Μία διαφορετική εμπειρία

Πριν λίγες ημέρες, κατά τη διάρκεια του διημέρου της 28ης Οκτωβρίου είχα μια εμπειρία με παιδιά Γυμνασίου που θα ήθελα να την κάνω γνωστή και σε άλλους.

Όταν επικοινώνησε μαζί μου, ο καθηγητής κύριος Γρηγόρης Τσιόγκας, από το 3ο Γυμνάσιο Ρόδου, αυτό που όλοι ξέρουμε σαν Βενετόκλειο, για να έρθω σε επαφή με τα παιδιά από την ομάδα βιβλίου του Γυμνασίου, με σκοπό να μιλήσουμε για το τελευταίο μου βιβλίο, φαντάστηκα ότι θα ήταν μια συνάντηση σαν άλλες στον παρελθόν.

Αυτή ωστόσο δεν ήταν μία απλή, ίσως και λίγο τυπική, συνάντηση αλλά μια εμπειρία διαφορετική, πρωτότυπη και πολύ ενδιαφέρουσα.

Η συνάντηση μας κατ’ αρχήν δεν θα γινόταν στο σχολείο, όπως ίσως θα ήταν αναμενόμενο, αλλά σε ένα παλιό ξενοδοχείο, μιας και το βιβλίο μιλούσε για ένα παλιό ξενοδοχείο. Αυτή ήταν η πρώτη ευχάριστη έκπληξη.

Η συνάντηση θα γινόταν λοιπόν στο «Ξενοδοχείο Έλαφος» στον Προφήτη Ηλία! Ένα όντως παλιό ξενοδοχείο σε αλπικό στυλ του 1939, ανακαινισμένο καταμεσής ενός πευκοδάσους.

 

 

Πιο κατάλληλο τόπο δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα μπορούσε να σκεφθεί ο καθηγητής τους, μιας και στην Ρόδο έχουν απομείνει ελάχιστα ξενοδοχεία να μας θυμίζουν το παρελθόν.

Είναι κάποια μέρη, που όσες φορές και να τα έχεις επισκεφθεί στο παρελθόν, σε κάθε επίσκεψη σε καταπλήσσουν το ίδιο σαν την πρώτη φορά και αναρωτιέσαι που βρίσκεται τόση ομορφιά κρυμμένη.

Στην πραγματικότητα λίγες δεκάδες χιλιόμετρα από το σπίτι σου, αλλά είναι σαν να βρίσκεσαι σε άλλο τόπο. Μία άλλη Ρόδος. Αυτό συνέβη με εμένα και είμαι σίγουρη ότι το ίδιο ένιωσαν και τα παιδιά.

Σε αυτόν τον ειδυλλιακό χώρο είχαν την ευκαιρία να διαβάσουν το τελευταίο κεφάλαιο, -απορώ πως κρατήθηκαν να μην το διαβάσουν κλεφτά πριν- αργότερα τους ζητήθηκε να γράψουν μία συνέχεια του τέλους της ιστορίας, γιατί οι ιστορίες δεν σταματούν στην τελευταία σελίδα ενός βιβλίου, αλλά συνεχίζονται στη φαντασία των δημιουργικών αναγνωστών τους. Και έγραψαν καταπληκτικά πράγματα.

Η επόμενη έκπληξη ήταν τα ίδια τα παιδιά. Παιδιά με καλή ανατροφή, σοβαρά, έξυπνα, με χιούμορ που έκαναν καίριες ερωτήσεις όχι μόνο πάνω στο συγκεκριμένο βιβλίο αλλά γενικά σε θέματα γραφής και λογοτεχνίας.

Είναι άπειρα τα πράγματα που παιδιά αυτής της ηλικίας θέλουν να μάθουν από κάποιον που νομίζουν ότι έχει τις απαντήσεις. Στην πραγματικότητα κανείς δεν έχει τις απαντήσεις για όλα, αλλά αυτό μένει να το μάθουν μόνα τους με τον καιρό.

 Ήταν όντως μια πολύ δουλεμένη ομάδα βιβλίου εφήβων. Σκεπτόμουν όσο τα γνώριζα, όταν σε λίγα χρόνια αποφοιτήσουν, αυτή η κρίση που μαστίζει τόσα χρόνια τη χώρα μας, να έχει τελειώσει επιτέλους, δεν τους αξίζει. Είναι καταπληκτική γενιά.

 

 

Το όλο θέμα όμως δεν σταματούσε εδώ. Ο καθηγητής τους είχε οργανώσει κι άλλα πάντα γύρω από την ίδια θεματολογία. Ένα πλήρες διήμερο με πεζοπορία στο δάσος, προβολές ταινιών με ξενοδοχεία, πολύ προσεκτικά επιλεγμένες.

Η μία της Άγκαθα Κρίστι, που ως γνωστόν έχει γράψει για τη Ρόδο, μιας και μέσα από τα βιβλία της έχει αναδείξει όσους τόπους έχουν αρχαιολογικό ενδιαφέρον, και η άλλη το Grand Budapest Hotel.

Ενημέρωση από τους αρχιτέκτονες Ντέλλα σχετικά με την αρχιτεκτονική του ξενοδοχείου και των γύρω κτισμάτων. Ακόμη προσκλήθηκε μία κυρία του Συλλόγου Κυνηγών για να τους μιλήσει σχετικά με τα είδη των δέντρων και την πανίδα της περιοχής.

Η αλήθεια είναι ότι δεν γνώριζα ότι γίνονται τόσο εμπνευσμένες δράσεις σχετικά με τον πολιτισμό σε σχολεία της Ρόδου. Κι όμως αυτό δεν συνέβη σε κάποιο ακριβό ιδιωτικό σχολείο της πρωτεύουσας, αλλά  σε ένα δημόσιο σχολείο της Ρόδου, από καθηγητή επίσης δημόσιο υπάλληλο. 

Έχουμε μάθει να γενικεύουμε –δεν εξαιρώ τον εαυτό μου- και να λέμε ότι δεν γίνεται τίποτα και από κανένα. Γίνονται τελικά πράγματα παρά τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουμε σε όλους τους τομείς και μου επιβεβαίωσε ότι δεν χρειάζονται πολλοί άνθρωποι για να κάνουν τη διαφορά, αλλά λίγοι, αρκεί να έχουν έμπνευση, διάθεση, ιδέες και αγάπη για τα παιδιά.

Για όσους ενήλικες συμμετείχαμε ήταν μία επιστροφή στον άδολο και αθώο κόσμο της γυμνασιακής αθωότητας και για τα παιδιά τα ίδια μία πολλαπλή εμπειρία που θα την θυμούνται πάντα, είμαι σίγουρη, όπως και όσοι συμμετείχαμε.

Θα ήθελα μέσα από την εφημερίδα σας να ευχαριστήσω για την ευκαιρία που μου έδωσε να έρθω σε επαφή με αυτή την ομάδα παιδιών, τον καθηγητή που οργάνωσε όλο αυτό, τον κύριο Γρηγόρη Τσιόγκα, καθώς  και τον Διευθυντή του 3ου Γυμνασίου Ρόδου κύριο Βασίλη Καλαποθάκη.

Από την Τίτσα Πιπίνου