Η έλλειψις νερού ως διαφαινόμενο πρόβλημα παγκοσμίως

Η παρατεταμένη περίοδος ανομβρίας στο νησί της Ρόδου και σε ορισμένα μέρη παγκοσμίως είναι ενδεικτικά στοιχεία όπου πιστοποιούν επιστημονικά τεκμηριωμένο μέσα στα επόμενα τριάντα χρόνια όσο και αν φαίνεται παράξενο το νερό θα αποτελεί ένα από τα μείζονα προβλήματα του πλανήτη. 

Στο προσεχές διάστημα που ως άνω ανέφερα ο πληθυσμός της Γης θα έχει αυξηθεί κατα;2 δισ και μάλιστα σε εκείνες τις χώρες που θα διαθέτουν τους λιγότεους υδάτινους πόρους.

Η Ρόδος ήδη ευρίσκεται στα πρόθυρα της ολικής καταστροφής του πρωτογενούς τομέα όταν η ανομβρία συνεχίζεται επί 2 έτη οι βοσκότοποι ερήμωσαν τα δένδρα ευρίσκονται ήδη στο τελικό στάδιο.

Φυσικά θα ήταν παράλειψις να μην αναφέρω την ύπαρξη των 2 φραγμάτων αρδευτικό της Απολακκιάς και το υδρευτικό του Γαδουρά όπου το καθένα υποβοηθά την όλη κατάσταση δεν αναπληρούν όμως τις όλες ανάγκες που έχει το νησί. 

Υπό το πρίσμα λοιπόν της δημογραφικής πίεσης η οποία έγινε αισθητή ήδη από τα μέσα του 20ού αιώνα το νερό ως αγαθό λόγω της λειψυδρίας απέκτησε μεγάλη αξία εκτός της δημογραφικής έκρηξης προστίθεται ακόμη και η προοπτική των κλιματικών αλλαγών, οι οποίες ενδέχεται να επιφέρουν τεράστιες αλλαγές στην κατανομή νερού η οποία προβλέπεται άνιση. 

Πρόκειται, για μια απειλή που θα καταστήσει την ανάπτυξη των χωρών του Τρίτου Κόσμου ακόμη πιο πολύπλοκη υπόθεση ιδιαίτερα εκείνων όπου οι άνυδρες ζώνες θα επεκταθούν στις πυκνοκατοικημένες περιοχές, όπου ο πληθυσμός της Γης από 6 δις θα φθάσει σε 25 χρόνια 8 δις βασικά θα έλεγα η παρεκτείνουσα κατάσταση (δυσμενής) είναι η προοπτική των σοβαρών κλιματικών αλλαγών.

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου δηλαδή, η αύξηση της περιεκτικότητας της ατμόσφαιρας σε διεξείδιο του άνθρακα που εκλύεται από την καύση τεράστιων ποσοτήτων άνθρακα πετρελαίου και φυσικού αερίου θα επιφέρει μια αισθητή αύξηση των μέσων θερμοκρασιών.

Η όλη αυτή κατάσταση ίσως θεωρηθεί αιτία να προκαλέσει σημαντικές κλιματολογικές αλλαγές κατά την διάρκεια των επόμενων δεκαετιών. 

Η υπόθεση που προκαλεί τις περισσότερες ανησυχίες είναι η επέκταση των άνυδρων ζωνών σε περιοχές οι οποίες σήμερα είναι εξαιρετικά πυκνοκατοικημένες.

Ως συνέπεια είναι πιθανόν να συμβεί στην Δυτική Ευρώπη λόγω της ανόδου προς βορά αερίων μαζών από τη Σαχάρα.

Γενικό συμπέρασμα για το ως άνω είναι ότι η σύμπτωση των κλιματικών αλλαγών και της δημογραφικής έκρηξης η οποία συνεχίζεται αποτελεί σοβαρά απρόβλεπτα στο εγγύς μέλλον.

Θα ήθελα να κάνω ιδιαίτερη αναφορά σε ότι αφορά το πόσιμο νερό το οποίο διανέμεται μόλις 2,3% πρέπει να ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές που εγγυώνται την απουσία τοξικών ή παθογόνων στοιχείων ιδιαίτερα στην Γαλλία, τα κριτήρια που ισχύουν σήμερα είναι τα ακόλουθα. 

Απουσία παθογόντων μικροοργανισμών και παράσιτων θολότητας, γεύσεις και τοξικών ή ανεπιθύμητων ουσιών.  Τα εργαστήρια διαθέτουν εξοπλισμό, που έχει την δυνατότητα να ανιχνεύσει συγκεντρώσεις ουσιών της τάξης του 1/1000 του γραμμαρίου ανά κυβικό μέτρο. 

Η όλη κατάσταση ειδικά στις χώρες του Τρίτου Κόσμου εκτείνεται δραματικά όπως στην Κεντρική Ασία και Μέση Ανατολή τόσο το ζήτημα της διαδρομής που ακολουθούν τα υδάτινα ρεύματα όσο και εκείνο της διανομής τους αποτελούν σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την περιφερειακή Γεωπολιτική. 

Οπως το ζήτημα της εθνικής κυριαρχίας πάνω στον Τίγρη και τον Ευφράτη όπου το Τουρκικό φράγμα του Ταύρου παρεμποδίζει την ροή των υδάτων, θα μπορούσε ενδεχομένως να πυροδοτήσει την όλη κατάσταση μεταξύ Τουρκίας Συρίας ή το Ιράκ.

Ως αιτιολογία στα ανωτέρω, που αναφέρω είναι τα εξής, ότι το υγιές νερό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είναι μόλις 2,3% ελάχιστο, το στρώμα πάγου που καλύπτει τους πόλους είναι 2,2%, ενώ το 95,5% είναι αλμυρό, αποτέλεσμα δε βάση στατιστικών στοιχείων να θεωρείται δεδομένη και επίσημα δεικτική η μείωση της διαθεσιμότητας του νερού σε αρκετές χώρες όπως Η.Π.Α. από το 2000-2025 η διαθεσιμότητα του νερού κατ’ έτος και ανά κάτοικο θα περάσει από 10.000 κυβικά μέτρα στα 8.000 κυβικά μέτρα. 

Για την Γαλλία η μείωση είναι από 3.000 στα 2.700 κυβ. μέτρα.  Στη Βραζιλία παρά του ότι διαθέτει πλούσιους υδατικούς πόρους τα 40.000 κμ. ανά έτος και ανά κάτοικο θα γίνουν 30.000 κ.μ. Στο Μεξικό από τα 2.600 κ.μ. ανά κάτοικο στα 1.810 κ.μ.

Στην Κίνα θα περάσει από 1.860 κ.μ. στα 1.520.  Στην Ινδία από τα 1.380 κ.μ. στα 810.  Στο Μαρόκο από 860 κ.μ. στα 540 κ.μ. Τέλος στην Αλγερία από 420 κ.μ. θα μειωθεί στα 270 κ.μ. Αποτέλεσμα: Το 2003.  Διεθνές έτος Γλυκού Νερού μια έκθεση του Ο.Η.Ε. προέβλεπε ότι η μέση αναλογία υδατικού αποθέματος κατά άτομο θα μειωθεί κατά περισσότερο από το 1/3 μέσα σε 20 χρόνια και ότι τα 8 δις άνθρωποι θα αντιμετωπίσουν την λειψυδρία έως το 2050 εκτός και αν ληφθούν άμεσα μέτρα. 

Με τα αποθέματα του νερού να παραμένουν στάσιμα ή εξοικονόμησή του θα αποκτά όλο μεγαλύτερη σημασία.  Θα έλεγα δε ότι η μεγαλύτερη ίσως πρόκληση θα είναι η οπωσδήποτε εξασφάλιση της δίκαιης κατανομής των υπαρχόντων αποθεμάτων διότι ήδη στον Τρίτο Κόσμο 12 εκατομμύρια κάτοικοι αντιμετωπίζουν δραματική έλλειψη νερού. 

Η κατασκευή φραγμάτων και αναχωμάτων όπως και η διάνοιξη διωρύγων ή η τοποθέτηση αγωγών νερού ανήκουν σε μια ιδιαίτερη επιστήμη που ονομάζεται υδραυλική η οποία συνδέεται με την υδρολογία την επιστήμη που μελετά τις μηχανικές, φυσικές και χημικές ιδιότητες των υδάτων (της θάλασσας ή των ποταμών) και φυσικά με την υδρογραφία κλάδο της Γεωφυσικής που μελετά την υδρόσφαιρα (θάλασσες, ποτάμια, λίμνες) και τη μορφολογία της π.χ. το χάρτη, της ακτογραμμής ή τον πυθμένα των θαλασσών. 

Η επανάσταση λοιπόν της υδραυλικής που ανέφερα ίσως δώσει οριστικά τέλος σε όσες χώρες ειδικά του Τρίτου Κόσμου δεν έχει γίνει μέχρι τώρα και υποφέρουν από την λειψυδρία.

Γράφει ο Αργυρός Αργυρού του Νικολάου