολύ ζωντανεύουν οι καταστάσεις και τα νοήματα και πόσο ευκολότερα προσλαμβάνεται η γνώση και καλλιεργείται  η συναισθηματική νοημοσύνη,   όταν αυτό που διαβάζεται, ή ακούγεται ως διήγηση,  επίσης, τραγουδιέται , παίζεται (δραματοποιείται), ζωγραφίζεται.
Ήρθαν πρόσφυγες παιδάκια…
(Γιώργου Σακελλαρίδη)

1. Ήρθαν πρόσφυγες παιδάκια
Που άφησαν τα παιχνιδάκια
Στην πατρίδα τους, κι ακόμα
Δε γελάει το ωραίο τους στόμα.

2. Πήγαινε κι εσύ κοντά τους
Να γλυκάνεις τη ματιά τους.
Πιάσε τους ζεστά το χέρι
Όπως η καρδιά σου ξέρει.

3. Σ’ ένα όμορφο παιχνίδι
Θα βρεθήκατε ίσως ήδη!
Κάτι από το φεγγάρι
Όλοι σας θα’ χετε πάρει.

4. Με το ίδιο αστεράκι
Που’ πεφτε ένα βραδάκι
Μια ευχή θα’ χετε κάνει
Μια ευχή καλή, που «πιάνει!»

5. Στην πατρίδα  αν κρυώνει
Ίσως το ίδιο χελιδόνι,
Είναι αυτό που ώρα την ώρα
Φτάνει στ’ αλλουνού τη χώρα.

6. Μη ξεχνάς τα προσφυγάκια,
Σαν και σένα είναι παιδάκια.
Ίδια κι όμοια πονάνε,
Χαίρονται και τραγουδάνε.

7. Μα ήρθε στη δική τους χώρα
Πόλεμος, και να τα τώρα
Με σακίδιο στον ώμο
Μες της προσφυγιάς το δρόμο!

8. Μα είναι κι άλλα προσφυγάκια
Μυριστά σαν λουλουδάκια
Δίχως μάνα και πατέρα
Που’ ρχονται εδώ από πέρα.

9. Για το φως του ίδιου ήλιου
Πρίγκιπες ενός βασίλειου
Που’ ναι μόνο για παιδάκια,
Ίδια έχετε κλειδάκια.

10. Ξέρει το ένα σας το άλλο
Δε’ ναι πρόβλημα μεγάλο
Άλλη γλώσσα αν μιλάτε,
Φτάνει ότι αγαπάτε!

11. Ήρθαν κάτι προσφυγάκια
Φίλους άφησαν παιδάκια
Στην πατρίδα τους κι ακόμα
Δε γελάει το ωραίο τους στόμα!

12. Γίνε εδώ ένα φιλαράκι
Τώρα για το προσφυγάκι!
Δίπλα και οι δυο σταθείτε,
Την αγάπη μοιραστείτε.

13. Θα’ χετε συναντηθεί
Σ’ ένα όνειρο βαθύ
Θα’ χετε ίσως ζωγραφίσει
Ήλιο όταν πάει να δύσει.

14. Μαργαριταρένιο δάκρυ
Από των ματιών την άκρη
Όλων σας θαρρώ κυλάει
Όταν κάτι σας πονάει.

15. Κι όταν δείτε τη χαρά
Να απλώνει τα «φτερά»
Δίπλα της κι εσείς πετάτε!
Όλα  τη χαρά αγαπάτε!

16. Στη ζωή κανείς δεν ξέρει
Πότε τ’ αλλουνού το χέρι
Θα το χρειαστεί στ’ αλήθεια
Να του δώσει μια βοήθεια.

17. Προσφυγάκια ήρθαν!  Είδες;
Με σωσίβια κι ελπίδες!
Της φιλίας δωσ’ τους «χρώμα»
Να γελάει το ωραίο τους στόμα!

Είναι αλήθεια πως το παραπάνω ποιητικό κείμενο που μιλά για την κοινή μοίρα των ανθρώπων, επικεντρώνοντας στο θέμα της προσφυγιάς και ειδικότερα στα παιδιά πρόσφυγες από ολόκληρο τον κόσμο, μπορεί να γίνει πιο ελκυστικό αν παρουσιαστεί μελοποιημένο. Ως μουσικό παραμύθι δηλαδή. Εξ’ άλλου αυτός είναι ο τελικός προορισμός του.