Η έκδοση της δυσεύρετης σήμερα σειράς  των γραμματοσήμων της Ενσωμάτωσης

Στις 25 Ιανουαρίου 1948, ένα περίπου μήνα πριν από την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου και ενώ στην ηπειρωτική Ελλάδα εμαίνοντο οι συγκρούσεις, τα ανατριχιαστικά εγκλήματα και οι αποτρόπαιες φρικαλεότητες, μία ομάδα από 22 Δωδεκανήσιους φιλοτελιστές, έλαβε τη μορφή νομικού προσώπου, υπό την επωνυμία «Φιλοτελική Ένωσις Δωδεκανήσου», η οποία, αφιλοκερδώς, ακαταπόνητα και αθόρυβα , πρόσφερε τις υπηρεσίες της, συνιστάμενες σε εμπνευσμένες και πρωτότυπες ιδέες, ως προς το σχεδιασμό και την εκτύπωση των πρώτων ελληνικών γραμματοσήμων, αφιερωμένων στην Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου.                       

H ασφυκτική πίεση του χρόνου και οι ατέρμονες γραφειοκρατικές διαδικασίες, οι οποίες θα έπρεπε να επειγόντως παρακαμφθούν, επέτρεψαν στη Φιλοτελική Ένωση Δωδεκανήσου να υποκαταστήσει ατύπως τα Ελληνικά Ταχυδρομεία και να επιτύχει τον άθλο να είναι έτοιμα τα γραμματόσημα την ημέρα Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου.            

Κατ’ αλφαβητική σειρά, η ομάδα αυτών των 22 πρωτοπόρων και ανιδιοτελών Δωδεκανήσιων φιλοτελιστών, έχει ως εξής:            

1) Γ. Αγγέλου, 2) Ι. Γεωργιάδης, 3) Φ. Γιαμαλής, 4) Γ. Ζησιμάτος, 5) Α. Καραμεσίνης, 6) Δ. Κουρκουτάκης, 7) Ε. Κωτσόπουλος, 8) Β. Κώττης, 9) Ε. Λεοντής, 10) Α. Λεουδές, 11) Σ. Οικονομίδης, 12) Κ.Πανάγος, 13) Σ. Πανάγος, 14) Α. Παπαντωνίου, 15) Α. Πετίνης, 16) Ν. Φαρμακίδης, 17) Ι. Φραγκούλης, 18) Η. Φωταράς, 19) Χ. Φωτιάδης, 20) Β. Χάσκας,  21) Μ. Χώχος και 22) ο Δήμαρχος Σύμης Κώστας Κυπραίος.           

Δεν  θα πρέπει να αγνοείται το γεγονός ότι οι Δωδεκανήσιοι διέθεταν αξιόλογους και βραβευμένους φιλοτελιστές, σε μια εποχή που σε αρκετές περιοχές, ακόμη και των θεωρούμενων τότε προηγμένων κρατών, δεν χρησιμοποιούσαν το γραμματόσημο, αλλά, για τη διακίνηση της αλληλογραφίας τους, προτιμούσαν είτε τις μεταξύ τους και κατά πολύ ακριβότερες και μηδαμινής αξιοπιστίας υπηρεσίες  «χέρι με χέρι», είτε αυτές μέσω των πραματευτάδων και δοσάδων.           

Είναι γνωστή η πρωτοπορία των Δωδεκανησίων σε όλους εν γένει τους τομείς και θα αποτελούσε σπατάλη χρόνου η   λεπτομερής αναφορά τους.           

Οι αρετές των ανθρώπων δεν έχουν σχέση ούτε με τις εποχές και ούτε με τον τόπο καταγωγής τους, αλλά συνιστούν  αυστηρώς προσωπική υπόθεση ενός εκάστου και δεν θα πρέπει να παρασιωπούνται αξιομίμητες πράξεις, μήπως ενδεχομένως προκαλέσουμε τη δυσαρέσκεια ή τη ζηλοτυπία  άλλων λαών.            

Οι αυτοαποκαλούμενοι σήμερα «πολιτισμένοι» λαοί, προφανώς λησμονούν το επεισόδιο που δημιούργησε, πριν από 190 περίπου χρόνια, κάποιος εκπρόσωπος των τότε δανειστών μας, όταν, μετά την επίσκεψή του στην Ακρόπολη, ζήτησε διαμαρτυρόμενος εξηγήσεις με την ιστορική φράση: «Σας δώσαμε τόσα χρήματα και δεν ρίξατε μία στέγη στον Παρθενώνα;».

Του Hλία Κ. Κυπραίου
Πολιτευτής Δωδ/σου