ΚΥΡΙΑΚΗ  Α΄ ΛΟΥΚΑ «εμβάς δε  εις εν των πλοίων, ό ήν του Σίμωνος….. και καθίσας εδίδασκε  εκ του πλοίου τους όχλους»

Γράφει ο Μητροπολίτης Λέρου, Καλύμνου, Αστυπάλαιας,
Παΐσιος

Ο Κύριος των κυριευόντων και Βασιλεύς των βασιλευόντων κηρύττει σε ολόκληρο την Ιουδαία γή το μήνυμα της μετανοίας, της αγάπης, της ειρήνης, κηρύττει την ουράνιο βασιλεία.

Και ο λαός, ο καθήμενος εν σκότει και σκιά θανάτου, τρέχει οπίσω Αυτού δια να ακούσει τους θείους Αυτού λόγους και να πιστέψει σ’ Αυτόν που οι Προφήτες προφήτευσαν, λέγοντες ότι θα έλθει ο Μεσσίας  δια να σώσει τον κόσμο και να το λυτρώσει από την αιώνια καταδίκη και να τον επαναφέρει στην αιώνιο βασιλεία.

Ο ένθερμος πόθος του λαού να ακούσει το κήρυγμα και να χορτάσει από τα αιώνια ρήματα ζωής αιωνίου  από τον Μέγα Διδάσκαλο, τον  Κύριο της Δόξης Χριστό ήταν μεγάλος, αλλά και η πνευματική δίψα του λαού να δροσιστεί από το ύδωρ «το αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον» ήταν εξίσου μεγάλη.
Ο Κύριος, καθώς μας καταγράφει στην σημερινή ευαγγελική περικοπή ο θεηγόρος Ευαγγελιστής Λουκάς, βρίσκεται στην λίμνη της Γεννησαρέτ. Κόσμος πολύς τον ακολουθεί, τόσος πολύς που θέλησε  να χρησιμοποιήσει για άμβωνα του κηρύγματός Του ένα αλιευτικό πλοίο, από το οποίο είχαν αποβιβαστεί οι ψαράδες στην ξηρά για να πλύνουν τα δίκτυα τους. Ο Ιερός αυτός Άμβωνας ήταν το πλοίο του Πέτρου και του αδελφού του Ανδρέα.

Από τον Ιερό αυτό άμβωνα,από το πλοίο αυτό, ακούστηκε η μελίρρυτος του Κυρίου διδασκαλία, τα νέα ρήματα αιωνίου ζωής και σωτηρίας που χαροποίησε τις διψασμένες ψυχές του λαού εκείνου, με το ύδωρ το ζών, το ύδωρ της σωτηρίας, το ύδωρ της χαράς, της αγάπης και της ειρήνης.
Ο Κύριος, με το θείο και σωτήριο κήρυγμά Του, ανοίγει νέους ορίζοντες σωτηρίας δια τον πλανεμένο άνθρωπο, ο οποίος δια της παρακοής βρέθηκε έξω του Παραδείσου της τρυφής και της αθανάτου ζωής.
Εδώ, στην λίμνη της Γεννησαρέτ, πραγματοποιείται το πρώτο κάλεσμα για το μεγάλο έργο της εξάπλωσης του θείου κηρύγματος ανά τον κόσμο, του κηρύγματος της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους.

Εδώ, «ο ετάζων καρδίας και νεφρούς και τα βάθη των ανθρώπων γιγνώσκων Κύριος», προσκαλεί στο σωτήριο δια τον άνθρωπο έργο Του, τους πρώτους μαθητές και κήρυκες του ευαγγελίου Του, τον Πέτρο και τον Ανδρέα, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, τους ψαράδες της λίμνης της Γεννησαρέτ. Στο κάλεσμα  του Κυρίου «αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ».
Οι πρώτοι συνεργάτες του αμπελώνος του Κυρίου, «ήσαν γάρ αλιείς». Ήταν απλοί εργάτες, ταπεινοί και αγαθοί και αυτούς τους απλούς, τους ταπεινούς και αγαθούς συνεργάτες κάλεσε δια να του συμπαρασταθούν και να τον βοηθήσουν στην υψηλή αποστολή του, ο εκ τού ουρανού καταβάς Χριστός Κύριος.

Από την εργατική τάξη, από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, ψαρεύει τους συνεργάτες Του ο Κύριος δια το μεγάλο έργο της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους, γιατί από τα κατώτερα εργατικά στρώματα, από τα κάτω προς τα άνω υψώνεται η αρετή, ενώ αντίθετα από τα άνω προς τα κάτω κατεβαίνει η πολυτέλεια, η ασωτία, η διαφθορά και τέλος η ποικιλόμορφη αμαρτία.
Οι απλοί, οι ταπεινοί και αγαθοί ψαράδες της Τιβεριάδος, γίνονται συνοδοιπόροι του Θεανθρώπου Ιησού, γίνονται οι διαπρύσιοι κήρυκες του Θείου Λόγου, γίνονται οι αψευδείς μάρτυρες του μεγάλου  έργου της σωτηρίας των ανθρώπων. Έργο θείο και ο τρόπος της αποστολής θαυμάσιος, και αναλαμβάνουν να φέρουν σε πέρας οι άγιοι απόστολοι και μαθητές του Κυρίου.

Θριάμβευσαν και έφεραν πλήθη άπειρα, λαούς και έθνη στην χριστιανική μάνδρα και έγιναν οι αρραγείς θεμέλιοι λίθοι της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, της μόνης πηγής σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους.

Αγαπητοί  μου αδελφοί,
Ας ακούμε το κάλεσμα του Σωτήρα Χριστού που μας καλεί δια των Αποστόλων Του, και των Αγίων Του να γίνουμε πιστά μέλη της Εκκλησίας Του, προκειμένου να βρούμε την σωτηρία της ψυχής μας, της τόσο ταλαιπωρημένης από τους θορύβους του ματαίου τούτου κόσμου.
Ας μην κλείνουμε τα αυτιά μας στο μέγα κάλεσμα του Σωτήρα Χριστού, αλλά οφείλουμε όσο έχουμε χρόνο να πλησιάσουμε Αυτόν και με δάκρυα μετανοίας και εξομολογήσεως να ζητήσουμε την σωτηρία της ψυχής μας.

Ο Ιερός Χρυσόστομος λέγει – όσοι προστρέχουν, όλοι απολαμβάνουν την δωρεά του Χριστού και σώζονται με τη χάρη. Όσοι όμως θέλουν να  δικαιωθούν από το νόμο, θα εκπέσουν από τη χάρη. Γιατί αγωνίζονται να σωθούν μόνοι τους και δεν θα μπορέσουν να απολαύσουν τη φιλανθρωπία τη βασιλική. Και όχι μόνο, αλλά και θα επισύρουν πάνω τους την κατάρα του νόμου, αφού κανένας άνθρωπος δεν δικαιούται με τα έργα  του νόμου -.
Ας μην αναβάλουμε δια το απώτερο μέλλον την σωτηρία της ψυχής μας,  διότι κανείς, μα κανείς δεν γνωρίζει το αύριο. ΑΜΗΝ.   

Ο.Λ.Κ.Α.Π.