Έτσι μαγείρευε η γιαγιά της Ρόδου

>  Βοδόγλωσσα πίττες με σκορδαλιά
Τα βοδόγλωσσα  είναι χόρτα, πού τα φύλλα τους έχουν σχήμα γλώσσας του βοδιού και είναι αγκαθωτά. Παίρνουμε τις καρδιές από τα βοδόγλωσσα καθώς και τα τρυφερά φύλλα και τα βράζουμε. Τα στραγγίζουμε καλά και τα αλατοπιπερώνουμε. Ετοιμάζουμε σε μια λεκάνη ένα
μάλλον πηχτό χυλό με πέντε-έξι κουταλιές αλεύρι και νερό. Από τα χόρτα παίρνουμε μια-μια κουταλιά, την βουτούμε στο χυλό και τηγανίζουμε σε καυτό λάδι. Αφού τηγανισθούν όλα, τα βάζουμε σε πιατέλα και περιχύνουμε με σκορδαλιά.
Στό χυλό μπορούμε να προσθέσουμε ζύμη σκόνη (μπέϊκιν πάουντερ) ή να χρησιμοποιήσουμε αλεύρι, πού φουσκώνει μόνο του.

 

>  Ελιές κουλουμπητές
• 1 κιλό πράσινες, σκληρές ελιές
• σαλαμούρα (με 7/2 κίλό αλάτι)
• λεμόνια
• νεράντζια
• θυμάρι ή μάραθος

Διαλέγουμε προσεκτικά τις ελιές φροντίζοντας να είναι σκληρές και χωρίς μαύρα στίγματα. Τις πλένουμε καλά και τις βάζουμε σε ένα πήλινο δοχείο (βυτίνα) ή σε γυάλινα δοχεία, τα γεμίζουμε με σαλαμούρα και στίβουμε μέσα αρκετά λεμόνια και νεράντζια. Από πάνω βάζουμε κλαδάκια από θυμάρι ή από μάραθο, κλείνουμε το καπάκι και τις αφήνουμε σε δροσερό μέρος για έξι ή επτά μήνες ή και περισσότερο, μέχρι να ξεπικρίσουν. Οι κουλουμπητές ελιές διατηρούνται για πολύ καιρό και έτσι έχουμε ελιές ακόμη και σε χρονιά που δεν είναι λαδοχρονιά.
Παραλλαγή: Πριν βάλουμε τις ελιές στη σαλαμούρα μπορούμε να τις γλυκάνουμε στο νερό, αλλάζοντάς το τακτικά.


 * Οι παραδοσιακές συνταγές φαγητών, γλυκών και γαλακτοκομικών εδεσμάτων της Ρόδου, περιλαμβάνονται στην  εντυπωσιακή εργασία – έρευνα που πραγματοποίησε  το Δημοτικό Σχολείο της Σαλάκου.
Ευχαριστούμε θερμά για την συνεργασία το διευθυντή του σχολικού συγκροτήματος κο Δημήτρη Ζώρζο καθώς  επίσης τους μαθητές και γονείς και τους κατοίκους της Σαλάκου που συνέβαλαν ουσιαστικά  στην ολοκλήρωση του βιβλίου.