Με αφορμή και αιτία.18 Οκτωβρίου 1981

Του Γιάννη Παρασκευά

 

Το χούι δεν εξαφανίζεται, λένε, με τον θάνατο του ανθρώπου, τον ακολουθεί κάμποσα χρόνια μετά. Πανίσχυρο το χούι να ενδιαφέρεσαι για τα κοινά και να σε τρώει σαν σαράκι καθημερινά του τι γίνεται και τι δεν γίνεται στον τόπο σου και που οδηγούν οι πολιτικές εξελίξεις. (Δεν κατάφερα να το ξεπεράσω, μαζί μου θα το πάρω στον τάφο).

 

Από όποια σκοπιά και αν δεις τα πράγματα συναντάς «τοίχο», σκουντουφλάς πάνω του και σπας το κεφάλι σου.

Ότι και αν ακούσεις από  τον οποιονδήποτε, δεξιό, αριστερό, κεντρώο, φασίστα, κεντροαριστερό, η κεντροδεξιό μόνο θλίψη και κατήφεια σου προκαλεί.

Τα πολιτικά μας κόμματα έπαψαν εδώ και αρκετά χρόνια έστω και στοιχειωδώς να είναι χώροι παραγωγής πολιτικής και καταρτισμού Κυβερνητικών προγραμμάτων και κατάντησαν «λέσχες» με κύριο στόχο και μέλημα τους το βόλεμα των επίλεκτων μελών τους.

Δεν θέλουν, ή δεν μπορούν να δουν και να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει και δεν μπορεί να λειτουργήσει εύρυθμα και αποδοτικά η Κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία χωρίς Πολιτικά Κόμματα δημοκρατικά και αξιόπιστα.

Οι παθογένειες που αντιμετωπίζουμε σαν Κράτος, οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές δεν έχουν άλλη αιτία και αφορμή παρά την απουσία λειτουργίας κομμάτων Αρχών.

Σε μια πρώτη θεώρηση πιθανόν να φαντάζει παραδοξολογία αυτή η άποψη, γίνεται όμως εύκολα κατανοητή με την αποδοχή ότι κάθε πολιτικό κόμμα εκφράζει, ή οφείλει να εκφράζει συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και συμφέροντα και ξεκάθαρη θέση για το πως και με ποιες συμμαχίες θα υλοποιήσει το πρόγραμμα και τις προτάσεις του.

Με δεδομένο αυτό και με δεύτερο δεδομένο την ύπαρξη κομμάτων που καλύπτουν όλο το πολιτικό φάσμα θα έχουμε  μια συνεχή διαπάλη προτάσεων και ιδεών που μέσα από αυτήν και στη βάση των όποιων κοινών θέσεων θα μπορούν να προκύψουν και οι απαιτούμενες συμμαχίες για την άσκηση της εξουσίας.

Το ξεπέρασμα της σημερινής πολιτικής αφασίας που ζούμε είναι δυνατόν να επισυμβεί αν αποδεχτούμε μερικά αυτονόητα πράγματα.

- Τα υφιστάμενα κόμματα έχουν τόση σχέση με αυτό που ονομάζουμε πολιτικό οργανισμό όσο ο φάντης με το ρετσινόλαδο.

- Η απαξίωσή τους έχει φτάσει στο ναδίρ και έχει οδηγήσει τον κόσμο στην πλήρη αποστασιοποίηση του από τα κόμματα και την πολιτική.

- Η κοινωνία αποδιαρθρώνεται με γοργούς ρυθμούς και οι πολίτες οδηγούνται στην πλήρη εξατομίκευση.

- Οι ντόπιες οικονομικές δυνάμεις συμπιέζονται μέσα στο πλαίσιο του διεθνούς οικονομικού ανταγωνισμού για την διεύρυνση και αναπαραγωγή του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου  με στόχο την εξαφάνισή τους και την αλλαγή των υφιστάμενων τρόπων παραγωγής.

- Οι εργασιακές δυνάμεις συνθλίβονται με στόχο την αύξηση των κερδών του συνασπισμένου χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

- Το πρόγραμμα της δήθεν οικονομικής εξυγίανσης που επέβαλαν οι δανειστές και οι μέθοδοι υλοποίησης του στοχεύει στην οικονομική- νομική κυριότητα και κατοχή των ντόπιων μέσων παραγωγής και όχι έστω στην ευημερία των δημοσιονομικών δεικτών.

- Η ολική ή μερική υιοθέτηση και στήριξη των μέτρων που μας επέβαλαν από διάφορους πολιτικούς, οικονομικούς μιντιακούς εκπροσώπους είναι μια ατελέσφορη για αυτούς προσπάθεια ένταξής τους στον νέο οικονομικό συνασπισμό που δημιουργείται, το τι θα συμβεί στον κοσμάκη τους είναι τελείως αδιάφορο.

- Οι όποιες αλλαγές γίνονται στις οικονομικές δομές έχουν άμεση επίπτωση στο πολιτικό εποικοδόμημα και οι ισχυρές κεφαλαιακές συνενώσεις απαιτούν την μεγέθυνση της πολιτικής τους επικυριαρχίας.

Τα Φαινόμενα της απαξίωσης της πολιτικής, της εξατομίκευσης των πολιτών, της κοινωνικής αποδιάρθρωσης, θα ήταν δυνατόν να αμβλυνθούν αν και εφόσον προκληθούν οι πολίτες να ασχοληθούν ξανά με την πολιτική και την συμμετοχή τους στα κοινά.

Μόνο τα κόμματα έχουν αυτή τη δυνατότητα, να προκαλέσουν, να διεγείρουν και να πείσουν τον πολίτη ότι μπορεί, ότι έχει υποχρέωση να διεκδικήσει μια καλύτερη ζωή από αυτήν που του έχουν άλλοι προδιαγράψει.

Η σημερινή ημερομηνία σε πολλούς θυμίζει πολλά, την μεγάλη νίκη της ΑΛΛΑΓΗΣ, το στερέωμα της Δημοκρατίας την αλλαγή της Ελληνικής Κοινωνίας.

Το ΠΑΣΟΚ κυρία Πρόεδρε δυστυχώς η ευτυχώς είναι το μόνο κόμμα που σε αυτή τη συγκυρία όχι μόνο μπορεί αλλά έχει ιστορική ευθύνη και χρέος να γίνει μπροστάρης στην επιβεβλημένη αλλαγή του απαξιωμένου πολιτικού συστήματος.

Η σημερινή του λειτουργία σαν λέσχη προβεβλημένων πολιτικών προσώπων όχι μόνο δεν είναι ελκυστική αλλά απωθεί κάθε λογικό κάθε σκεπτόμενο πολίτη.

Η μεγαλύτερη πολιτική τομή που έκανε το ΠΑΣΟΚ ήταν η δημιουργία του, προωθημένη τομή για εκείνη την εποχή που την ακολούθησαν κακέκτυπα και οι άλλοι.

Αυτόν τον δρόμο έχει υποχρέωση να ακολουθήσει και σήμερα, να κάνει το βήμα για την δημιουργία κόμματος Αρχών, δημοκρατικού, αποκεντρωμένου, συμμετοχικού, οργανισμού παραγωγής πολιτικών και όχι φέουδο του όποιου αρχηγού και των παρατρεχάμενων.

Οι συζητήσεις και οι ίντριγκες για την κεντροαριστερά η όποια άλλα σχήματα εξαντλούν πια και τα τελευταία αποθέματα υπομονής.

Δεν θα αργήσει ο καιρός αν δεν αντιληφθούμε τι συμβαίνει που το ΠΑΣΟΚ θα καταγράφεται σαν ιστορικό γεγονός και όχι σαν ζωντανός πολιτικός σχηματισμός.