Η ιδιωτική πρωτοβουλία δημιούργησε το οικονομικό θαύμα της Μεγαλονήσου

Από τις αρχές της 10ετίας του 1980 και μετέπειτα ιδιαίτερα από το 2009 κι εδώ η ελληνική οικονομία συνέχεια υποχωρεί. Το χειρότερο, δε, είναι, ότι δεν διαγράφεται υπό τις εφαρμοζόμενες δημοσιονομικές εφαρμογές να βγει εύκολα από το οικονομικό αδιέξοδο.

Και ενώ άλλες χώρες, κατά κάποιον τρόπο επανήλθαν στον υποφερτό οικονομικό ρυθμό, εμείς στην Ελλάδα “καρκινοβατούμε”. Επιπλέον, η Κύπρος, η Μεγαλόνησος, νησί τρίτο σε μέγεθος στη Μεσόγειο, επανήλθε στον προηγούμενο οικονομικό της ρυθμό. Και διερωτάται κάθε καλόπιστος-αφανάτιστος από εμάς Ελλαδίτες:

Αφού είναι εξακριβωμένο πως οι αδελφοί μας Κύπριοι τα καταφέρνουν τόσο καλά, γιατί τότε εμείς δεν τους μιμούμαστε στην επιτυχημένη πολιτική τους, όπως απέδειξαν τα αποτελέσματα της εφαρμοσθείσας από όλα τα Κυπριακά πολιτικά κόμματα οικονομικής πολιτικής με πλήρη  σύμπνοια και συνεργασία;

Καθώς αποδεικνύεται στην πράξη, τα Κυπριακά οικονομικά επιτεύγματα δεν βρίσκονται στη σφαίρα του ονείρου, ούτε στις αμελέτητες “βαρύγδουπες συνταγές” αποτυχημένων, άλλωστε, στην πράξη “ονειροπαρμένων” ανεφάρμοστων στην πράξη ιδεοληψιών, αλλά στο τρίπτυχο: στη νοικοκυρεμένη διαχείριση, στην ελευθερία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και στη στενή συνεργασία του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα.

Στη συνέχεια παραθέτουμε τις απόψεις του τέως Προέδρου της Κύπρου κ. Γ. Βασιλείου.
Επειδή, όμως, η παραχωρηθείσα συνέντευξη του κ. Γιώργου Βασιλείου για την Κυπριακή Οικονομία στον Διευθυντή του “Οικονομικού Ταχυδρόμου” κ. Γιάννη Μαρίνο καλύπτει αρκετό χώρο, θα αρκεστούμε να παραθέσουμε μόνο το μέρος της επιτυχημένης όχι μόνο της δικής του πολιτικής, αλλά και όπως ο ίδιος τονίζει και των προηγουμένων Κυπριακών Κυβερνήσεων· εμείς, δε, θα προσθέσουμε και των μετέπειτα μέχρι σήμερα Κυπριακών Κυβερνήσεων.

Η παραχωρηθείσα συνέντευξη
Μαρίνος: Ποιό είναι το μυστικό της οικονομικής επιτυχίας της Κύπρου, διότι δεν είναι γνωστό στην Ελλάδα ότι η Κύπρος είναι μια από τις πιο ανθούσες οικονομίες της λεκάνης της Μεσογείου και θα έλεγα ολόκληρης της Ευρώπης. Εχει ένα από τα ισχυρότερα και ίσως το ισχυρότερο νόμισμα της λεκάνης της Μεσογείου και δεν έχει, σχεδόν, κανένα από τα προβλήματα από τα οποία δεινοπαθεί η Ελληνική Οικονομία. Παραδείγματος χάρη, δεν έχει πληθωρισμό, δεν έχει ανεργία, δεν έχει ελλείμματα, δεν έχει, σχεδόν, κανένα πρόβλημα. Μέχρι που να αποτελεί πρόβλημα το ότι δεν έχει προβλήματα.

Βασιλείου: Δημοσιονομικά πάντως ελλείμματα έχουμε. Και ακριβώς, όπως θα δείτε από την ομιλία μου στη Βουλή υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα δημοσιονομικού ελλείμματος, που νομίζω ότι μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε με σωστή πολιτική.
Μαρινός: Τι αναλογία έχει σε σχέση με το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ);
Βασιλείου: 4,5%.
Μαρίνος: Και το θεωρείτε σοβαρό πρόβλημα; Ξέρετε πόσο έχουμε στην Ελλάδα; Πλησιάζει το 20% του ΑΕΠ.

Βασιλείου: Συμφωνώ, αλλά εγώ θεωρώ, ότι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε κάτι τέτοιο.
Μαρίνος: Ασφαλώς είναι σοβαρό πρόβλημα.
Βασιλείου: Και ο στόχος μας είναι να το ρίξουμε στο 1,5% του ΑΕΠ μέσα στα πλαίσια της πολιτικής που έχουμε καθιερώσει.

Μαρίνος: Ο Φελίπε Γκονζάλες, όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της Ισπανίας εθεωρούσε ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα το ότι έχει φτάσει η αναλογία των ελλειμμάτων του δημοσίου στο 5% του ΑΕΠ. Και προσπάθησε άμεσα να τα μειώσει.

Βασιλείου: Ετσι το βλέπω και πιστεύω ότι θα το πετύχουμε. Βασικά, εκείνο που χαρακτηρίζει την Κυπριακή Οικονομία είναι το ότι είναι μία Οικονομία που στηρίζεται αποκλειστικά στην ιδιωτική πρωτοβουλάι και στη μικρή και μεσαία επιχείρηση. Είναι ανοιχτή οικονομία. Δεν έχει, σχεδόν, καθόλου περιορισμούς.

Μαρίνος: Ούτε αγορανομικές επεμβάσεις.
Βασιλείου: Ουσιαστικά, υπάρχει ένας έλεγχος τιμών καθαρά για προστασία του καταναλωτή. Σε ορισμένα είδη, που θεωρούνται σημαντικά. Και υπάρχει έλεγχος από το Κράτος και πρέπει να υπάρχει. Αλλά βασιλικά στηριζόμαστε στην ελεύθερη οικονομία. Ο δε Κύπριος είναι και εργατικός και επιχειρηματικός. Αυτά είναι τα στοιχεία.

Φυσικά, η τελευταία προσπάθειά μας τώρα, η αδυναμία των τελευταίων χρόνων ήταν το δημοσιονομικό έλλειμμα. Η ιδιωτική Οικονομία είναι εκείνη που θα κάνει ό,τι έκανε και συνεχίσει να κάνει. Ο ρόλος της Κυβέρνησης είναι να μπορέσει, μια που μπαίνουμε σε πιο δύσκολους καιρούς, να πετύχει δύο πράγματα:
Πρώτον, να μειώσουμε το δημοσιονομικό έλλειμμα.

Δεύτερον, να μετατρέψουμε την Οικονομία μας σε πιο ανταγωνιστική.
Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε μια Οικονομία για να είναι ανταγωνιστική το ιδιωτικό μέρος πρέπει να είναι και κατάλληλο το Δημόσιο μέρος. Γιατί, αν έχεις ένα Δημόσιο μέρος που είναι το 30% ή 40% του Εθνικού εισοδήματος μη παραγωγικό τότε σε αναλογία μειώνεις την ανταγωνιστικότητα και του ιδιωτικού. Θέλουμε με κάθε τρόπο να αυξήσουμε την ανταγωνιστικότητα, την παραγωγικότητα, να εκσυγχρονίσουμε το Δημόσιο τομέα, δηλαδή τη δημόσια διαχείριση, τη Διοίκηση. Και είναι αυτοί οι βασικοί μας στόχοι στην Οικονομία.

Μαρίνος: Είπατε ότι το Οικονομικό θαύμα της Κυπριακής Δημοκρατίας οφείλεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Μπορείτε να μας το εξηγήσετε αυτό; Γιατί στην Ελλάδα θεωρείται ότι η ιδιωτική πρωτοβουλία, η ελευθερία της δραστηριότητας της ιδιωτικής πρωτοβουλίας εμπόδισε την Ελληνική Οικονομία να εκσυγχρονιστεί. Ενώ υπάρχει και η αντίθετη άποψη ότι ακριβώς η συνεχής παρέμβαση του Κράτους και ο προστατευτισμός του προς την ιδιωτική πρωτοβουλία εμπόδισε την τελευταία να συμπεριφερθεί,  ως να ήταν πράγματι ιδιωτική πρωτοβουλία.

Βασιλείου: Κοιτάτξε, η Κύπρος είναι μια χώρα την οποία χαρακτηρίζει η μικρή επιχείρηση. Δεν θυμάμαι τους ακριβείς αριθμούς, αλλά σίγουρα πάνω από το 90% των εργαζομένων, ίσως το 95% να εργάζεται σε επιχειρήσεις κάτω των 100 ατόμων.

Και η μικρή αυτή επιχείρηση είναι αποδεδειγμένο διεθνώς ότι για να λειτουργήσει ικανοποιητικά πρέπει να λειτουργήσει με βάση τις αρχές αυτού που λέγεται αρχές της αγοράς, και στηρίζεται κατά μεγάλο ποσοστό, σχεδόν, ολοκληρωτικά στις ικανότητες του ανθρώπου που φέρει την πρωτοβουλία και τη δημιουργεί. Εξάλλου, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην Κύπρο η συντριπτική πλειοψηφία των επιχειρήσεων, εμπορικών, βιομηχανικών, τουριστικών είναι επιχειρήσεις πρώτης γενιάς.

Επιχειρήσεις που δημιουργήθηκαν από τους νυν ιδιοκτήτες τους. Αν αυτοί οι άνθρωποι δεν ένοιωθαν άνετα να κάνουν αυτή τη δουλειά, να πάρουν αυτή την πρωτοβουλία και περίμεναν από κάποιον από μηχανής Θεό να τους βοηθήσει, τότε σίγουρα η Κύπρος θα βρισκότανε ίσως μέσα στα τσαντήρια μετά την εισβολή. Γιατί ακριβώς αυτό ονομάζεται θαύμα ήταν ότι ο Κύπριος, επειδή ήταν πάντα εργατικός και τον χαρακτήριζε μια επιχειρηματικότητα, μετά την τραγωδία της εισβολής δεν έκατσε να περιμένει να τον βοηθήσει, αλλά είπε ότι έχω υποχρέωση να βοηθήσω τον εαυτό μου.

Και θυμάμαι ότι πάνω σε αυτό είχα και μια συζήτηση στην τηλεόραση τότε με δημοσίους υπαλλήλους, ανώτερους κυβερνητικούς υπαλλήλους, που προσπαθούσαν να με πείσουν ότι θα χρειασθούν δεν ξέρω κι εγώ πόσα δισεκατομμύρια για να επανέλθει η Οικονομία κι εγώ τους έλεγα ότι δεν είναι έτσι και πρέπει να το δούμε. Πρέπει να δώσουμε εμπιστοσύνη στο άτομο, στον επιχειρηματία, στον εργαζόμενο για να πάμε μπροστά.

Ταυτόχρονα πρέπει να τονίσω ότι την περίοδο εκείνη υπήρξε μια συναίσθηση της ευθύνης από μέρους όλου του λαού και είναι χαρακτηριστικό ότι οι ίδιοι εργαζόμενοι εδέχθηκαν σημαντική μείωση των ημερομισθίων για να μπορέσει η Οικονομία να σταθεί στα πόδια της.
Μαρίνος: Και το πέτυχε νομίζω ταχύτατα.

Βασιλείου: Ταχύτατα. Ακριβώς.
Μαρίνος: Και χωρίς εμπόδια από το Κράτος. Διότι συνήθως, όταν ανακατεύεται το Κράτος εμποδίζει, έστω και χωρίς να το θέλει, χωρίς κακή πρόθεση.

Βασιλείου: Εχω ορισμένες αρχές, οι οποίες ίσχυσαν και στις οποίες πιστεύω. Να υπάρχει ελευθερία στην αγορά και το Κράτος απλώς να περιορίζει στον έλεγχο. Διότι δεν είμαι βέβαια υπέρ της απόλυτης ελευθερίας. Δεν μπορεί να λειτουργήσει σήμερα κανένα σύστημα χωρίς επέμβαση του Κράτους με τον α, β ή γ τρόπο.

Μαρίνος: Αν αφήνονταν πλήρης ελευθερία θα μετατρέπονταν σε ασυδοσία.
Βασιλείου: Σε ασυδοσία. Αλλά το Κράτος πρέπει να επεμβαίνει μόνο εκεί που είναι απαραίτητο. Εδώ είναι που χρειάζεται να επισημανθεί η χρυσή τομή, αλλά γενικά, γιατί είναι απαραίτητη η ιδιωτική πρωτοβουλία; Διότι, όταν ο άλλος δεν νοιώθει ότι είναι το αποτέλεσμα της δουλειάς του που θα πάει καλά ή όχι, τότε φυσικό είναι ότι δεν θα αναπτύξει την πρωτοβουλία του. Και φυσικό είναι ότι θα μείνει ανεκμετάλλευτο το δυναμικό του ενός λαού, όπως τυγχάνει να είναι δυναμικό το Κυπριακό.
* * *
Σημείωση του επιμεληθέντος τη συνέντευξη του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Γ. Βασιλείου
Πρόσφατα η Κεντρική Ενωση Επιμελητηρίων Ελλάδας κυκλοφόρησε έντυπο, το οποίο τιτλοφορείται: Ποιος διώχνει τις επιχειρήσεις από την Ελλάδα; Μεταξύ των άλλων αναφέρεται στο εν λόγω έντυπο: «...Η Ελλάδα σήμερα είναι από τις χώρες της Ευρώπης με το πιο εχθρικό φορολογικό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις. Η συνολική φορολογική επιβάρυνση ξεπερνά το 50% (συγκεκριμένα 51,9%) των εσόδων τους, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά σε γειτονικές ανταγωνίστριες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως η Βουλγαρία και η Κύπρος, δεν ξεπερνά το 27%».

Επιμέλεια-παρουσίαση Κυριάκος Ι. Φίνας