Το… ΤΑΠ και τα  αναδρομικά  πρόστιμα  για τους Ροδίτες

Με ένα ξεχασμένο για πολλούς τέλος, έρχονται… αντιμέτωποι αρκετοί πολίτες της Ρόδου στην περίπτωση που θελήσουν να μεταβιβάσουν κάποιο ακίνητο ή να προχωρήσουν τις διαδικασίες ηλεκτροδότησής του. Πρόκειται για το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας, το ΤΑΠ όπως είναι ευρύτερα γνωστό.

 Δεν είναι μάλιστα λίγοι εκείνοι που διαμαρτύρονται ότι το αγνοούσαν, καθώς όχι μόνο καλούνται να το πληρώσουν αναδρομικά, αλλά σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν και «τσουχτερά» πρόστιμα, καθώς επιβάλλονται ακόμη και σε βάθος δεκαετίας ή και περισσότερο.

Το ΤΑΠ έγινε νόμος του κράτους και ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 1993. Επιβάλλεται υπέρ των δήμων και κοινοτήτων και υπολογίζεται επί της αξίας της ακίνητης περιουσίας που βρίσκεται εντός της διοικητικής τους περιφέρειας. Εισπράττεται για τα ηλεκτροδοτούμενα κτήρια μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, ωστόσο σε αρκετές περιπτώσεις επικρατεί «αλαλούμ» με τα τετραγωνικά και τους συντελεστές δόμησης που έχουν δηλωθεί, ιδιαίτερα σε παλαιά κτίσματα.

Ωστόσο το σημαντικότερο πρόβλημα αφορά στους μη ηλεκτροδοτούμενους χώρους, καθώς δεν υπάρχει η δυνατότητα είσπραξής του μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Πρόκειται κυρίως για περιπτώσεις οικοδομών που παραμένουν ανολοκλήρωτες.

Παρόλα αυτά πολλοί συμπολίτες μας διαμαρτύρονται ότι δεν λαμβάνουν ειδοποιήσεις πληρωμής από τον Δήμο Ρόδου, με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται οφειλές. Αντίθετα ο δήμος καταφέρνει να το εισπράξει συνήθως μετά από πολλά χρόνια όταν γίνεται η μεταβίβαση κάποιου ακινήτου ή ξεκινάει η διαδικασία ηλεκτροδότησής του, αφού απαιτείται να υπάρχει και βεβαίωση περί μη οφειλής ΤΑΠ στον οικείο δήμο.

Σε ποια ακίνητα επιβάλλεται
Το ΤΑΠ επιβάλλεται στα πάσης φύσεως ακίνητα:
α) που βρίσκονται εντός εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ή εντός των ορίων οικισμών υφιστάμενων προ του έτους 1923 ή εντός ορίων οικισμών πληθυσμού κάτω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων.

Στα εντός σχεδίου ακίνητα που περιλαμβάνουν κτίσµα που δεν εξαντλεί το τµήµα που τους αναλογεί επιβάλλεται ΤΑΠ στο υπόλοιπο του οικοπέδου. Η συγκεκριμένη διατύπωση όµως, «περί εξάντλησης του τµήµατος που τους αναλογεί» δημιουργεί ερµηνευτικό ζήτηµα, διότι γίνεται αντιληπτή µε δύο τρόπους.

Κατά την πρώτη ερµηνεία, το ΤΑΠ για το υπόλοιπο του οικοπέδου, επιβάλλεται µόνο στις περιπτώσεις που το εµβαδόν του κτίσµατος υπολείπεται του µέγιστου επιτρεπόµενου εµβαδού που ορίζει ο συντελεστής δόµησης,  ενώ όταν έχει εξαντληθεί ο συντελεστής δόµησης του οικοπέδου, δεν υπάρχει υποχρέωση καταβολής ΤΑΠ για το υπόλοιπο (αδόµητο) οικόπεδο.

Κατά τη δεύτερη άποψη, την οποία έχουν υιοθετήσει οι δήµοι, το ΤΑΠ υπολογίζεται επί της αξίας του κτίσµατος πλέον αυτής που αναλογεί στο υπόλοιπο (αδόµητο) οικόπεδο, ανεξάρτητα της εξάντλησης ή µη του µέγιστου επιτρεπόµενου εµβαδού βάσει του συγκεκριμένου συντελεστή δόµησης.
Παρά το γεγονός, ωστόσο, ότι πρόκειται περί ασαφών διατάξεων, οι δήµοι συχνά επιβάλλουν κυρώσεις για παράλειψη δήλωσης του υπολοίπου οικοπέδου, µε τρόπο που δημιουργεί τριβές µε τους πολίτες.

β) Στα κάθε είδους κτίσματα που βρίσκονται εκτός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως (νόμιμα ή αυθαίρετα) ή εκτός ορίων οικισμών υφιστάμενων προ του έτους 1923 ή εκτός ορίων οικισμών πληθυσμού κάτω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων. Σε αυτήν την περίπτωση για τον υπολογισμό της αξίας λαμβάνεται υπόψη, από το δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο, η αξία των κτισμάτων και η αξία της διπλάσιας έκτασης από εκείνη που καταλαμβάνουν τα κτίσματα, εφ' όσον υφίσταται, ή άλλως η τυχόν υπάρχουσα.

Ουσιαστικά το ΤΑΠ αφορά ολόκληρο το νησί της Ρόδου και επιβάλλεται και στις τοπικές κοινότητες, όχι μόνο την πόλη όπως ενδεχομένως πιστεύουν αρκετοί και εισπράττεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου. Εντούτοις αρκετοί είναι οι πολίτες που ταλαιπωρούνται, καθώς όταν σπεύδουν να ρυθμίσουν το ζήτημα στις έδρες των πρώην δήμων του νησιού, όπου λειτουργούν ταμεία, οι υπάλληλοι δηλώνουν άγνοια για το ζήτημα, με συνέπεια να μην μπορούν να εξυπηρετήσουν τους πολίτες.