Μητροπολίτης Ρόδου: Ο Αναστάς Κύριος είναι  ο Άρχοντας της Ειρήνης

“Ο σταυρωθείς Κύριος ετάφη, κατέβηκε στον Άδη, όπου γκρέμισε τον θρόνο του διαβόλου και κατέστρεψε όλες τις σκευωρίες και συνωμοσίες εναντίον του γένους των ανθρώπων, τονίζει στο μήνυμά του, ο μητροπολίτης Ρόδου, Κύριλλος.

Αναφέρει συγκεκριμένα τα εξής:
«Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά.
Τις προηγούμενες ημέρες της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας, ο καθένας κατά το μέτρο της δωρεάς της χάριτος, ζήσαμε, σε ιδιαίτερα φορτισμένη συγκινησιακή ατμόσφαιρα, την πορεία του Κυρίου προς το εκούσιον πάθος. Ο Νυμφίος της Εκκλησίας, ο Νυμφίος κάθε ανθρώπινης ψυχής, Εκείνος ο οποίος «διήλθε ευεργετών και ιώμενος πάντας» καταδικάστηκε από το Συνέδριο, ένα νομικό σχήμα φαινομενικά άψογων ανθρώπων, ως κακούργος.

Οδηγήθηκε χλευαζόμενος έξω της πόλεως, στον λόφο του Γολγοθά και σταυρώθηκε ανάμεσα σε δύο κατάδικους του κοινού ποινικού δικαίου. Παρέδωσε το πνεύμα κρεμάμενος στο Σταυρό και τάφηκε στο "καινό μνημείο".

Τώρα, στο μέσον της μυροβόλου αυτής ανοιξιάτικης νύκτας, κρατώντας τις αναμμένες λαμπάδες μας, καλούμεθα να βιώσουμε και να διακηρύξουμε το μοναδικό και ανεπανάληπτο κοσμικών διαστάσεων γεγονός της Αναστάσεως. Ο σταυρωθείς Κύριος ετάφη, κατέβηκε στον Άδη, όπου γκρέμισε τον θρόνο του διαβόλου και κατέστρεψε όλες τις σκευωρίες και συνωμοσίες του εναντίον του γένους των ανθρώπων.

Από τον τάφο Του αναστήθηκε την τρίτη ημέρα, νίκησε και λεηλάτησε τον θάνατο, με όλους τους προπομπούς και τους συνοδούς του, και άνοιξε ένα καινούργιο δρόμο ζωής και σωτηρίας για τον άνθρωπο. Η Ανάστασή Του είναι πραγματικό γεγονός, εγγύηση πλέον της αναστάσεως του ανθρώπου.

Το κενό μνημείο βεβαιώνει τους Μαθητές και τις Μυροφόρες γυναίκες για την αλήθεια του γεγονότος. Οι για σαράντα ημέρες εμφανίσεις του Αναστάντος πιστοποιούν το θαύμα και γίνονται άμεση εμπειρία πίστεως. Ο Αναστάς Κύριος παρουσιάζεται  στους ταραγμένους και φοβισμένους Μαθητές, συζητά μαζί τους, συντρώγει με αυτούς, τους συνοδεύει στην πορεία τους και διασκεδάζει την αθυμία τους.

Ο συνήθης χαιρετισμός Του, κατά τις συναντήσει αυτές, ήταν το «Ειρήνη υμίν». Μένει πιστός στην υπόσχεσή Του. «Ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν· ου καθώς ο κόσμος δίδωσι, εγώ δίδωμι υμίν» τους είχε βεβαιώσει λίγο πριν το πάθος. Με τον χαιρετισμό ανανεώνει την υπόσχεση και την αφήνει κληρονομιά, όχι μόνο στους δώδεκα, αλλά στους ανά τους αιώνες μαθητές Του.

Ο Αναστάς Κύριος είναι ο Άρχοντας της ειρήνης. Το προφήτευσε ο Ησαΐας, το βεβαίωσε Εκείνος, το διακηρύσσουμε και εμείς απόψε εκφράζοντας την εκκλησιαστικότητά μας. Η ειρήνη η δική Του δεν αποτελεί ανθρώπινο επίτευγμα αλλά δωρεά χάριτος. Το θεμέλιο της δεν είναι η ποικιλόμορφη βία αλλά η προσωπική θυσία. Αφετηρία της η προσφορά που υπερβαίνει την απαίτηση.

Υπογράφεται πρώτα στην καρδιά του ανθρώπου, όταν αυτός ζει σύμφωνα με τις προδιαγραφές της ύπαρξης, αυτές που έθεσε στη ζωή του ο Δημιουργός Του. Από την καρδιά εξακτινώνεται, φως ιλαρόν, όχι για να κάψει και να καταστρέψει αλλά για να φωτίσει και να παρηγορήσει.
Αγαπητοί αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω.

Ο Χριστός ανέστη. Τότε, σε μια από τις συναντήσεις Του με τους μαθητές τους ρώτησε: «Τι τεταραγμένοι εστέ, και διατί διαλογισμοί αναβαίνουσιν εν ταις καρδίαις υμών;» Την ίδια ερώτηση απευθύνει και σήμερα προς τον καθένα από μας και την ανθρωπότητα ολόκληρη. Τι απάντηση άραγε μπορούμε να δώσουμε;

Στον αναστάντα Θεό δεν μπορούμε να προτάξουμε δικαιολογίες. Με εσωτερική συντριβή παραδεχόμαστε: «Ημάρτομεν, ηνομήσαμεν, ηδικήσαμεν ενώπιον σου, μηδέ συνετηρήσαμεν, μηδέ εποιήσαμεν καθώς ενετείλω ημίν». Με  πίστη ομολογούμε: «Συ ει Θεός ημών, εκτός σου άλλον ουκ οίδαμεν, το όνομά Σου ονομάζομεν». Με αγάπη και ελπίδα αφήνουμε ένα «Κύριε ελέησον» από τα χείλη μας και την καρδιά μας. «Κύριε ελέησον» εμάς και τον κόσμο Σου, ειρήνευσε την καρδιά μας, ειρήνευσε το λαό Σου, ειρήνευσε τα έθνη Σου.

Χριστός ανέστη, αδελφοί. Ευχόμαστε σε όλους έτη πολλά, ευλογημένα και καταυγαζόμενα από το ανέσπερο πασχάλιο φως που ανέτειλε από τον πανάγιο Τάφο.
Άγιον Πάσχα του δισχιλιοστού και δεκάτου εβδόμου σωτηρίου έτους
Διάπυρος προς Χριστόν Αναστάντα ευχέτης πάντων ημών.

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
†Ο ΡΟΔΟΥ  ΚΥΡΙΛΛΟΣ»