Ροδίτικη Κουζίνα…από τη ματιά ενός αρχιτέκτονα

Γράφει ο αρχιτέκτονας
Αγαπητός Ξάνθης

Η καρδιά του σπιτιού. Το στέκι των αρωμάτων. Η κιβωτός της μαγειρικής τέχνης.
Όταν η νοικοκυρά μαζεύεται στην κουζίνα για να μαγειρέψει και να φτιάξει το φαγητό, μοιάζει με αρχιτεκτόνισσα που οραματίζεται τη φόρμα, πλάθει τη μορφή, αποδίδει το έργο.   


Κουζίνα, το εργαστήρι της δημιουργίας, εκεί όπου αναμειγνύονται οι μυρωδιές με τα υλικά, εκεί που παντρεύεται το πνεύμα με τα χέρια, η φαντασία με την πραγματικότητα.

Εκεί, που η μαγείρισσα εναποθέτει όλο το μεγαλείο της για να μπορεί να αποδείξει ότι είναι ικανή και ο τίτλος που κατέχει δεν είναι πλαστός και νοθευμένος.

Είναι τίτλος τιμής για την νοικοκυρά από τη Ρόδο να την επαινούν, να την κολακεύουν, να την εξυμνούν  για το καλό φαγητό.
Νοιώθει υπερήφανα σαν το παγόνι του Ροδινιού, που γεμάτο χαρά κραυγάζει με τα φτερά του να είναι σε ανάταση.  

Αυτή την ανάταση εισπράττει και η μαγείρισσα, όταν ο φιλοξενούμενος νοιώθει την αγαλλίαση του γεύματος και αναφωνεί «Μπράβο αρχόντισσα της κουζίνας».

Γίνεται ο κόσμος δικός της, είναι η ευχαρίστηση δικής της, είναι το πέρασμα από το σύνηθες στη μαγεία.

Γιατί είναι μάγισσα, η μαγείρισσα στη Ρόδο, που κλέβει καρδίες, σκέψεις, ιδέες,
Είναι αυτή που ανακαλύπτει την αναλογία αλατιού και ζάχαρις, πιπεριού και ρίγανης με το μαγικό ραβδί της.

Η πιρούνα της μοιάζει με ραβδί νεράιδας, αλλά παράλληλα αντικαθιστά την μπακέτα ενός μαέστρου που κατευθύνει αρμονικά την ορχήστρα του, τα δε εργαλεία της κουζίνας μοιάζουν να συνθέτουν τα όργανα μια ολόκληρη συμφωνική ορχήστρα.  

Το αποτέλεσμα σαν την 5η Συμφωνία του Μπετόβεν, η κατάληξη σαν το ποίημα του Καβάφη για την ανεύρεση της Ιθάκης.
Η  κουζίνα το σύμπαν της, οι μυρωδιές…τα αστέρια της, είναι όλα μέσα στο βασίλειο της.

Υ.Γ. Τα παρόν κείμενο είναι εργασία για την ομάδα δημιουργικής γραφής «Το Αγέρι Γραφής», που έχουμε συγκροτήσει μια ομάδα φίλων και το εμπνεύστηκα από συγκεκριμένο συγγενικό πρόσωπο.