Μοναδική η Φυλή των Ελλήνων

Πολλά ανακριβή έχουν ειπωθεί για την καταγωγή των Ελλήνων, λόγω άγνοιας ή σκοπιμοτήτων, όπως εδαφικές βλέψεις, λόγο της μοναδικής Γεωπολιτικής μας θέσης, του υποθαλάσσιου και επίγειου πλούτου, ακόμα και εξαιτίας του αισθήματος κατωτερότητας που διέπει συγκεκριμένες ‘φυλές’.

Ας μάθουν κυρίως οι ανιστόρητοι όμοροι γείτονες, την αντικειμενική και Επιστημονικά τεκμηριωμένη Ιστορία, κι ας σταματήσουν να προκαλούν την Αλήθεια, την Νοημοσύνη και τη Φιλοπατρία ημών των Ελλήνων.

Η θεωρία πως οι Έλληνες έχομε «Ινδοευρωπαϊκή» καταγωγή, αποδείχθηκε εντελώς εσφαλμένη. Η Διεθνής Επιστημονική Κοινότητα βεβαιώνει σήμερα, ότι οι Έλληνες είμαστε πανάρχαιοι, αυτόχθονες και μοναδικοί, κι έχομε «εποικήσει» κατά το μακρινό, αλλά και πιο πρόσφατο παρελθόν, πολύ μακρινές χώρες της Δύσης και της Ανατολής. Ο Καθηγητής Ανθρωπολογίας Mucke διαβεβαιώνει ότι «οι Έλληνες είναι αυτόχθονες» και αποδεικνύει παράλογη τη θεωρία της Ινδοευρωπαϊκής καταγωγής μας, διατυπώνοντας: «Οι Έλληνες γεννήθηκαν στην Ελλάδα, όπως και η γλώσσα τους».

Την Ινδοευρωπαϊκή θεωρία απορρίπτουν και πρόσφατες έρευνες του DNA, που έγιναν από πανεπιστήμια της Ευρώπης, της Αμερικής και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με στόχο να διερευνηθούν οι βιολογικές ρίζες των Ευρωπαϊκών πληθυσμών.  Οι έρευνες απέδειξαν ότι: «Οι Έλληνες τουλάχιστον κατά 80%   έχουν Παλαιολιθική προέλευση έως 80.000 ετών» και «η γενετική σύσταση, δηλαδή τα γενετικά στοιχεία, συνηγορούν  κατά 99.6% για τη γενετική συνέχεια των κατοίκων της Ελλάδας με ελάχιστες επιμιξίες από τους γειτονικούς πληθυσμούς και καμία επίδραση από μογγολικούς και νέγρικους λαούς». Απέδειξαν επίσης ότι και οι άλλοι Ευρωπαίοι κατά 80% έχουν Παλαιολιθική προέλευση και πραγματοποιήθηκαν τρία διαφορετικά κύματα μετακινήσεων, που αντιστοιχούν στις παγετωνικές περιόδους από 50.000-9.000 έτη π.Χ.

Η Δρ. Ερατώ Ζέλλιου-Μαστοροκώστα δηλώνει: «Έως την 8η χιλιετία το DNA των Ιταλών ήταν όμοιο με των Ελλήνων και ο ένας στους τέσσερεις κατοίκους της Ν. Ιταλίας (Μεγάλης Ελλάδας), έχει τη σφραγίδα του DNA των Ελλήνων, και οι Βάσκοι θεωρούν τους Έλληνες πολύ μακρινούς συγγενείς, αλλά και το όνομα του όρους Πυρηναία περιέχει την ελληνική μας λέξη ‘πυρ’».

Οι έρευνες του DNA επιβεβαιώνουν τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις, που αποδεικνύουν ότι στον Ελλαδικό χώρο υπάρχει συνεχής ανθρώπινη παρουσία. Ο Δημ. Ξενοχάρης στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» βεβαιώνει: «Πριν από 100.000 χρόνια έχομε κατοίκηση ανθρώπων στη Θεσσαλία,  πριν από 50.000-45.000 χρόνια στην Θεόπετρα Τρικάλων, πριν από 35.000 χρόνια στον Κοκκινόπηλο της Ηπείρου και μετά τα 30.000 χρόνια έχομε πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων κατοίκησης στον Ελλαδικό χώρο. Στον Κοκκινόπηλο της Ηπείρου, βρέθηκε και η αρχαιότερη μέχρι σήμερα λιθοτεχνία».

Η Μυθολογία, αναγνωρίζεται ως «Ιστορία», όπως απέδειξαν και οι ανασκαφές του Σλήμαν στην Τροία και στις Μυκήνες, του Έβανς στην Κρήτη κ.α. επιβεβαιώνοντας την πανάρχαια μετακίνηση των Ελλήνων προς τη Δύση και προς την Ανατολή.  Μετά τον 3ο Κατακλυσμό  του Δευκαλίωνα, που έγινε γύρω στα 10.000 π.Χ. ο Δευκαλίων με την Πύρρα για να σωθούν, κατέφυγαν στην Όρθρυ ή τον Παρνασσό ή τον Άθω ή την Αίτνα. Ο Πλάτωνας αναφέρει στον «Τίμαιο», ότι οι Έλληνες είχαν σημαντικό πολιτισμό που καταστράφηκε εξ αιτίας αυτού του κατακλυσμού. Αναφέρεται και στους Άθλους του Ηρακλή, που όταν βρισκόταν στην Ευρώπη, απέκτησε δυο γιούς, τον Κέλτο ή Κελτό και τον Γαλάτη, δηλαδή τους μετέπειτα γενάρχες των Ευρωπαϊκών λαών. Ας μην ξεχνάμε και τον Μύθο (;) της αρπαγής της Ευρώπης.

Η Μυθολογία αναφέρει και την μετακίνηση ανθρώπων από την Ελλάδα προς τη Μικρά Ασία και προς την Κεντρική Ασία κατά την Νεολιθική Εποχή. Σύμφωνα με το Μύθο, ο Ζεύς μετέφερε τον Διόνυσο στην Ινδία για να τον σώσει από τη ζήλεια της Ήρας. Πολλοί Μύθοι, αναφέρονται σε επισκέψεις Ελληνικών θεοτήτων στην Ινδία, όπως του Διόνυσου που σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ίδρυσε την επαρχεία Καμντές του Αφγανιστάν, και ονόμασε το γειτονικό όρος «Μηρό», σαν ανάμνηση στο γεγονός που ο πατέρας του ο Ζευς, μετά το θάνατο της μητέρας του Σεμέλης, τον έκρυψε στο μηρό του μέχρι να γίνει εννέα μηνών.

Γι αυτό, όταν έφτασε εκεί ο Μέγας Αλέξανδρος, την μεν πόλη τη σεβάστηκε, τους δε κατοίκους τους χαρακτήρισε «φίλους και συμμάχους». Ο Αρριανός αναφέρει πως όταν ο Μέγας Αλέξανδρος θα εκστράτευε στην Αραβία, πληροφορήθηκε ότι εκεί τιμούσαν δύο θεούς, τον Ουρανό και τον Διόνυσο που γνώριζαν από τους Έλληνες που είχαν εγκατασταθεί στην Ασία.

Ο Πλούταρχος αναφέρει: «Ψαύδει της αληθείας το μυθώδες», και σήμερα αποδεικνύεται και αυτή η ρήση ακριβής. Μια ακόμα ενδιαφέρουσα επισήμανση, είναι ότι και η Μηδία που τον 6ο π.Χ. αιώνα έγινε τμήμα της Περσίας, ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο Ξέρξης πριν εκστρατεύσει εναντίον της Ελλάδας, έστειλε κήρυκα να πείσει τους Αργείους να μείνουν ουδέτεροι, επειδή οι Πέρσες ήταν απόγονοι των Αργείων, εφόσον ο Πέρσης (Περσέας), ο γενάρχης τους, ήταν γιός του ομώνυμου ήρωα των Αργείων Περσέα και της Ανδρομέδας, της κόρης του Κηφέα.

Έρευνες του DNA βεβαιώνουν ότι από την Ελλάδα μετακινήθηκε πληθυσμός ως την Περσία και στην Μικρά Ασία και από τους παλαιότατους χρόνους κατοικούσαν  Έλληνες, γι αυτό υπάρχουν πολλά Ελληνικά τοπωνύμια, όπως Όλυμπος (περίπου δέκα βουνά στη Μ. Ασία φέρουν το όνομα Όλυμπος), Παρνασσός, Πίνδος, Πήγασος, Λάρισα κ.α. Και σήμερα ακόμα, παρά τον διωγμό των Ελλήνων πριν και μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μάϊου 1453, παρά τις σφαγές των Ελλήνων κατά την τουρκοκρατία, παρά τη Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών, 5-20% των κατοίκων είναι Έλληνες ή Φρύγες.  Διευκρινίζεται ότι οι Φρύγες έφυγαν από τη Θράκη την 3η π.Χ. χιλιετία και εγκαταστάθηκαν στην Μ. Ασία, γι αυτό και ο Ορφέας ήταν «Θράξ», ο Πέλοπας ήταν «Φρυξ» και οι δύο όμως ήταν Έλληνες.

Ο Θεοχάρης στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», γράφει: «Οι κάτοικοι του Ελλαδικού χώρου, μετά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα, από την Νεολιθική Εποχή, είχαν αναπτύξει πολιτισμό στο Διμήνι, στο Σέσκλο, στην Κρήτη, στην Κύπρο κ.α.» «Από την αρχή της 3ης π.Χ. χιλιετίας η ανάπτυξη είναι μεγαλύτερη στον Ελλαδικό χώρο, διότι αρχίζει και η χρήση των μετάλλων». «Έχομε τον Πρωτοελλαδικό πολιτισμό, που αναπτύσσεται από τη Θράκη έως την Πελοπόννησο, τον Κυκλαδικό και τον Μινωικό». «Οι Κρήτες με τα ποντοπόρα πλοία τους κυριαρχούν σε όλη τη Μεσόγειο. Είχαν όμως σχέσεις και με τα μεγάλα κέντρα της Ανατολής όπως Βαβυλώνα κ.α.». Πρέπει να θυμόμαστε ότι στο αινιγματικό “Stone Hedge” στη Ν. Αγγλία που υπολογίζεται πως κατασκευάστηκε γύρω στο 1500 π.Χ. στις κολώνες του υπάρχει σκαλισμένος ο «Διπλούς Πέλεκυς» των Κρητικών.  Είναι ενδιαφέρον ότι «οι Βεδικοί ύμνοι αποδεικνύουν ότι οι Άριοι, οι οποίοι καθυπέταξαν τις φυλές των ιθαγενών και οργάνωσαν μικρά κράτη, άκμασαν κυρίως στις μεγάλες κοιλάδες του Ινδικού ποταμού Γάγγη».

Ο Γλωσσολόγος Μπάγιερ γράφει: «Όλες οι χαρακτηρισμένες Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες κατάγονται από την Ελληνική» και «τα ιερά βιβλία των Ινδών αναφέρουν μετακίνηση Ελλήνων το 2000 π.Χ.».  Εμείς οι Έλληνες αφήσαμε ως παρακαταθήκη για τους νεότερους (και για τους παραχαράκτες της Ιστορίας), την αρχαιότερη στον κόσμο ‘γραφή’ που ανακαλύφθηκε σε πινακίδες στο Δισπηλιό Καστοριάς, που χρονολογούνται από το 5500 π.Χ., την πινακίδα-σφραγίδα των Γιαννιτσών, τις πινακίδες της Λήμνου και της Αλοννήσου που χρονολογούνται από την 3η χιλιετία όπου αναγράφεται η λέξη ‘ΑΥΔΗ’ (φωνή) κ.α.

Δεν αποτελούν απόδειξη την «απανταχού παρουσίας ημών των Ελλήνων» μόνον οι ρίζες των λέξεων των Ευρωπαϊκών γλωσσών και όλων των επιστημονικών κλάδων, αλλά και οι ρίζες των λέξεων λαών της  Άπω και Εγγύς Ανατολής, όπως π.χ. η ελληνική λέξη «μήτηρ», Λατινικά είναι mater και Ινδικά  mata, «πατήρ» λατινικά είναι «pater» και ινδικά «pita», η «ναυς» λατινικά είναι «navis-naven» και ινδικά «naus, navan», το ελληνικό «δύο» λατινικά είναι «duo» και ινδικά «dua» και πάρα πολλές ακόμα λέξεις Ελληνικές, που αποδεικνύουν την μόνιμη παρουσία των Ελλήνων στις χώρες της Δύσης, αλλά και της Ανατολής.

Μια εξαιρετική επιστημονική έρευνα, του Καθηγητή Αρχαιολογίας Παν. Αιγαίου Αδαμάντιου Σάμσων για τις «Ερημονησίδες του Αιγαίου», σε μεγαλόσχημο τόμο με εντυπωσιακές φωτογραφίες, αποδεικνύεται πως οι σημερινές «Ερημονησίδες» μας, βρίθουν αρχαιολογικών ευρημάτων πολλών Ιστορικών περιόδων. Εμείς οι Έλληνες, δεν κάναμε κατακτητικούς πολέμους, αλλά απελευθερωτικούς κι εκπολιτίζαμε τους γηγενείς κατοίκους περιοχών Δύσης και Ανατολής. Οι γείτονες Τούρκοι, μόλις τον 8ο μ.Χ. αιώνα ‘κατέβηκαν’ από τα βάθη της Μογγολίας στα Μικρασιατικά παράλια, όπου υπήρχε η Αποικία Ελλήνων-Ιώνων, με υψηλότατο πολιτισμό και τις φημισμένες Φιλοσοφικές Σχολές. Γι αυτό σήμερα οι Άραβες και οι Τούρκοι, μας αποκαλούν «Γιουνάν», δηλαδή «Ίωνες».

Γράφει η Μαίρη Παπανδρέου