ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ΛΟΥΚΑ  «Διάδος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ και δεύρο ακολούθει μοι»

Γράφει o Λέρου, Καλύμνου, Αστυπάλαιας Παΐσιος

Αγαπητοί μου αδελφοί,
Βαθύς ο πόθος της θρησκευτικότητας και της λύτρωσης στον άνθρωπο της κάθε εποχής, αλλά και πολλά ερωτήματα τον βασανίζουν περί της θρησκείας και της λύτρωσής του.


Ο Θεάνθρωπος Ιησούς ήλθε στον κόσμο από άπειρο αγάπη προς τον άνθρωπο, έκλινε ουρανούς και ήλθε στην γη, πτώχευσε δια να πλουτίσει τον «κατ’ εικόνα Θεού» άνθρωπο από αγάπη, έλεος και φιλανθρωπία.
Ήλθεν εκουσίως εξ’ ουρανών ο Υιός και Λόγος του Θεού, γενόμενος υπό γυναικός, της Παρθένου Μαρίας, δια να εγκαταστήσει στη γή, την ταλαιπωρημένη, μία νέα θρησκεία, την χριστιανική θρησκεία, τη θρησκεία της αγάπης, του ελέους, της φιλανθρωπίας και να ξαναβρεί ο ταλαίπωρος άνθρωπος την λύτρωσή του.

Έμφυτος και παντοτινός, όμως, έντονος και άλλοτε χαλαρός, είναι ο πόθος της αιωνιότητας, της γνώσης του θείου θελήματος, της οδού εκείνης πού οδηγεί τον άνθρωπο στον ουρανό.
Ο άνθρωπος όμως της κάθε εποχής θέλει και προσπαθεί μερικές φορές να συμβιβάσει την κοσμική ζωή του, στον πρόσκαιρο και μάταιο, τούτο κόσμο, με την θρησκευτικότητα, και  την απόλαυση των υλικών αγαθών με την απόκτηση των αιωνίων αγαθών, των αγαθών του ουρανού.

Κάπως τέτοια ήταν η ψυχική κατάσταση και διάθεση του πλούσιου νεανίσκου της σημερινής ευαγγελικής περικοπής. Και στην ερώτηση του πλούσιου εκείνου νεανίσκου «Αγαθέ διδάσκαλε, τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;», ο Κύριος της αγάπης  του απάντησε: «γιατί με αποκαλείς αγαθό; - Κανένας δεν είναι αγαθός, παρά μόνο ένας, ο Θεός. Και εσύ βέβαια ξέρεις τις  εντολές – Μη μοιχεύσεις, μη σκοτώσεις, μη κλέψεις, μη ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου»,  και εκείνος του είπε: «όλα αυτά τα τηρώ από τα νιάτα μου», και όταν τα άκουσε αυτά ο Ιησούς του είπε: «Έ, λοιπόν, ένα πράγμα σου λείπει ακόμα να κάμεις, πούλησε όσα έχεις και μοίρασέ τα στους πτωχούς και θα έχεις θησαυρό στον ουρανό και έλα να με ακολουθήσεις, ως μαθητής μου, συμμορφούμενος πάντοτε προς όσα το παράδειγμά μου και η διδασκαλία μου θα σε διδάξουν».

Η χριστιανική θρησκεία, η θρησκεία του Σταυρού και της Ανάστασης, είναι θρησκεία αληθινή και απόλυτος, είναι εξ’ αποκαλύψεως θρησκεία αγάπης, αγαθοεργίας και εκδηλώνεται δια των έργων και δεν είναι θρησκεία των τύπων και της εξωτερικής λατρείας.
Οι αψευδείς λόγοι του Θεανθρώπου Ιησού, που είπε στον νεανίσκο πλούσιο, «πόσο δύσκολα θα μπουν  στην βασιλεία των ουρανών αυτοί πού έχουν  τα χρήματα!», πρέπει να εγκεντρίσουν την ψυχή κάθε ανθρώπου προς έργα αγάπης και φιλανθρωπίας, προς έργα φιλαλληλίας και πάσης αγαθοεργίας και τα οποία είναι ευάρεστα στον Θεό.
Η εικόνα αυτή, της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, του νεανίσκου πλούσιου, επαναλαμβάνεται, δυστυχώς, και στις μέρες μας σ ’αυτήν την παγκοσμιοποιημένη εποχή πού ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε, απουσιάζει ο ζήλος από τον άνθρωπο να δημιουργεί έργα αγάπης, έργα φιλανθρωπίας έργα φιλαλληλίας.

Πόσοι άνθρωποι, ενώ θέλουν και επιζητούν την αιώνιο βασιλεία των ουρανών, είναι προσκολλημένοι μόνο στους τύπους και την εξωτερική λατρεία και δεν προσφέρουν, δεν δίνουν αγάπη, δεν εργάζονται το αγαθό, δεν βοηθούν πτωχούς και πάσχοντας συνανθρώπους τους και δεν κάνουν την ορθοδοξία, ορθοπραξία.
Πόσοι από τους έχοντες και κατέχοντες στην σημερινή εποχή, ανακουφίζουν τις ανάγκες των πτωχών, και πράττουν το ευαγγελικό «διάδος πτωχοίς και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ;».

Είναι γεγονός ότι, στις κοινωνίες μας και σήμερα υπάρχουν πολλοί αδελφοί μας πτωχοί, όχι από οκνηρία ή από τεμπελιά ή από μοχθηρία ή από χρεοκοπία στην δουλεία τους, αλλά είναι πτωχοί είτε λόγω κάποιας ασθένειας σωματικής ή από έλλειψη εργασίας, και περιμένουν την υλική αλλά και την ηθική βοήθεια των πλουσίων.
Δυστυχώς, οι πλούσιοι αυτοί, ωσάν τον πλούσιο του σημερινού ευαγγελίου, μένουν ασυγκίνητοι στον πόνο και την δυστυχία του πτωχού, του αρρώστου, του πονεμένου, του πεινασμένου, του γυμνού, του φυλακισμένου, του πρόσφυγα, του κατατρεγμένου από την ζωή αυτή.

Γεγονός είναι ότι, η αγάπη προς το χρήμα κάνει σκληρή την ψυχή του ανθρώπου, μέχρι σημείου που ο φιλοχρήματος να θεοποιεί το χρήμα, και έτσι με αποτέλεσμα να χάνει την ψυχή του, να χάνει τελικά την βασιλεία των ουρανών· «δυσκόλως οι τα χρήματα έχοντες εισελεύσονται εις την βασιλείαν των ουρανών».
Αδελφοί μου αγαπητοί,
«Διάδος πτωχοίς και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ και δεύρο ακολούθει μοι».
Για να μη χάσουμε κι εμείς την βασιλεία των ουρανών, ας εργαζόμαστε το αγαθό, το φιλόθεο, το  φιλάγαθο, το φιλάνθρωπο, το φιλόπτωχο, και ας βοηθούμε εν λόγοις και έργοις, τους πτωχούς και πάσχοντας αδελφούς μας δίνοντας αγάπη Χριστού, γιατί  μόνο έτσι  θα τύχουμε τον αιώνιο και αναφέρετο θησαυρό στους ουρανούς !  ΑΜΗΝ.    Ο Λ.Κ.Α.Π.