ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ «Γίνεσθε ουν οικτίρμονες,  καθώς και ο Πατήρ υμών οικτίρμων εστίν»

Γράφει ο Μητροπολίτης Λέρου, Καλύμνου, Αστυπάλαιας,
Παΐσιος

 

Αγαπητοί   αδελφοί,
Απλός ο κανόνας, ευθύς, αλλά ανηφορικός ο δρόμος που οδηγεί τον κατ’ εικόνα Θεού άνθρωπο στην πραγματική χαρά και αγαλλίαση, στον Πανάγαθο Θεό, που είναι πρότυπο και υπόδειγμα του κάθε ανθρώπου ο απειροτέλειος Θεός, δι’ ού τα πάντα και σ’ Αυτού τα πάντα.

Επαναστατικό το κήρυγμα του Κυρίου, όπως καταγράφεται στην σημερινή ευαγγελική περικοπή, για τα επικρατούντα αμαρτωλά ήθη και έθιμα, τις κακές παραδόσεις, τις ξενόφερτες ανθρώπινες θεωρίες και διδασκαλίες του ψεύδους, της απάτης και της των πάντων αμφισβήτησης.

Το σημερινό ευαγγελικό κήρυγμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είναι όλως αντίθετο προς τις κοσμικές αντιλήψεις, προς τις πλάνες και τους κοινωνικούς θεσμούς της χρεοκοπημένης εκείνης εποχής, της εποχής της πλάνης και της  αθεΐας. Και όχι μόνο εκείνης της εποχής, αλλά και κάθε εποχής και κάθε κοινωνίας, η οποία ζεί στο σκοτάδι της πλάνης, της αμφισβήτησης, στην δουλεία της αμαρτίας και την κυριαρχία του εγωϊσμού.

Η διδασκαλία του Μεγάλου Διδασκάλου όλων των εποχών, χθές και σήμερα η αυτή και στους αιώνας, έχει πηγή Αυτόν μόνο τον Θεάνθρωπο Ιησού, και που σκοπό μέγιστο έχει και θέλει να εξομοιώσει τον άνθρωπο με τον Θεό, να κάμει τον άνθρωπο μικρόθεο.

«Γίνεσθε οικτίρμονος, λέγει, καθώς και ο Πατήρ υμών οικτίρμων εστί». Να είστε και να φαίνεστε σπλαχνικοί προς τους γύρω σας ανθρώπους, όπως και ο Πατέρας σας είναι πολυεύσπλαγχνος προς όλους. «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν».

Είναι μεγάλη τιμή το ότι, εκ των προγόνων μας μάς κάλεσε ο Θεός να γίνουμε χριστιανοί. Δεν υπάρχει τιμή μεγαλύτερη απ’ αυτή. Η  φωνή του Αποστόλου των Εθνών Παύλου στον Άρειο Πάγο, ακούγεται ανά τους αιώνες η αυτή πάντοτε και καλεί τους Αθηναίους, και δι’ αυτών τους Πανέλληνες, να πιστέψουν σ’ Εκείνον που τα πάντα εποίησε.

«Μερικοί άνδρες προσκολήθηκαν σ’ Αυτόν και πίστεψαν, ανάμεσά τους ο Διονύσιος ο Αεροπαγίτης, τον οποίον σήμερα το εσπέρας και αύριο τιμά με ύμνους και ωδές πνευματικές η Εκκλησία μας και ψάλλει - «ως έχων παρρησίαν προς τόν Θεόν, Ιεράρχα σοφέ Διονύσιε, δια παντός, πρέσβευε ρυσθήναι εκ πειρασμών, τους ευσεβώς υμνούντας σε».

Εμείς οι νεοέλληνες σήμερα εγκαταλείπουμε τον Θεό και θέλουμε να φύγουμε μακριά από τον Θεό, ως ο άσωτος υιός, και δεν ακούμε τη φωνή Εκείνου ο Οποίος μας καταδιώκει με το έλεός Του όλες τις ημέρες της ζωής μας. Ποτέ δεν θέλει τον θάνατο του αμαρτωλού, αλλά ποθεί την μετάνοια, την επιστροφή και την σωτηρία του.

Ο Κύριος, δια να αισθητοποιήσει αυτή την πατρική ευσπλαχνία του Θεού προς όλους, δικαίους και αμαρτωλούς, φέρνει ένα παραστατικό παράδειγμα. Ο Θεός και Πατήρ, λέγει, τον ήλιο αυτού ανατέλλει επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους. Όλους τους ανθρώπους τους θεωρεί οίκτου και ευσπλαχνίας, πιστεύοντας και μη πιστεύοντας. Δεν κάμνει καμία διάκριση στην προσφορά των δωρεών Του.

Ο μη πιστός είναι άξιος οίκτου δια την απιστία του, και για τις δυσκολίες της ζωής του και το  σπουδαιότερο για ό, τι λέγει και πράττει ενάντια του μόνου αληθινού Θεού. Ο άπιστος είναι ψυχικά ασθενής, τον οποίο πρέπει να βλέπει κανείς με συμπόνια και την θεραπεία της ψυχής του να ποθεί και να εύχεται.

Ο καλύτερος τρόπος αντίδρασης προς αυτόν, είναι η συγχώρηση, και κάτι περισσότερο ανταπόδοση καλού αντί κακού. Αυτό επιβάλλει η αγάπη, η κατά τον Απόστολο Παύλο, - ουδέποτε  εκπίπτει - η αγάπη, γράφει ο Κλήμης ο Επίσκοπος Ρώμης, μας  συνδέει με τον Θεό, η αγάπη καλύπτει πλήθος  αμαρτιών, η αγάπη μακροθυμεί.

Θρησκεία της αγάπης και της καλοσύνης έχει ονομαστεί – και πολύ  δικαίως – ο Χριστιανισμός, ο αληθινός Χριστιανισμός είναι  Θρησκεία της στοργής και της συμπόνιας. Η Ορθόδοξος διδασκαλία που  τόσο πολύ  μανιωδώς δυστυχώς βάλλεται σήμερα, σημαίνει ορθοπραξία – αγάπη, προσφορά, αλληλεγγύη προς πάντα άνθρωπο.

Αδελφοί μου,

Ας περνούν τα χρόνια, οι αιώνες και οι χιλιετίες, τα λόγια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού δεν παλιώνουν. Είναι ωσάν τον ήλιο, που αιώνες τώρα φωτίζει τον κόσμο και ποτέ κανένας, σ’ όποιον αιώνα και αν ζεί, δεν λέγει «ήλιε, πάλιωσες, δεν σε  χρειάζομαι», γράφει ο σοφός επίσκοπος Φλωρίνης  Αυγουστίνος. «Ο Θεός αγάπη εστί και ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ». Η αγάπη και η  συμπόνια μπορεί να συγκινήσει και αυτό τον άπιστο, αλλά και αυτό τον εχθρό να απαλύνει την καρδιά του, να του εμπνεύσει συναίσθηση και να τον οδηγήσει στην μετάνοια και να το φέρει κοντά στον Θεό.

Δεν είναι λίγα τα περιστατικά, κατά τα οποία σκληροί εχθροί και διώκτες της προς τον Θεό πίστης, άθεοι και σκληροί στην καρδιά βρήκαν τον δρόμο της σωτηρίας, χάρη στην αγάπη και καλοσύνη και ευσπλαχνία του Σωτήρος Χριστού.

Ας το επαναλάβουμε και εμείς αδελφοί μου, μετά φόβου Θεού και αγάπης. Ότι η αγάπη είναι προτιμότερη από το μίσος, η συγχώρηση από την μνησικακία, η καλοσύνη από την εχθρότητα, η ευσπλαχνία από την κληρότητα, η ανταπόδοση καλού αντί κακού. Έτσι θα γνωρίσουμε, ως Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ποία ανεκτίμητη αξία έχουν τα λόγια του Κυρίου, «γίνεσθε οικτίρμονες, καθώς και ο Πατήρ υμών οικτίρμων εστί». ΑΜΗΝ.