Εκδηλώσεις για την 31η Μαρτίου προτείνει ο Αριστοτέλης Παυλίδης

Ο τ. Βουλευτής Δωδεκανήσου –Υπουργός Αριστοτέλης Παυλίδης, κατά την παρέμβασή του στην «εκδήλωση» αδελφοποίησης του Συλλόγου των Απανταχού Καρπαθίων με την Ένωση Χαλκιτών Αθήνας-Πειραιά (17.3.2017) η οποία εντάσσεται στο επετειακό πρόγραμμα της 70ετηρίδος από «Προσαρτήσεως της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα» (1947) υπεγράμησε:

«Από την 1η Μαρτίου, οπότε η Βουλή, ομοφώνως, ανεκήρυξε το 2017 ως «Έτος Δωδεκανήσου», οργανώνονται από τους ανά την Ελλάδα Δωδεκανησίους «εκδηλώσεις» αναφερόμενες σε σταθμούς της πρόσφατης, κυρίως, Ιστορίας των.

Η παρουσία, στην Κάλυμνο, του Προέδρου της Δημοκρατίας στον Επετειακό εορτασμό της 7ης Μαρτίου 1948, καθόρησε την αρχή σειράς συλλογικών δράσεων που ζωντανεύουν την μακράν πορεία των Δωδεκανησίων προς την Απελευθέρωση και την Ένωση με την Μητέρα Πατρίδα.

Προπομπός, ελαφρώς παραμελημένος, της κομβικής ημερομηνίας της 28ης Οκτωβρίου 1947, της ημέρας δηλαδή, της «Προσαρτήσεως της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα» υπήρξε η 31η Μαρτίου 1947.

Η υπέροχη ημέρα της επισήμου επάρσεως της κυανολεύκου, μετά από 630 χρόνια σκλαβιάς, στον επί του «Βωμού Της Πατρίδος» ιστό, τον προ του Διοικητηρίου της Δωδεκανήσου, στην Ρόδο.

Την 31η Μαρτίου 1947, ημέρα παραδόσεως της Διοικήσεως από τους Βρετανούς στον Έλληνα Γενικό Στρατιωτικό Διοικητή Αντιναύαρχο Περικλή Ιωαννίδη, εξελείχθησαν σ’ όλα τα Δωδεκάνησα ανεπανάληπτες σκηνές πατριωτικής συγκινήσεως με κορυφαίες αυτές της Ρόδου, τις οποίες ασφαλώς ενθυμούνται πολλοί συμπατριώτες μας.

Είναι μοναδική η σκηνή όπου οι Ρόδιοι, με επικεφαλής τον τότε Δήμαρχο, τον αξέχαστο Γαβριήλ Χαρίτο, γονυκλινείς και δακρυσμένοι, παρακολουθούν την έπαρση της Ελληνικής Σημαίας και αμέσως μετά πεζοπορούντες φθάνουν στα «Μνήματα» για να μεταφέρουν την συγκλονιστική είδηση: «Ελεύθεροι»!!

Αυτή την επέτειο προτείνω στους συναδέλφους μου Δημοτικούς Συμβούλους να τιμήσομεν εφέτος με Ειδικήν Πανηγυρικήν Συνεδρίαση σε κάθε Δήμο της Δωδεκανήσου.

Ιδιαιτέρως δε ο Δήμος των Ροδίων, όπως πρόσφατα επρότεινα στον Δήμαρχο κ. Χατζηδιάκο, και μάλλον το απεδέχθη, να οργανώσει τελετήν επάρσεως της Σημαίας πάλιν στον προ του Διοικητηρίου ιστόν, εμπρός στην εντοιχισμένη αναμνηστική μαρμάρινη πλάκα όπου περιγράφεται με εντυπωσιακή λιτότητα το ιστορικό γεγονός της 31ης Μαρτίου 1947.

Την απόδοση αυτής της τιμής την οφείλομεν στους μαχητές προγόνους μας και την παραδίδομεν στα παιδιά μας, όπως φρονώ ότι υποχρεούμεθα να τους προσφέρομεν το «άνοιγμα» του με δαπάνες του Δημοσίου αναπαλαιοθέντος, πρόσφατα, κτηρίου του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος στην Ρόδο. Σε αυτό το κτήριο πρέπει να φιλοξενηθεί η έκθεση «Η πορεία της Δωδεκανήσου προς την Ελευθερία» υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και οι με αυτήν συνεργαζόμενοι οριστικοποιήσουν, το ταχύτερον, την, κατά την γνώμη μου επιβεβλημένη, σχετικήν απόφαση.