«Η Αριστερά του 21ου αιώνα δεν μπορεί παρά να επιχειρήσει την υπέρβαση  των ανισοτήτων στη νησιωτική χώρα»

Το 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον γεγονός και αποτελεί σημείο καμπής τόσο για το κόμμα όσο και για την ελληνική κοινωνία. Εδώ και ενάμιση χρόνο, αυτή μας έχει εμπιστευτεί ώστε να τη στηρίξουμε στην καθημερινή της προσπάθεια να ορθοποδήσει.

Ας μη ξεχνάμε, πως πρόκειται για μια κοινωνία η οποία δεν υπέφερε μόνο τις επιπτώσεις των πρόσφατων μνημονιακών χρόνων, αλλά και μιας μεταπολίτευσης γεμάτης με διαπλοκή «γαλάζιων και πράσινων παιδιών», κρατικοδίαιτων ΜΜΕ, εφοπλιστών και κατασκευαστών, με ελλειμματική δημοκρατία και αναξιοκρατία.

Είμαστε πλέον χρονικά στο σημείο όπου απαιτείται να οριοθετηθεί και να κατοχυρωθεί η πορεία της χώρας μας προς τα μπρος και η οικοδόμηση της στις βάσεις που χτίζουμε ως κυβέρνηση από τις 26 Γενάρη του 2015. Η ολοκλήρωση της δύσκολης δημοσιονομικής προσαρμογής έως και το 2018 είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ολική αναδιοργάνωση της χώρας.

Οι μεταρρυθμίσεις που υλοποιήσαμε στο Δημόσιο τομέα, στη Δικαιοσύνη, στο Τραπεζικό σύστημα, στα ΜΜΕ, στα Δημόσια έργα, στο Ασφαλιστικό – Συνταξιοδοτικό, στην Παιδεία, στην Υγεία, στην κατανομή των πόρων του ΕΣΠΑ, στην Απασχόληση, την Επιχειρηματικότητα και πρωτίστως στη στήριξη όσων συνανθρώπων μας δοκιμάζονται από την Ανθρωπιστική κρίση, πρέπει να ενταθούν και να συνεχιστούν για την πλήρη ανατροπή της καταστροφικής κατάστασης που βιώνουμε όλοι ακόμα και σήμερα.

Για κάθε σάπιο κομμάτι που ξεριζώνουμε από το κουφάρι του παρελθόντος, πρέπει να προσθέτουμε ένα υγιές στο νέο μας οικοδόμημα, με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και με σύμμαχο πάντα την κοινωνία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στο δεύτερό του Συνέδριο καλείται να επικαιροποιήσει τις θέσεις του, ενσωματώνοντας σε αυτές την πολύτιμη εμπειρία που αποκόμισε το κόμμα από τον ενάμιση χρόνο συμμετοχής στη διακυβέρνηση της χώρας. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε πως αυτή η πολιτική περίοδος είναι ο πιο πυκνός πολιτικός χρόνος που βιώσαμε ως χώρα στη μεταπολίτευση, και αποτελεί το διάδρομο σε μια νέα εποχή για την Ελλάδα (πολλοί τη χαρακτηρίζουν αδόκιμα μετα-μεταπολίτευση). Όποιος αναλογιστεί τις πολιτικές εξελίξεις που προσφάτως ζήσαμε, το πιο πιθανό είναι να νιώσει πολιτικό ίλιγγο…

Σήμερα, απαιτείται να γίνει μια οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε το κόμμα να καταστεί πιο ευέλικτο, πιο λειτουργικό, πιο αποδοτικό, αλλά πρωτίστως πιο αντιπροσωπευτικό της κοινωνίας.

Έχει ανάγκη από την ενσωμάτωση των υγιών και ανένταχτων προοδευτικών πολιτικών ιδεών ώστε να δυναμώσει πλουραλιστικά τη δική του άποψη, καθιστώντας την και πάλι, από κυβερνητική σκοπιά αυτή τη φορά, πρωτοπόρο εκπρόσωπο της κοινωνίας.

Σε αυτή την προσπάθεια, η παράλληλη διατήρηση του ριζοσπαστικά αριστερού χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ είναι προϋπόθεση για την επιτυχία του εγχειρήματος. Η προοδευτικότητα που σηματοδοτεί η πρόθεση ριζικών αλλαγών προς όφελος του λαού, επιβάλλει τη σωστή ανάγνωση της σημερινής πραγματικότητας της χώρας. Και όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε, αυτό μεταφράζεται σε αναζήτηση ευρύτερων συμμαχιών στην κοινωνία, πρόθυμων να στηρίξουν την εθνική προσπάθεια, με ταυτόχρονη διατήρηση της ριζοσπαστικότητας που μας διακρίνει.

Οι πολιτικές που θα επιλέξουμε μέσω των θέσεών μας με την ολοκλήρωση αυτού του τετραήμερου Συνεδρίου, οφείλουν να έχουν ως επιπλέον γνώμονα την προσαρμοστικότητα και την ευελιξία. Στις συνθήκες που βιώνουμε σήμερα, χρειάζεται πέρα από τις γενικές και καθολικές πολιτικές, να αναγνωρίσουμε τις κοινωνικές και γεωγραφικές ιδιαιτερότητες ομάδων του πληθυσμού της χώρας μας. Και εδώ θα αναφερθώ ιδιαίτερα σε μία, αυτή των νησιωτών.

Η νησιωτική χώρα μας, στις μέρες της κρίσης, έχει ανάγκη από την έμπρακτη στήριξη της πολιτείας. Επικρατεί ευρέως η εσφαλμένη εντύπωση πως η λάμψη ορισμένων κοσμοπολίτικων νησιών καθρεφτίζει τη νησιωτική καθημερινότητα. Όταν όμως κλείσουν τα φώτα της τουριστικής υπερπροβολής, οι κάτοικοι των νησιών δεν είναι παρά απλοί άνθρωποι, με τα ίδια αν όχι εντονότερα προβλήματα με τους «στεριανούς».

Και λέω εντονότερα, καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις το μαγευτικό νησί που όλοι θέλουμε να πάμε διακοπές το καλοκαίρι, μικρό ή μεγάλο δεν έχει σημασία, δεν απέκτησε ποτέ ανάλογες υποδομές και παροχές, δεν απέκτησε ποτέ τακτική συγκοινωνία με την υπόλοιπη χώρα, οπότε και δεν παρείχε ποτέ ισότιμα δικαιώματα στους κατοίκους του.

Η Αριστερά του 21ου αιώνα δεν μπορεί παρά να επιχειρήσει την υπέρβαση αυτών των ανισοτήτων.
Κλείνοντας, θέλω να τονίσω πως ο ΣΥΡΙΖΑ υποχρεούται από το ρόλο που κλήθηκε να αναλάβει στις 20 Σεπτέμβρη του 2015 να δημιουργήσει για τον ελληνικό λαό ένα κράτος αξιών και δικαιοσύνης που ουσιαστικά δεν υπήρξε ποτέ από ιδρύσεώς του.

Οφείλει να αναλάβει ηγετικό ρόλο σε μια κοινωνική συμμαχία του συνόλου των υγιών προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων, όπως αυτές εκφράζονται όχι από τα χρεωκοπημένα, πολιτικά και οικονομικά, πρόσωπα και κόμματα του χθες, αλλά από την κοινωνία του σήμερα. Υγιείς πολιτικές δυνάμεις υπάρχουν σε όλους τους δημοκρατικούς ιδεολογικούς χώρους, και αποζητούν έναν τρόπο ενεργοποίησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χρέος να τις αφυπνίσει και να τις εντάξει σε μια ευρεία, υπερκομματική προσπάθεια ανασυγκρότησης της χώρας.

Είναι ζητούμενο όλοι να συνειδητοποιήσουμε, πως η πλειοψηφία της κοινωνίας δεν αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερής ιδεολογίας. Όμως, αναζητά αξίες όπως είναι η αξιοπρέπεια, η αξιοκρατία, η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη και η ουσιαστικότερη δημοκρατία. Αυτές είναι αξίες της Αριστεράς, και έχουμε χρέος να τις αναδείξουμε μέσα στην κοινωνία. Μόνο τότε θα μπορούμε όχι μόνο να μιλάμε για μια Ελλάδα που μας αξίζει, αλλά και να τη βιώνουμε!

 


Γράφει ο Αντώνης Αποστολίδης
Μέλος στο Συντονιστικό της Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ Νότιας Δωδεκανήσου
Αντιπρόσωπος Οργάνωσης Μελών ΣΥΡΙΖΑ Ρόδου στο 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ
Υποψήφιος για την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ