Η αξία του σκοπού  στη ζωή μέσα από  το μουσικό παραμύθι

Γράφει ο μουσικοπαιδαγωγός
 Γιώργος Σακελλαρίδης
g.sakellaridis@hotmail.com

Το να έχουμε ένα δημιουργικό και ευγενικό σκοπό στη ζωή μας, και να προσπαθούμε γι’ αυτόν , είναι σημαντικό και καθοριστικό για περισσότερη ψυχική ισορροπία και συναισθηματική ικανοποίηση.

Γονείς και εκπαιδευτικοί έχει αξία να ενθαρρύνουν τα ξεχωριστά ταλέντα και τις ικανότητες των παιδιών, γιατί έτσι θα τα βοηθήσουν να βάλουν πιθανότατα, ένα σκοπό στη ζωή τους.
  Μια άλλη βοήθεια προς τα παιδιά,  αναφορικά με το θέμα του σκοπού στη ζωή, είναι να τα ευαισθητοποιούν μέσω λογοτεχνικών και ποιητικών κειμένων που διαπραγματεύονται  το συγκεκριμένο θέμα. Ακολουθεί ένα έμμετρο κείμενο που θα μπορούσε να έχει μια τέτοια αποστολή. 

Η Κρεμ Καραμελέ
στην όπερα σοπράνο
(Ποίηση: Γιώργος Σακελλαρίδης
Μουσική: Δημήτρης Ιωσήφ)

Μια φορά κι έναν καιρό, το Κουταλάκι έλεγε στο Ζελέ…
1. Όλοι σε λένε νόστιμο
Ζελέ το όνομα σου
Ζελέ και ο πατέρας σου
Ζελέ και η μαμά σου.

2. Κι’ εγώ που είμαι ένα μικρό
Πολύ μικρό παιδάκι
Παράξενο έχω όνομα
Με λένε «Κουταλάκι!»

3. Εϊ φιλαράκο μου Ζελέ
Έλα να κουνηθούμε,
Έλα να παίξουμε κρυφτό
Και να τραμπαλιστούμε.

4. Βαλ’ τα καλά σου φίλε μου
Γλυκύτατο Ζελέ
Και πάμε να γνωρίσουμε
Την Κρεμ Καραμελέ!

Και να που συναντούν την Κρεμ Καραμελέ… κι αυτή, αυτοσυστήνεται…

5. Εγώ είμαι μια όμορφη,
Όμορφη λιχουδιά.
Μαζί μου ξετρελαίνονται
Μεγάλοι και παιδιά.

6. Έχω υπέροχη φωνή
Σπουδαία είμαι σοπράνο.
Μαρία Κάλλας θα γενώ
Και κάτι παραπάνω.

7. Φοράω καπέλο καραμέλ
με στυλ κι ωραία φόρμα
Κι ίσως να παίξω κάποτε
Στην όπερα τη Νόρμα!

8. Παρ’ ότι πολυάσχολη
Ζελέ και Κουταλάκι,
Χαίρομαι που σας συναντώ
Σ’ αυτό το τραγουδάκι.

Το  Ζελέ όμως βγάζει κακίες στην Κρεμ Καραμελέ…
9. Άκου κι εμένα το Ζελέ,
Καραμελέ λιγάκι,
Με κουταλάκι τρώγομαι
Κι εσύ με κουταλάκι.

10. Πολλά μας είπες κι έτσι εγώ
Με κείνα και με τούτα,
Ξέχασα ένα ραντεβού
Που είχα με τα φρούτα.

11. Κατέβα από τα σύννεφα
Και μπες μες το πιατάκι.
Συγνώμη που δε σου’ στρωσα
Φράουλα σιροπάκι!

12.  Κατέβα από τα όνειρα
Κι απ’ της σκηνής τα φώτα
Και γύρισε στο σπίτι σου,
στη φόρμα, όπως πρώτα.

Η Κρεμ Καραμελέ κάνει τα όνειρα της πραγματικότητα…

13. Ζελέ, μην ειρωνεύεσαι.
Είναι δικαίωμα μου
Να βλέπω μπρος μα και ψηλά,
να’ χω τα όνειρα μου.

14. Σε ένα δείπνο κάποτε
Μου’ πε το Κουταλάκι,
που μ’ άκουσε να τραγουδώ
Ένα μικρό σολάκι…

15. «Όταν θα γίνεις κάποτε
Στην όπερα σοπράνο,
Μια θέση κράτα μου καλή
Στα θεωρία πάνω».

16. Δυο θέσεις κράτησα Ζελέ,
Κι εσένα περιμένω!
Στην όπερα μεθαύριο
Να επιτέλους βγαίνω!

17. Επίστεψα, κοπίασα
Κι’ εδώ σήμερα φτάνω,
Εκείνα που ονειρεύτηκα
Αληθινά να κάνω.

18. Ζελέ και Κουταλάκι μου
Στον ουρανό με πάτε
Κάθε φορά που αισθάνομαι
Ότι με αγαπάτε!
19. Ακούστε ένα μυστικό,
Σε σας το λέω μόνο.
Με ένα λόγο σας καλό
«Ψηλώνω», «Δυναμώνω»!

20. Ελάτε στην πρεμιέρα μου
Στην όπερα ελάτε,
Ακόμα κι αν τις όπερες
Δεν τις πολυαγαπάτε!

 Η Κρεμ Καραμελέ φαίνεται πως ήξερε να δίνει νόημα στη ζωή της. Δεν ήθελε απλώς να υπάρχει, ήθελε να έχει ένα σκοπό, μια αποστολή. Να τραγουδά και να ομορφαίνει όχι μόνο τη δική της ζωή , αλλά και τις ζωές των άλλων.

Ήταν απασχολημένη και γοητευμένη απ’ αυτό που έκανε. Είχε μέσα της το μεγαλείο του σκοπού. Άλλοι δεν θα επέτρεπαν στον εαυτό τους ούτε να σκεφτούν κάτι ανάλογο. Να έχουν δηλαδή οποιονδήποτε σημαντικό, δημιουργικό και ωφέλιμο σκοπό ζωής.  Η Κρεμ Καραμελέ φαίνεται πως γνώριζε ότι πετυχαίνουν το σκοπό τους εκείνοι που δουλεύουν , που προσπαθούν, αντί να επικρίνουν όπως έκανε το Ζελέ .

Η Κρεμ Καραμελέ ίσως συχνά να έκλεινε τα μάτια και να σκεφτόταν, να φανταζόταν πως θα ήταν η ζωή της όταν θα πετύχαινε το σκοπό της. Μα είναι σίγουρο ότι γνώριζε πως για να πετύχει έπρεπε να προσπαθήσει, να κοπιάσει. Είναι αλήθεια πως κάποτε θα απογοητεύθηκε μα θα ξαναπροσπάθησε με περισσότερη θέληση.

 Δεν μπορεί να μη γνώριζε πως αν κάτι το θέλεις πάρα πολύ και δουλέψεις γι’ αυτό, το πιθανότερο είναι πως θα καταφέρεις να το πετύχεις. Φτάνει βέβαια  ο στόχος σου ,το σχέδιο ζωής σου, να είναι –σε κάποιο βαθμό- κοντά  στην προσωπικότητα σου, κοντά  στις δυνατότητες σου. Έτσι φαίνεται πως ήταν και η δραστηριότητα  του τραγουδιού για την Κρεμ Καραμελέ.

 Σίγουρα η Κρεμ Καραμελέ είχε, εκτός των άλλων, καλή ψυχική υγεία γιατί βρήκε το σκοπό της ζωής της, δούλεψε γι’ αυτόν και τον πέτυχε!
Στα πλαίσια αυτού του έμμετρου μουσικού παραμυθιού μπορούμε να καλέσουμε τα παιδιά να εκφράσουν απόψεις για το τι είναι δυνατόν να έγινε τη βραδιά της συναυλίας στην όπερα.  Να πήγαν το Κουταλάκι και το Ζελέ; Πώς να ένιωσαν αν πήγαν; Πώς να φέρθηκε και τι να είπε το καθένας τους στην Κρεμ Καραμελέ; Κι εκείνη τι να έκανε άραγε; Πώς να αισθάνθηκε;

Κάποια παιδιά μπορεί να θελήσουν  να  συνεχίσουν την ιστορία,  ζωγραφίζοντας, ή δραματοποιώντας την! Γιατί όχι;  
Μα το σημαντικότερο είναι να προτρέψουμε τα παιδιά , από ένα σημείο και μετά, να μεταφέρουν το περιεχόμενο αυτού του «ποιήματος», από το παραμύθι στην πραγματική