Το πρόβλημα των ΡΟΜΑ  δεν είναι μόνον πρόβλημα της Ρόδου

Κάθε χρόνο το καλοκαίρι μέσα στην τουριστική περιόδο και μάλιστα στην περίοδο αιχμής που όλα τα προβλήματα τρέχουν μαζί εμφανίζεται και το πρόβλημα θέμα των ΡΟΜΑ, των Αθίγγανων όπου Γης, οι οποίοι επισκέπονται τη Ρόδο με έμφορτα εμπορευμάτων τα φορτηγάκια τους και κινούνται παντού, κοιμούνται παντού, εξυπηρετούνται παντού, συνήθως σε ανοιχτούς χώρους και πάρκα.

Αν το πρόβλημα της Ρόδου στην προκειμένη περίπτωση εντοπίζεται στους εισαγόμενους εποχιακούς Αθίγγανους και στον τρόπο λειτουργίας τους μέσα στην πόλη και σε ολόκληρο το νησί με επίκεντρο του προβλήματος τον ελεύθερο άστεγο και μετακινούμενο τρόπο ζωής και τις συνέπειες του, υπάρχουν λύσεις σαν και αυτές του παρελθόντος του πρόσφατου μάλιστα όπου θεσμοί και φορείς, Αστυνομία, Δήμος, επιμελητήρια και άλλες επαγγελματικές τάξεις ζήτησαν και επέτυχαν την απαγόρευση της εισόδου τους στο νησί και βέβαια με το ίδιο πλοίο που έρχονται με το ίδιο να επιστρέφουν αυθημερόν.

Αν θέλετε να τους επιτρέψετε να μπουν στην πόλη της Ρόδου, στο νησί αν δεν μπορείτε να τους απαγορεύσετε να εισέλθουν με τα εμπορεύματά τους και με τη βασική προϋπόθεση ότι γνωρίζετε τον τρόπον τον συνήθη που θα κινηθούν, θα εμπορευθούν, θα διαβιώσουν στο νησί και την πόλη, τότε οφείλετε να είσθε έτοιμοι, να κάνετε ό,τι ευχαρίστως κάνετε για τους λαθρομετανάστες που δεν είναι δα και Έλληνες όπως οι ΡΟΜΑ, δηλαδή να τους παραχωρήσετε δωρεάν χώρο διαμονής, για να μπορείτε παράλληλα να τους ελέγχετε αλλά και για να αποφύγετε φαινόμενα κατασκηνώσεων σε δημοτικά πάρκα, που είναι γεγονός ότι προκαλούν προβλήματα, αλλά και ρυπαίνουν, ντροπιάζουν την πόλη.

Σε ό,τι αφορά τους δικούς μας ΡΟΜΑ τους διαμένοντες μονίμως στη Ρόδο και στο προσφιλές τουριστικό Καρακόνερο η λύση είναι μία και μοναδική, δηλαδή η εξεύρεση χώρου, ειδικού χώρου με βασικά έργα υποδομής όπου θα τους επιτραπεί κάτω από όρους υγιεινής να ζουν όπως αυτοί θέλουν, δηλαδήόπως σήμερα γιατί σίγουρα δεν θέλουν ούτε ειδικό χωριό, ούτε ειδικό στρατόπεδο, ούτε σπίτια, θέλουν να ζουν σε σκηνές, σε πρόχειρους καταυλισμούς, ελεύθεροι χωρίς περιορισμούς αλλά με νομιμότητα αυτός είναι ο τρόπος ζωής τους παγκοσμίως, δεν μπορούν να αλλάξουν τις παραδόσεις τους, επιμένουν σε αυτές.

Η επιλογή του χώρου, δύσκολη, γιατί όλοι αποποιούνται του προβλήματος οπουδήποτε αλλού και μακρυά από μένα, η λύση θα είναι η επιλογή δύο χώρων οι οποίοι θα χαρακτηρισθούν ως χώροι των ΡΟΜΑ, χώροι οι οποίοι θα απέχουν αρκετά ο ένας από τον άλλον, θα είναι ολιγάριθμοι και εν τοιαύτη περιπτώσει το πρόβλημα θα επιμεριστεί σε δύο περιοχές που έχουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις και όχι σε μία με ότι αυτό βαρέως ως προς το πρόβλημα συνεπάγεται, και βέβαια να γίνει προσπάθεια η παρουσία τους να γίνει αποδεκτή από όλους και κυρίως από τους κοντινούς γείτονες.

Τέλος το πρόβλημα των ΡΟΜΑ πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο, που βέβαια αντιμετωπίζεται από κάθε κράτος φιλοξενίας με τον δικό του τρόπο και δεν ακούγονται προβλήματα όπως στην Ελλάδα που δεν μπορείτε ούτε να λύσετε ούτε να αντιμετωπίσετε μονομερώς ζητείστε γνώμες, συμβουλές, αντιγράψτε επιτυχημένα μοντέλα άλλων χωρών, ζητείστε στο τέλος τη βοήθεια των ειδικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιστημόνων αλλά προπάντων τεχνοκρατών, μην αποποιείσθε των αναγκαίων πρωτοβουλιών, οι δύσκολες λύσεις απαιτούν ρήξεις, καταγράφονται όμως στο ενεργητικό των δυνατών, των αποφασιτικών και όχι εκείνων που ο φόβος της ευθύνης τους καθιστά παθητικά ανενεργούς, άχρηστους.

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου