Πήρε πίσω το γλυπτό για το  ΕΜΠΑ ο Σ. Χριστοφυλάκης

Στο ΙΗ’ πολιτιστικό συμπόσιο Δωδεκανήσου που πραγματοποιήθηκε στη Ρόδο 4-7 Ιουλίου 2013, με την ανακοίνωσή μου «Ένα Μνημείο για το Εθνικό Μέτωπο Πανδωδεκανησιακής Απελευθέρωσης» πρότεινα την δημιουργία ένός μνημείου καταθέτοντας σχέδια, που αφορούσαν, τόσο στην αισθητική του μορφή όσο  και στην ιστορική του τεκμηρίωση («Δωδεκανησιακά Χρονικά»-Τόμος ΚΣΤ’- Ρόδος 2014,σελ.1024-1026).

Στο ΙΘ’ πολιτιστικό συμπόσιο Δωδεκανήσου που είχε προγραμματισθεί για τις 2-5 Ιουλίου 2015 ,αλλά τελικά πραγματοποιήθηκε στις 8-11 Οκτωβρίου  2015,  μετέφερα στην Ρόδο την γλυπτική σύνθεση υλοποιημένη, η οποία και εκτέθηκε στο πλαίσιο του συμποσίου στην αίθουσα  εκδηλώσεων του «Ακταίον» .

Ο Δήμαρχος Ρόδου κος Χατζηδιάκος Φώτης, κατά την διάρκεια του συμποσίου, προσφέρθηκε να προχωρήσει στις απαιτούμενες διαδικασίες, ώστε το γλυπτό να τοποθετηθεί σε κάποιο σημείο του Δημαρχιακού Μεγάρου. Εν αναμονή της απόφασης ορισμού του σημείου  τοποθετησής του, φιλοξενήθηκε σε αποθηκευτικό χώρο του Μεγάρου όπου μετά την ολοκλήρωση των απαιτούμενων διαδικασιών η γλυπτική σύνθεση μνήμης για το Ε.Μ.Π.Α. θα αποτελούσε και επίσημα δωρεά πρός την Δημοτική Αρχή.

Το Μάρτιο του 2017, μετά από τη δεκαεξάμηνη σιωπή της Δημοτικής Αρχής, ως προς την τύχη της δωρεάς μου, αντιλαμβάνομαι και κατανοώ πλήρως την άρνηση ή δυσκολία τοποθέτησης της σε κάποιο σημείο του Δημαρχιακού Μεγάρου. 

Αναγκάζομαι λοιπόν να αποσύρω το γλυπτό από τον συγκεκριμένο αποθηκευτικό χώρο, με μια συγνώμη  για την αναστάτωση ίσως που προκάλεσε η προθεσή μου και με ένα μεγάλο ευχαριστώ για την δεκαεξάμηνη φιλοξενία του. Θα ήθελα να πιστεύω ότι  η άρνηση ή η δυσκολία τοποθέτησης, αφορά αποκλειστικά την αισθητική του συγκεκριμένου γλυπτού και ευελπιστώ σύντομα να βρεθεί χώρος ή φορέας που θα αποδεχθεί την αισθητική του έργου, την προσφορά μου, αλλά κυρίως την ιστορική μνήμη που έχει την πρόθεση να υπηρετήσει.

Η ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Κατασκευάσθηκε απο τρία φύλλα αλουμινίου πάχους τεσσάρων χιλιοστών, όπου τα γράμματα και τα σχέδια υλοποιήθηκαν με τη διαδικασία της υδροκοπής, ακολούθησε επικάλυψη ηλεκτροστατικής βαφής απόχρωσης σφυρήλατου ορείχαλκου και στη συνέχεια αυτά τοποθετήθηκαν επάνω σε τρία φύλλα ανοξείδωτου πάχους 8/10 του χιλιοστού.Τα κομμάτια συναρμολογήθηκαν σε σκελετό απο ανοξείδωτο στραντζαριστό διατομής 20x40 χιλιοστά.

 Αποτελείται από τρεις τραπεζοειδείς επιφάνειες οι οποίες ορίζονται από συνδυασμό γωνιών 30, 60 και 90 μοιρών, που ξεκινώντας από τη βάση αναπτύσσονται καθ' ύψος έως την κορυφή της σύνθεσης. Συμβολίζουν μια έκκληση κίνησης, μια πορεία από το παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον, της τρισυπόστατης δηλαδή διάστασης της ιστορικής μνήμης. Στο τμήμα της βάσης αναγράφονται εκτός από το «Εθνικό Μέτωπο Πανδωδεκανησιακού Απελευθέρωσης» κάποιες φράσεις–συνθήματα από την εφημερίδα «ΕΝΩΣΗ» ενδεικτικές των κατευθύνσεων και επιδιώξεων του Μετώπου.

Η εφημερίδα κυκλοφορούσε παράνομα κατά τη διάρκεια της Αγγλικής κατοχής και ήταν  το μόνο μη λογοκριμένο έντυπο.   Στο ενδιάμεσο τμήμα αναγράφονται τα αρχικά Ε.Μ.Π.Α. κάτω από σύνθεση αποτελούμενη από ένα ανθισμένο ρόδο (τριαντάφυλλο), που προβάλλει ως αντίσταση στην Αγγλική κατοχή και τους εμφυλιοπολεμικούς απόηχους που κληροδότησε η Αγγλική πολιτική στην Ελλάδα. Προβάλλει ως σύμβολο μύησης στον αγώνα για την ένωση, αλλά και θυσίας και αναγέννησης.

Στην κορυφή αναγράφεται η λέξη «ΕΝΩΣΗ», η οποία εκτός από την αναφορά στην περιοδική έκδοση του Μετώπου, δηλώνει και τις επιδιώξεις του για ενότητα του λαού με μοναδικό στόχο την ένωση με την Ελλάδα. Τα περιστέρια που προβάλλουν μέσα από την λέξη «ΕΝΩΣΗ» συμβολίζουν έκτος από τα μεγάλα και τα μικρά νησιά του συμπλέγματος, τον ειρηνικό προσανατολισμό του αγώνα, για βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του λαού και για δημοκρατικές ελευθερίες. Το γλυπτό αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής στους αγωνιστές του Ε.Μ.Π.Α. αλλά και παρακαταθήκη γνώσης και σεβασμού της ιστορικής μας πορείας.

Στυλιανός Χριστοφυλάκης
(αρχιτέκτων-εικαστικός)