Συνταξιούχοι δικαστικοί και απόστρατοι στρατηγοί δεν θα πρέπει να υπουργοποιούνται

Του Γεωργίου Β. Παπαγεωργίου

Ποτέ δεν είδα με καλό μάτι την υπουργοποίηση πρώην συνταξιούχου ανώτατου δικαστικού, απόστρατου στρατηγού, ανώτατου διοικητικού υπαλλήλου του τομέα της δημόσιας διοίκησης και ασφαλείας της χώρας, όπως επίσης αστυνομικού στο ευαίσθητο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και πρώην εφοριακού στο υπουργείο Οικονομικών, γιατί είναι πλέον από σίγουρο, είναι δεδομένο ότι θα κάνουν παρεμβάσεις ο καθένας στον πρώην τομέα του, είναι φυσικό και ανθρώπινο.

Σαν πολίτης δεν θα με ενοχλούσε η όποια παρέμβαση πρώη στον πρώην τομέα μου φτάνει αυτή να γίνεται για το ηθικό, για το δίκαιο, για το καλό του πολίτη με ίση αντιμετώπιση και αντικειμενικότητα και όχι για να ευνοηθεί κάποιος εις βάρος άλλου ή το χειρότερο να καταδικασθεί ο αθώος και να δικαιωθεί ο έχων το άδικο, φαινόμενο που ως συνήθως είναι το αντικείμενο των παρεμβάσεων των υψηλά ιστάμενων.

Ζήσαμε πριν μερικά χρόνια το παραδικαστικό κύκλωμα με εμπλοκή και ακόμα και ιερωμένων, ακούσαμε απίθανες ιστορίες και γεγονότα που ξεπερνούν την πιο νοσηρή φαντασία, είδαμε καταγγέλθηκαν ωμές παρεμβάσεις στην απονομή της δικαιοσύνης, φρίξαμε στην κυριολεξία, δεν μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε ότι σε τόσο ευαίσθητους τομείς υπήρχαν πρόσωπα που επηρέαζαν καταλυτικά γεγονότα, καταστάσεις.

Εάν πάρουμε για παράδειγμα τους εαυτούς μας ή τις μικρές κοντινές μας κοινωνίες, οφείλουμε να ομολογήσουμε με ειλικρίνεια ότι ζήσαμε φαινόμενα παρεμβάσεων των μέσων και των ισχυρών, όπως για να γίνω έφεδρος αξιωματικός, για να μπω στο πανεπιστήμιο, για να διορισθώ στο δημόσιο, για να αθωωθώ από κάποιο μικρό ή μεγάλο αδίκημα, πταίσμα ή σφάλμα, για να μετατεθώ, για να προαχθώ, για να μπω σε κάποιο νοσοκομείο χωρίς λίστα και να έχω ιδιαίτερη μεταχείριση, για να πάρω ένα δάνειο και μια σειρά από άλλες μικρές ή μεγάλες σε έκταση και περιεχόμενο παρεμβάσεις που αν με αυτές δεν ζημιώνω τον άλλο, το συμπολίτη μου, τον ομότιμό μου, είναι μικρό το κακό, αν άλλως είναι μεγάλο και αδικαιολόγητο.

Αυτές οι προθύστερες σκέψεις μας όπως οι κρατικοί λειτουργοί, οι δημόσιοι υπάλληλοι, δεν πρέπει να ασχολούνται με την πολιτική γιατί έχουν πάντοτε τη δυνατότητα της παρέμβασης επί δικαίω ή αδίκω, ήλθε να τις επιβεβαιώσει η δημόσια δήλωση του πρώην διάσημου εισαγγελέα και νυν υπουργού διαφάνειας και οικονομικών εγκλημάτων κ. Παραγγελόπουλου στην επιτροπή θεσμών και διαφάνειας στη βουλή, σε τοποθέτηση βουλευτή, πρώην νομικού της Ενωσης Κεντρώων, ότι το πρόβλημα είναι η  λάθος υπουργοποίηση πρώην ανωτάτων δικαστικών, συμφώνησε απόλυτα λέγοντας ναι είναι λάθος, δεν θα πρέπει πρώην ανώτατοι δικαστικοί να γίνονται υπουργοί και μάλιστα Δικαιοσύνης, μία ομολογία που τιμά τον άντρα και απαντά στο πρόβλημα των παρεμβάσεων και κυρίως βέβαια στον ευαίσθητο τομέα της δικαιοσύνης υπέρ της πολιτικής.

Η δομή της κοινωνίας, η λειτουργία των θεσμών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την νοοτροπία μας που αφορά το εύκολο αίτημα προς κάθε μορφής εξουσίας για την παρέμβαση υπέρ του συμφέροντός του και εις βάρος του άλλου, οφείλουμε να την αλλάξουμε, δεν είναι αργά.