Δημοσιογραφία της αρπαχτής και της κλειδαρότρυπας

Δεν είναι η πρώτη φορά (και δυστυχώς ούτε η τελευταία θα είναι) που τα αρπακτικά που αυτοονομάστηκαν σε δημοσιογράφοι ή Μέσα Ενημέρωσης, προκαλούν αναγούλα με τα υποτιθέμενα ρεπορτάζ τους.

Είναι οι ίδιοι που στήνουν ανυπεράσπιστους πολίτες ή κρατικούς λειτουργούς στον τοίχο, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα δικά τους, ή των εντολέων τους – με το αζημίωτο πάντα.

Είναι οι ίδιοι που λοιδόρησαν ανθρώπους και τους έστειλαν ένα βήμα πριν τον θάνατο, ενώ στη συνέχεια ήρθε η αθώωσή τους. Είναι οι ίδιοι που αποδεικνύονται «κομανέτσι» στις μεταμορφώσεις και στη δουλικότητα, ανάλογα με το ποιος τους χαρτζιλικώνει κάθε φορά.

Από αυτά τα παράσιτα, οι πρώτοι που θέλουν να απαλλαγούν είναι οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι και ολόκληρη η κοινωνία μας. Σε αυτή την κατεύθυνση οφείλουν να στραφούν οι όποιες νομοθετικές αρχές μέχρι να τους ξεπαστρέψουν – ξεπαστρέψουμε.
Η νέα αθλιότητα με τον δικαστή τάχα μου που αγάπησε τη γραμματέα του και τα τρωκτικά έφθασαν στο σημείο να δημοσιοποιήσουν το κάθε τι εξευτελίζοντας κάθε έννοια προσωπικών δεδομένων, δεν πρέπει να περάσει έτσι.

Κανείς δεν δικαιούται να σιωπά, ούτε σε κεντρικό, ούτε σε τοπικό επίπεδο.
Ο δρόμος της κάθαρσης είναι ένας και μοναδικός και δεν θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε με κάθε ευκαιρία.
Κι ας κάνουν ότι δεν ακούν και δεν καταλαβαίνουν οι τοπικοί μας εκπρόσωποι εξουσιών. Εδώ παραμένουν όλα, γραμμένα και αποτυπωμένα όταν αργά ή γρήγορα θα έρθει η ώρα να αναζητήσουμε τις όποιες ευθύνες.

Άνοιγμα προσωπικών και συγγενικών τραπεζικών λογαριασμών σε βάθος  20ετίας.

Εξονυχιστικός έλεγχος περιουσιακών στοιχείων σε δημοσιογράφους, καναλάρχες, εκδότες, δικηγόρους, δικαστικούς, εισαγγελείς, βουλευτές, δημάρχους, περιφερειάρχες νομάρχες, κοινοτάρχες και όσους άλλους κριθεί απαραίτητο. Και άμεση δημοσιοποίηση του ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ τους!  Και αυστηρές ποινές για όλους τους επίορκους με δήμευση περιουσιών.

Έτσι και μόνο έτσι θα υπάρξει ελπίδα σε τούτη την κοινωνία, ότι κάτι θα αλλάξει στο μέλλον. Διαφορετικά και μετά από 20 χρόνια, τα ίδια θα λέμε και τα ίδια θα συζητάμε: Για τους διαπλεκόμενους, για τους άθλιους, για τα δουλικά της εξουσίας, για τα λαμόγια και για τους επίορκους. Ιδού η Ρόδος λοιπόν...