Κοιμήθηκε ο Πρωτοψάλτης Εμμανουήλ Μαλαματής

Γράφει
ο πρωτοπρεσβύτερος
Κυριάκος Αναστ. Μανέττας

Κληρικός-Εκπαιδευτικός, εφημέριος ιερού ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης-Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου


Με αισθήματα συγκίνησης και βαθειάς ευγνωμοσύνης στην Αγάπη του Θεού, Κλήρος και λαός και ο κόσμος των ιεροψαλτών Ρόδου, συνοδεύσαμε στην τελευταία κατοικία του τον σεβάσμιο και αγαπητό πρωτοψάλτη της κωμόπολης Ιαλυσού Ρόδου, αείμνηστο, Εμμανουήλ Μαλαματή, την Παρασκευή  (5 Μαΐου 2017). Πλήρης ημερών σε ηλικία 93 ετών κοιμήθηκε τον ύπνο του Δικαίου την Πέμπτη (4 Μαΐου 2017). Από μικρό παιδί αγάπησε την εκκλησία και το τάλαντο της γλυκειάς του φωνής, το αξιοποίησε μαθαίνοντας την πατρώαν Βυζαντινή Μουσική από το μεγάλο δάσκαλο, τον μακαριστό Ευάγγελο Μουτάφη, που έβγαλε δεκάδες μαθητές του ιεροψάλτες.

Έτσι για περισσότερο από 65 χρόνια, μέχρι πριν από 3 χρόνια από το θάνατό του, ο Μανόλης Μαλαματής εκόσμησε το δεξιό ψαλτήριο του Ιερού Ναού της Κοίμησης της Θεοτόκου Ιαλυσού.

Ιαλυσιώτης γέννημα θρέμμα, ή καλύτερα Τριαντενός ο Μανόλης Μαλαματής υπήρξε όνομα και πραγματικότητα μάλαμα. Ευγενής, καλοσυνάτος, πράος, ταπεινός, φιλακόλουθος αν και για πολλά χρόνια εργαζόταν σαν ξενοδοχοϋπάλληλος, τυπικός και άψογος στα ιεροψαλτικά του καθήκοντα. Ακούραστος άνθρωπος, με ήθος και εβίωνε όσα έψαλλε στη ζωή και τα έργα του.

Νυμφεύθηκε  την Σταματία Συκόφυλλου, μια αξιοπρεπή, τίμια, εργατική και παραδοσιακή Τριαντενή , που μαζί έζησαν 60 χρόνια και πλέον αγαπημένης και υποδειγματικής συζυγικής ζωής. Από το γάμο τους απέκτησαν 3 καλές και καλοπαντρεμένες κόρες με 3 καλούς γαμπρούς, με αρκετά εγγόνια και δισέγγονα. Τον φρόντιζαν, τον γηροκόμησαν η καλή του σύζυγος Σταματία, τα παιδιά του, οι γαμπροί, τα εγγόνια, σαν κάτι το ακριβό και πολύτιμο στη ζωή τους. Φάνηκε άλλωστε και από τη συγκίνησή τους και τα δάκρυα ευγνωμοσύνης στην εξόδιο ακολουθία του. Γνώρισε ο Μανόλης Μαλαματής φτώχειες, πολέμους, στερήσεις, αλλά και έζησε χαρές και ευλογίες σαν ιεροψάλτης και οικογενειάρχης πατέρας, σύζυγος και παππούς.

Η οικογένειά του κοσμεί σήμερα την  κοινωνία της Ιαλυσού. Έζησε μαζί με τους μακαριστούς μητροπολίτες Ρόδου: Απόστολο Τρύφωνος τον Εθνάρχη, τον Τιμόθεο Ευαγγελίδη, τον μεγαλοπρεπή και άρχοντα μητροπολίτη Ρόδου Σπυρίδωνα Συνοδινό, που είχανε μεγάλη ετκίμηση, αγάπη και φιλία, όπως και με τον μακαριστό και αξέχαστο πρωτοσύγκελο Αλέξανδρο Θεοδωρακόπουλο. Με τον μακαριστό μητροπολίτη Ρόδου Απόστολο Διμέλη και για μικρό χρονικό διάστημα τον σημερινό Κύριλλο Κογεράκη.

Συνεργάστηκε με παλαιούς κληρικούς της Ιαλυσού και σεβάσμιους ιερείς: Τον Κων/νο Κουντούρη, και το γιο του Ηλία Κουντούρη, θεολόγο, τον Ευγένιο Δράκο, τον Νικόλαο Παπανικόλα, Σπυρίδωνα Κυπραίο, και τους πατέρες Απόστολο Πεζουβάνη, Νικόλαο Παραδείση.

Επίσης με πλειάδα ονομάτων ιεροψαλτών, όπως το Νικήτα Κοντονικολάου από την Νίσυρο, εκκλησιαστικούς επιτρόπους, και νεωκόρους, όπως την αξιαγάπητη, πιστή και αφοσιωμένη Ασημίνα Σαχίνη.

Εμείς ευγνωμόνως τον τιμήσαμε δύο φορές επισήμως με επαίνους και εικόνα στο ναΰδριο του Πανεπιστημίου Αιγαίου Ρόδου. Επίσης ο Σύλλογος Ιεροψαλτών , η Ιερά Μητρόπολη Ρόδου και ο τότε δήμος Ιαλυσού.. Είχα την τιμή και τη χαρά να τον γνωρίσω από κοντά. Σε πανηγύρεις και τα τελευταία χρόνια, μας εξυπηρετούσε στο ναΰδριό μας, όποτε είχαμε ανάγκη με χαρά και πολύ ευγένεια. Ευχαριστούμε τον Θεό, που τον γνωρίσαμε και που τίμησε την ευλογημένη θέση του κατώτερου κληρικού, την ιεροψαλτική, με τόσο ήθος, τιμιότητα και αγάπη.

Ευχόμαστε ο Κύριός μας που τον πήρε την ανοιξιάτικη περίοδο της Ανάστασής του, να του χαρίσει τον αιώνιο Παράδεισο, και ο όπως εκείνος στη γη, τον δόξαζε και τον υμνούσε, να ψάλλει και στο ουράνιο θυσιαστήριο, μαζί με τους Αγίους και τους Αγγέλους. Στην οικογένειά του και στους δικούς του να είναι υπερήφανοι για τον σύζυγο, πατέρα, παππού, Μανόλη Μαλαματή.

Τον ευχαριστώ, που πάντοτε με ευχόταν και με καμάρωνε για τις δραστηριότητες και τα κηρύγματά μου.
Αιωνία του η μνήμη. Αμήν.