Τιμή στην Παναγία μας:  Τα Εισόδια της Θεοτόκου

Γράφει π. Κυριάκος Αναστ. Μανέττας
Πρωτοπρεσβύτερος, Κληρικός- εκπαιδευτικός, Εφημέριος Ιερού Ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης- Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου Ρόδου.

Ανάμεσα στις Θεομητρικές εορτές έχουμε κάθε χρόνο στις 21 Νοεμβρίου τα Εισόδια της Θεοτόκου. Η Αγία Άννα η μητέρα της Παναγίας μας, επειδή έζησε σαν στείρα για πολλά χρόνια, υποσχέθηκε στον Θεό, ότι σαν κάμει παιδί, θα το προσφέρει στον Ναό. Όταν κατά χάρη Θεού, γεννήθηκε η Θεοτόκος Μαρία, η Άννα, και ο σύζυγός της ο Ιωακείμ, την πήραν στον Ναό, όταν ήταν τριών χρονών. Την υποδέχθηκε ο ιερέας Ζαχαρίας ο σύζυγος της Ελισάβετ και πατέρας του Ιωάννη του Προδρόμου.

Είναι συγκινητικό ότι η Θεοτόκος Μαρία και ο Ιωάννης ο Πρόδρομος γεννήθηκαν από πρώην στείρες μητέρες και μεγάλες στην ηλικία, δηλαδή, ήτανε περίπου 80 χρονών η κάθε μία. Άλλωστε, η ατεκνία στην Παλαιά Διαθήκη θεωρούνταν Τιμωρία. Οι γυναίκες οι άτεκνες καταραμένες από τον Θεό. Σήμερα, με τη βοήθεια του Θεού, η επιστήμη κάνει θαύματα.

Ωστόσο, είναι κατάρα του Θεού και φοβερή αμαρτία η έκτρωση, και δυστυχώς τα αβοήθητα έμβρυα ξεπερνούν τις 500.000 τον χρόνο στους υπονόμους και ενεργείται το φοβερό έγκλημα της δολοφονίας με έκτρωση.

Αυτό το Θείο θαύμα, ο άντρας να γεννά και η γυναίκα να τίκτει, μας παρουσιάζει η είσοδος της Παναγίας μας στον ναό, που επικράτησε να ονομάζεται ‘’Τα Εισόδια της Θεοτόκου’’. Το τάμα αυτό του Ιωακείμ και της Άννας στον ναό κράτησε για εννέα χρόνια, όπου η Παναγία μας βγήκε από εκεί 12 χρονών και πήγε με τους γονείς της στη Ναζαρέτ. Εφοδιάστηκε με όλα τα Θεία και πνευματικά προσόντα που επάξια θα έπαιρνε, σε λίγα χρόνια τον ρόλο της μητέρας του Θεανθρώπου Χριστού.

Στο ιερό πρόσωπο της Θεοτόκου, σήμερα με τον εορτασμό των Εισοδίων της, ξεκινάμε στους Ναούς μας τις καταβασίες ‘’Χριστός γεννάται...’’. Άμεσα συνειδητοποιούμε ότι το δοχείο η ιερή συγκατάβαση της Γέννας του Χριστού έχει άμεση σχέση με τη Θεοτόκο Μαριάμ της Ναζαρέτ. Γι’ αυτό και ονομάστηκε Ναζωραίος.

Υπάρχουν παλαιές αγιογραφίες και εικόνες που απεικονίζουν την Παναγία σαν την επταβηματίζουσα. Ότι, δηλαδή, το πρώτο περπάτημα της Παναγίας ήταν επτά πρώτα βήματα- ιερός και ευλογημένος αριθμός. Την επόμενη ημέρα των Χριστουγέννων, η Παναγία μας τιμάται με την Ιερή Σύναξή της.

Παντού το πρώτο και τιμημένο όνομα. Η μητέρα του Χριστού μας, είναι και δική μας μάνα. Φύλακας άγρυπνος σε κάθε μας ικεσία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, για μεσιτεία στον Υιό και Θεό της για όλους μας. Μορφή γαλήνια, γεμάτη φως και δύναμη σε αδύναμους και πονεμένους. Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ Γης και Ουρανού...

Τη μεγάλη αυτή τιμή κατά χάριν και διαχρονικά την έχουν όλες οι μητέρες όλου του κόσμου. Πόνος ψυχής για εκατομμύρια γυναίκες που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν. Η υιοθεσία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ευλογία και χαρά Θεού, στη ζωή των άτεκνων ζευγαριών.

Αλλά και η ευτεκνίας απόλαυση, που μας εύχεται στο μυστήριο του γάμου η Αγία μας Εκκλησία είναι ό,τι ιερότερο και τελειότερο δώρο του Τριαδικού Θεού σε εμάς τους ανθρώπους. Αδέρφια μου...από τις 15 Νοεμβρίου άρχισε το σαρανταήμερο της νηστείας των Χριστουγέννων. Με πιο ελαφριά νηστεία από τη νηστεία του Πάσχα, οδηγούμαστε στο τέρμα αυτού του ιερού αγώνα, που είναι η γέννηση του Χριστού.

Η Παναγίας μας μάς προκαλεί όλους να έλθουμε και να μπούμε στη χαρά αυτή που μας έρχεται. Η είσοδος στον ναό του κάθε πιστού Χριστιανού έχει και προυποθέσεις:

α) Δεν μπαίνουμε στον ναό με απρέπεια και αναίδεια.
β) Εισερχόμαστε στον ναό με κατάνυξη και πρόθεση για προσευχή και διόρθωση των αμαρτιών μας.
γ) Δεν μας απασχολούν οι άλλοι παρά μόνο ο εαυτός μας και η προσωπική μας Σωτηρία.

δ) Ζούμε την αγιαστική Θεία Χάρη και μεταφέρουμε αυτή την ευλογία στο σπίτι μας, στην εργασία μας, παντού.
ε) Δεν αλλάζουμε τον ναό σαν τα ρούχα μας, προτιμάμε και αγαπάμε τον ναό της ενορίας που ανήκουμε.

στ) Γινόμαστε ενεργά μέλη, όχι τυπικά, ψυχρά και αδιάφορα. Βοηθάμε στις Πανηγύρεις και τις εκδηλώσεις της ενορίας μας.
ζ) Ό,τι κάνουμε είναι προσφορά στην αγάπη του Θεού για ζώντες και τεθνεώντες.

η) Δεν πηγαίνω στον ναό για τον Επίσκοπο, τον ιερέα, τον ιεροψάλτη. Πηγαίνω στο σπίτι του Θεού και Εκείνον επισκέπτομαι.
θ) Όπως πάω στον γιατρό για να πάρω τη θεραπεία στην αρρώστιά μου, έτσι από τον ιερέα παίρνω τη Θεία Χάρη Του Θεού, για όσα προσεύχεται και επιτελεί. Και

ι) Με σεβασμό και ευλάβεια, με τη μελέτη των Γραφών, ζούμε την αγιαστική Θεία Χάρη, μακριά από τη ‘’Νέα Εποχή πραγμάτων και τάξεων’’ που παγιδεύουν τη ζωή μας και την καταστρέφουν...
Είναι οδυνηρό να καταφεύγουμε σε παραθρησκευτικές οργανώσεις και ξένες ιδεολογίες, που μας διδάσκουν για αγάπη στον συνάθρωπο και γαλήνια ζωή με συμφέρον τη δική τους προβολή, και να μην ακολουθούμε τον αψευδή λόγο του Θεού μέσα από την Αγία Γραφή και από τη ζωή και την πορεία της Αγίας και Ορθόδοξης εκκλησίας μας.