Να καταργηθούν  τα πάγια σε όσους και  όποιους λογαριασμούς  χρεώνονται

Του Γεωργίου Β.  Παπαγεωργίου

Ο βασικός κανόνας που ισχύει σε κάθε συναλλαγή ή πράξη σε κάθε έκδοση λογαριασμού χρέωσης κατανάλωσης ότι το επιβαλλόμενο τέλος θα πρέπει να διέπεται από αρχές, δικαίου και λογικής και κυρίως από νομιμότητα, κάτι που σίγουρα δεν ισχύει στα συνήθη επιβαλλόμενα πάγια που επιβλήθηκαν για να σωθούν Δημοτικές, Δημόσιες επιχειρήσεις με υπουργικές αποφάσεις, και που βέβαια στερούνται τις βασικές αρχές της συνταγματικότητας.

Το πάγιον δεν αντιπροσωπεύει καμμιά αξία, δεν έχει καμμιά σχέση με την κατανάλωση, έχει καθιερωθεί παράνομα και αυθαίρετα, στερείαι λογικής και δικαίου, είναι εφεύρημα των αποτυχημένων καιροσκόπων διαχειριστών υπηρεσιών κοινής ωφελείας οι οποίοι προσπάθησαν με αυτόν τον πρωτότυπο τρόπο να μειώσουν τις ζημιές που έχουν επιφέρει στις επιχειρήσεις που διαχειρίζονται ή να παρουσιάζουν ανύπαρκτο κέρδος, ή να καλύψουν προσφορές ή ιδιαίτερα χαμηλές χρεώσεις σε άλλους που θέλεουν να ευνοήσουν.

Το ελληνικό λεξικό αναφέρεται στην λέξιν πάγιο ως εξής: “ΣΤΑΘΕΡΗ χρέωση που προστίθεται σε λογαριασμούς κατανάλωσης”, με την μόνη διαφορά εκτός των άλλων, ότι η συγκεκριμένη χρέωση δεν είναι καθόλου σταθερή αλλά κυμαίνεται ανάλογα με τις ανάγκες της επιχειρήσεις και ύστερα από αποφάσεις των διοικητικών συμβουλίων που τις διοικούν ή με απόφασιν του Προέδρου και διευθύνοντος Συμβούλου, ή στην καλύτερη των περιπτώσεων ύστερα από υπουργική απόφαση του αρμοδίου υπουργού, υπουργείου.

Το πάγιο δεν προστίθεται μόνον στον λογαριασμόν κατανάλωσης αλλά και επιβάλλεται αποκλειστικά αυτό και μόνον, σε όλες τις περιπτώσεις, ακόμη και σε λογαριασμούς με ΜΗΔΕΝΙΚΗ κατανάλωση είναι δηλαδή εντελώς άδικο, καθόλου λογικό, αφού η επιχείρηση με υποχρεώνει να πληρώσω με κάτι  που δεν έχω καταναλώσει, αφού δεν μου προσφέρε, καμμιά υπηρεσία, δεν μου παρείχε κανένα αγαθό.

Εχουμε κατ’ αρχήν επιχειρήσεις κοινής ωφελείας που μόνον σήμερα κοινωνικής ωφελείας δεν είναι διότι έχουν σχεδόν όλες εν μέρει ή εν όλω ιδιωτικοποιηθεί και λειτουργούν επ’ ωφελεία των μετόχων και που σίγουρα μας επιβάλλουν σήμερα τα πάγια παράνομα και αυθαίρετα, χωρίς καμμιά εύλογη ή έννομη δικαιολογία, ΠΡΕΠΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ και σε αυτήν την περίπτωσιν ο Δικηγορικός Σύλλογος Ρόδου που έχει δείξει ουσιαστικές και σημαντικές πρωτοβουλίες, οφείλει, παρακαλέιται να διερευνήσει το θέμα.

Ακίνητα, κτίσματα, εγκαταστάεις επιχειρήσεις κατοικίες και καταστήματα, ξενοδοχεία, καφενεία, μπαρ και εστιατόρια κλειστά τα οποία έχουν σταματήσει κάθε δραστηριότητα με μηδενικές καταναλώσεις για μήνες και για χρόνια σε μια δύσκολη περίοδο για τον πολίτη χρεώνονται και καλούνται να εξοφλήσουν πάγιες χρεώσεις της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, της ΔΕΥΑΡ ή και άλλού όπου εφαρμόζονται, διαφόρων Οργανισμών, είναι εντελώς άδικο είναι παράλογο δεν είναι δυνατόν κτίσματα και ακίνητα μη μισθωμένα να πληρώνουν εκτός των άλλων ΕΝΦΙΑ αλλά και πάγια συνεχώς και για απεριόριστο χρόνο,  είναι ένα βάρος δυσβάσταχτο, να καταργηθεί.

Η διαδικασία της γενικής διακοπής και αφαίρεσης ακόμη και των μετρητών, είναι μια χρονοβόρος γραφειοκρατική διαδικασία με υπερβολικό κόστος επανασύνδεσης όταν χρειαστεί, λαμβανομένου υπ όψιν του γεγονός ότι οι μετρητές έχουν πληρωθεί, αγορασθεί από τον καταναλωτή και αποτελούν λογικά δικό του περιουσιακό στοιχείο όμως και αυτό δεν ισχύει.

Η αδικία με τα πάγια πρέπει να αποκατασταθεί άμεσα.