Η «ΕΛΑΣ» εκ των ένδον


Γράφει η
Μαίρη Καρανάσου-Παπανδρέου


«Άριστη είναι η Δημοκρατία όπου, ενώ όλα τα άλλα κρίνονται με ισότητα, η υπεροχή ορίζεται με βάση την αρετή…» (Ανάχαρσης-Πλούταρχος «Επτά σοφών συμπόσιον»), αρχή που τηρείται με αυστηρότητα για να γίνουν δεκτοί υποψήφιοι/ υποψήφιες στις Σχολές της ΕΛΑΣ, που εισάγονται με τα κριτήρια της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Η ΕΛΑΣ, με τη σημερινή της μορφή και ονομασία, είναι σχετικά ‘νέα΄, καθώς δημιουργήθηκε μόλις το 1984, προερχόμενη από τη συγχώνευση δύο Σωμάτων, δηλαδή, της Αστυνομίας Πόλεων και της Χωροφυλακής.

Η «Αστυνομία Πόλεων» είχε την ευθύνη της Αθήνας, του Πειραιά, της Πάτρας και της Κέρκυρας, ενώ η Χωροφυλακή κάλυπτε τις ανάγκες της υπόλοιπης Ελλάδας. Αν αναλογιστούμε ότι το Ελληνικό μας Κράτος, άρχισε να συγκροτείται κυρίως από το 1828 και η Αστυνομία μας από τη δεκαετία του 1950 θεωρείται η «Τρίτη Καλύτερη Αστυνομία Παγκοσμίως, παρά το ‘νεαρόν της ηλικίας της’.

Βιωματική ιστορική αναδρομή, αποτελεί αδιάψευστη μαρτυρία της πολλαπλής προσφοράς της ΕΛΑΣ στον εθνικό και στον κοινωνικό τομέα, που υπερβαίνει τα προκαθορισμένα καθήκοντα της αστυνόμευσης. Απόγονη του γνωστού «Ληστοφάγου», όπως ονόμαζαν τον Αξιωματικό της Χωροφυλακής Νικόλαο Καρανάσο που στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα στόχο είχε το ‘ξεκαθάρισμα’ της υπαίθρου μας από τους ληστές και θυγατέρα του Εγκληματολόγου και στη συνέχεια Αρχηγού της Αστυνομίας Πόλεων Δημητρίου Καρανάσου, αφορμή για αυτή την ‘κατάθεση καρδιάς και μνήμης’ υπήρξε η άδικη, απαράδεκτη και πρωτοφανής αρνητική τοποθέτηση στον τηλεοπτικό σταθμό «Αντένα»,  Αντιστράτηγου ε.α. της ΕΛΑΣ πριν από λίγες μόλις μέρες. Ο ε.α. Υποστράτηγος, αναφέρθηκε στο γνωστό πλέον ληστή που κρύφτηκε σε  ντουλάπα και οι Αστυνομικοί μας, δεν τον  ανακάλυψαν.

Ξαφνιάστηκα δυσάρεστα με την τόσο αρνητική τοποθέτησή του, όχι μόνον επειδή δεν διατύπωσε ούτε μια λήξη αναγνώρισης για τη άμεση επέμβαση και επιτυχή σύλληψη δύο εγκληματιών, αλλά κυρίως, με προβλημάτισε η σκέψη: «Αν πραγματικά επιθυμούσε ο προαναφερόμενος ε.α. Υποστράτηγος να κάνει μια αρνητική κριτική, γιατί δεν το έκανε υπηρεσιακά και κατ’ ιδίαν;»  

Δυστυχώς, μου θύμισε τους καθ’ έξιν επικριτές των άλλων, επειδή θέλουν να νιώθουν ανώτεροι, πιο ευφυείς και παντογνώστες. Ξέχασε ο προαναφερόμενος ε.α. Υποστράτηγος, ΟΛΕΣ τις επιτυχίες της ΕΛΑΣ, όπως π.χ. την εξάρθρωση της εγκληματικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη», τις συλλήψεις διεθνών εμπόρων ναρκωτικών, τις εξιχνιάσεις ληστειών μετά φόνου, που δυστυχώς, είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο.

Γεννημένη και μεγαλωμένη σε Αστυνομικό και Στρατιωτικό οικογενειακό περιβάλλον, έζησα την πολλαπλή προσφορά των προσωπικοτήτων που στελέχωναν και στελεχώνουν την ΕΛΑΣ. Έζησα την εθνική προσφορά του αείμνηστου Αρχηγού της Αστυνομίας Έβερτ (πατέρα του πρώην Προέδρου της ΝΔ Μιλτιάδη Έβερτ), ο οποίος επί Γερμανικής Κατοχής επέδειξε και εθνική αντιστασιακή δράση, απελευθερώνοντας και φυγαδεύοντας σε συνεργασία με τους αστυνομικούς συνεργάτες του, Έλληνες πατριώτες που είχαν συλλάβει οι Κατοχικές Δυνάμεις και βρίσκονταν στις τότε Φυλακές Αβέρωφ, ενημέρωναν Έλληνες-Εβραίους να κρυφτούν από την Γκεστάπο, κ.α.

Επί του αείμνηστου Αρχηγού της Αστυνομίας Ρακιτζή, και τον επίσης αείμνηστο τότε Διευθυντή/Εγκληματολόγο Δημήτριο Καρανάσο ο οποίος υπηρετούσε ως Διευθυντής της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας (Σήμανση), ιδρύθηκε το «εργαστήριο της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας» στο υπόγειο του κτηρίου Όθωνος 6 στην Πλατεία Συντάγματος, όπου στεγάζονταν και τα γραφεία της Σήμανσης.

Την «Εγκληματολογική Υπηρεσία» οργάνωσαν οι προαναφερόμενοι, μαζί με Αξιωματικούς της Scotland Yard και τον αείμνηστο Καθηγητή Εγκληματολογίας Γαρδίκα και οι επιτυχίες και αυτής της Υπηρεσίας, ήταν και είναι εξαιρετικά απόλυτες. Ο Εγκληματολόγος τότε Διευθυντής της «Σήμανσης» και μετέπειτα Διευθυντής Αθηνών και πριν την αποστρατεία του Αρχηγός Δημήτριος Καρανάσος, δίδαξε και στο «American College of Greece-Deree-Alba», στον κλάδο της Κοινωνιολογίας - στο Πανεπιστημιακό Τμήμα Deree.

Ως μαθήτρια και αργότερα ως φοιτήτρια, περνούσα ώρες στα εργαστήρια της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας, καθώς θαύμαζα την παρατηρητικότητα, την οξυδέρκεια, την υπομονή, την ευρύτητα πνεύματος, τη Γνώση της ανθρώπινης συμπεριφοράς και ψυχοπαθολογίας, και πάνω απ’ όλα, το Ήθος όλων των Αστυνομικών μας που ήταν πτυχιούχοι και άλλων πανεπιστημιακών κλάδων, όπως ο υπεύθυνος Αστυνομικός του ‘εγκληματολογικού εργαστηρίου’  Χημικός κ. Κορνιλάκης, ενώ άλλοι συνεργάτες της «Σήμανσης» ήταν αστυνομικοί/ιατροί και αστυνομικοί/ιατροδικαστές.

Ας μην λησμονούμε, ότι και γυναίκες διέπρεψαν στο χώρο αυτό, όπως η διακεκριμένη Καθηγήτρια Εγκληματολογίας και μετέπειτα Πρύτανης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αλίκη Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου, που φέτος αισίως συμπληρώνει τα εκατό της χρόνια κι είχα την καλή τύχη να υπάρξω μαθήτρια της αδελφής της επίσης Καθηγήτριας Πανεπιστημίου, Έλλης Γιωτοπούλου-Σισιλιάνου. Σημειωτέων ότι η τέως Πρύτανης Αλίκη Μαραγκοπούλου, ίδρυσε το «Ίδρυμα Μαρκοπούλου», (στην οδό Λυκαβηττού),  το οποίο χορηγεί δεκάδες υποτροφίες σε αριστούχους φοιτητές.

Σήμερα, η ΕΛΑΣ στελεχώνεται από άνδρες και γυναίκες που μας κάνουν υπερήφανους, όχι μόνον για τις εξειδικευμένες και πολύπλευρες γνώσεις τους, αλλά για το Ήθος τους και το ενδιαφέρον τους για τον πολίτη, που εκδηλώνουν έμπρακτα. Παρά το γεγονός, ότι οι απολαβές τους, ήταν και είναι πολύ χαμηλές, ενώ το επίπεδο της μόρφωσής τους υψηλότατο και η επικινδυνότητα των υπηρεσιών τους υψηλή, οι Αστυνομικοί μας, επιτελούν το έργο τους με συναίσθηση ευθύνης, και πολλοί συνεχίζουν και μεταπτυχιακές σπουδές.

Έχομε παραδείγματα και στη Ρόδο, που γνωρίζομε, εκτιμούμε και αγαπάμε, αλλά η υπέρμετρη μετριοφροσύνη τους δεν μας επιτρέπουν τη δημοσιότητα. Έχομε και Αστυνομικούς, που παράλληλα διακρίνονται και στο χώρο της Τέχνης, όπως Αγιογράφους, Εκπαιδευτικούς, Συγγραφείς και απλώς αναφέρω τον ε.α. Αξιωματικό της πρώην Χωροφυλακής Σεραφείμ Αθανασίου, που ήρθε στη Ρόδο παραμονές τις «Ενσωμάτωσης» το 1947, παρέμεινε σχεδόν 20 χρόνια και σήμερα ως συνταξιούχος, ζει στο Βόλο, συγγράφει βιωματικά βιβλία και αρθρογραφεί στη ΡΟΔΙΑΚΗ, ενώ διατηρεί στα Δωδεκάνησα επιστήθιους φίλους.

Η ΕΛΑΣ, πάντα είναι πρώτη σε όλες τις «ανώμαλες» κι επικίνδυνες καταστάσεις, ενώ πολλές φορές χρειάζεται να φανούν ‘δυσάρεστοι’ σε πολίτες. Ας αναλογιστούμε τους κινδύνους που καθημερινά διατρέχουν και τις χαμηλές αμοιβές που λαμβάνουν. Να θυμόμαστε ότι ο αριθμός των Αστυνομικών μας είναι πολύ μικρότερος από όσους χρειάζεται η Πολιτεία κι επιπλέον, η απόφαση Παρασκευόπουλου, έβγαλε στην κοινωνία μας επικίνδυνους κατάδικους, ενώ η εγκληματικότητα ήταν ήδη αυξημένη λόγο «ειδικών συνθηκών».

Όλοι οι εχέφρονες αγανακτούμε με τις συνεχείς επιθέσεις κουκουλοφόρων και πολλοί αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν να μην συλλαμβάνει η ΕΛΑΣ αυτά τα αναρχικά/εγκληματικά ανθρωπόμορφα πλάσματα, που θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές και καταστρέφουν δημόσιες και ιδιωτικές περιουσίες.

Και βέβαια έχει την ικανότητα η ΕΛΑΣ να συλλάβει τους όποιους κουκουλοφόρους εγκληματίες, και πολλές φορές είδαμε κυριολεκτικά να φλέγονται οι Αστυνομικοί μας από βόμβες μολότοφ που εξαπολύουν εναντίον τους, όμως η ΕΛΑΣ, δεν μπορεί παρά να εισακούει τις εντολές της εκάστοτε Κυβέρνησης, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Με συγκίνηση, θυμόμαστε την Ημερίδα που είχε οργανώσει πριν από μερικά χρόνια, ο έγκριτος Δικηγόρος της Ρόδου Γιάννης Χαρίτος, προσκαλώντας από την Αθήνα στελέχη της ΕΛΑΣ και Εξειδικευμένους της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας, όπου μας δόθηκε η ευκαιρία για νιοστή φορά να νιώσομε εθνική υπερηφάνεια για τους «Λειτουργούς» της Πατρίδας μας, που περιφρουρούν τις ζωές μας, τη σωματική μας ακεραιότητα, την ελευθερία μας, την ασφάλειά μας και τις περιουσίες μας.

Κι ένα μεγάλο «Ευχαριστούμε», στην ΡΟΔΙΑΚΗ, για την πάντα αντικειμενική και πολύπλευρη ενημέρωση, που δεν αναδεικνύει μόνον τα αρνητικά της κοινωνίας μας, όπως εγκληματικές και παραβατικές δραστηριότητες, αλλά φέρνει στο φως της δημοσιότητας και τους Άξιους υπερασπιστές μιας ευνομούμενης πολιτείας, όπως είναι η ΕΛΑΣ και οι Ένοπλες Δυνάμεις μας.