Το ισόρροπο Τετράγωνο  του Τουρισμού ως βάση  λειτουργικού ανεφοδιασμού του

Γράφει ο αρχιτέκτονας
Αγαπητός Ξάνθης

Διέμεινα για μια ημέρα σε ξενοδοχείο της Νότιας Ρόδου. Το τοπίο και η φύση πολύ γρήγορα σε οδηγούν  για να αντιληφθεί κανείς ότι το νησί μοιάζει σαν μια απέραντη ζωγραφιά.


Τα πάντα γαλάζια, και εάν εμφανίζεται και κάποιο ανοιξιάτικο συννεφάκι είναι για να ομολογήσει ότι μαζί με τον ουρανό μπορούν να χορεύουν το αισθησιακό ταγκό της αρμονίας και της αγαπησιάρικης σχέσης.  

Η θάλασσα γαλήνια σε χάδευε σαν να ήθελε να σου μιλήσει και να σου εκμυστηρευτεί ότι το υγρό στοιχείο είναι το ήμισυ και πλέον του ουρανού.

Τα δε αστέρια το βράδυ μιλούσαν για την ποίηση και την αγάπη και σαν φωτεινά μανιτάρια οδηγούσαν τη σκέψη σε ονειρεμένες  διαδρομές και απέραντους γαλαξίες.
Και προσγειωνόμαστε…

Η διαμονή στο ξενοδοχείο είχε τις εκπλήξεις της.
Η πρώτη εντυπωσιακή, ήταν η χρήση των τοπικών προϊόντων.
Από το πρωινό, στο μεσημεριανό, μέχρι και το βραδινό όλα τα γεύματα συνοδευόντουσαν από προϊόντα της μάνας γης της Ρόδου. Αυτό δημιουργούσε την αίσθηση ότι ήσουν σε μια φιλόξενη περιοχή, σ΄ ένα σπίτι, μιας και ο τουρίστας ένοιωθε σαν να βρίσκεται στο δικό του χώρο, βασικός σκοπός του ποιοτικού τουρισμού.

Είναι πραγματικά πολύ ευχάριστο να βλέπεις και να γεύεσαι το επιδιωκόμενο της σύνδεσης του προϊόντος με τις υπηρεσίες, του πρωτογενούς τομέα με τον τριτογενή.   

Είναι από τους κεντρικού στόχους των εναλλακτικών μορφών τουρισμού η προβολή της γαστρονομίας ως μια πτυχή με ιδιαίτερο βάρος στην τουριστική εικόνα.

Το δεύτερο και σημαντικότερο ήταν η φιλική συμπεριφορά του προσωπικού προς τους πελάτες. Ευγενέστατοι προσπαθούσαν να καλύψουν κάθε ανάγκη του τουρίστα και μάλιστα προφέροντας και υπηρετώντας στη γλώσσα του τουρίστα, αποκτώντας έτσι την ανθρώπινη σχέση της φιλοξενίας.

Μακριά από τον άκρατο επαγγελματισμό, το προσωπικό χάριζε στιγμές εξυπηρέτησης νικώντας τα στερεότυπα.
Η επιτυχία της ξενοδοχειακής μονάδος δεν στηριζόταν αποκλειστικά στις παροχές και στις δομικές υπηρεσίες αλλά κέρδιζε τον πελάτη αποδίδοντας την αυθεντικότητα μέσα από το φαγητό, αλλά και την ανθρώπινη σχέση μέσα από την αγνή και γνήσια συμπεριφορά.

Η ψυχή του ξενοδοχείου κτυπούσε αρμονικά και φιλικά προς τους πελάτες τονίζοντας ότι χωρίς αυτά, ο τουρίστας καταντάει ένας αριθμός, μια ετικέτα, μια μάζα.
Αυτός ο μαζικός τουρισμός ο οποίος στήριξε το νησί τις τελευταίες δεκαετίες συμπληρωνόταν από την λέξη ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ

Αυτό αποτέλεσε και το εφαλτήριο για την προώθηση του ροδιακού τουρισμού στην δεκαετία του ‘70.
Σήμερα ο τουρισμός αποτελεί κοινωνικό φαινόμενο με πολυδιάστατη σύνθεση.
Εκείνο όμως που τον ξεχωρίζει είναι ότι ό άνθρωπος βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων, όπως και η πολιτική. Και τα δύο αποδίδουν στάσεις, ευθύνες και  αξίες.
Είναι αλληλεξαρτώμενα, χρειάζονται στρατηγικές κοινωνικές κατευθύνσεις και  χωροταξικές επιλογές  

Εάν σε μια γωνία του ιδεατού τετραγώνου του Τουρισμού προστεθεί άνθρωπος, στην άλλη τα τοπικά προϊόντα, στην άλλη η φιλοξενία και τέλος η γενικότερη δομή της εγκατάστασης έχουμε το λειτουργικό συμμετρικό τετράγωνο στο πεδίο του τουρισμού.
Μόνο έτσι μπορεί ο τουρισμός να αποτελέσει βάση ευεξίας και αναζωογόνησης και όχι συνήθειας και ρουτίνας.

Σήμερα που περνάμε μια μορφή μαρασμού του μαζικού τουριστικού ρεύματος χρειάζεται να λειτουργήσει το τετράγωνο όσο ποτέ άλλοτε.
Γίνονται προσπάθειες στην περιοχή μας και αυτό είναι το παρήγορο.
Ο τουρισμός της μάζας οφείλει να μετατραπεί σε τουρισμό της επιλογής, των εναλλακτικών μορφών, της ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ.  Όλοι μαζί μπορούμε, χώρια το τετράγωνο γίνεται ανισσόροπο και πτωτικό….