Φόβος από τα αδέσποτα σκυλιά που τριγυρνούν στα Κοσκινού

Τι περιμένουν δηλαδή οι αρμόδιοι; Πρώτα  να  γίνει το κακό και μετά θα αντιδράσουν και θα πάρουν μέτρα για τα αδέσποτα σκυλιά που τριγυρνούν στα Κοσκινού;

Αυτό διερωτάται ο  συμπολίτης μας πατέρας Νεκτάριος Κάνιας, με δημόσια ανάρτησή του στο διαδίκτυο, επισημαίνοντας μεταξύ των άλλων ότι το κακό έχει παραγίνει με τα αδέσποτα σκυλιά που τριγυρνούν στα Κοσκινού και τα οποία πρόσφατα επιτέθηκαν στο κοτέτσι που διατηρούσε, κατασπαράζοντας έτσι τα ζωάκια που διατηρούσε με τόσο κόπο και μεράκι για να έχει ένα φρέσκο αυγό καθημερινά η οικογένειά του.

Τα σκυλιά αυτά, σύμφωνα με τις ίδιες καταγγελίες, επιτίθενται  σε πεζούς, σε οδηγούς δικύκλων μοτοποδηλάτων και μοτοσικλετών και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα.

Στην ανάρτησή του ο πάτερ Νεκτάριος Κάνιας, αναφέρει συγκεκριμένα:

«Πρέπει να έχουμε περιστατικό σαν το Μενίδι για να ευαισθητοποιηθούν οι υπεύθυνοι;

Εδώ δεν είναι το θέμα για 15 κοτούλες (που με κόπο και μεράκι μεγάλωσαν και σε δύο μέρες εξολοθρεύτηκαν άδικα), εδώ το θέμα περιλαμβάνει φόβο ή αδιαφορία (όλοι ξέρουν, κανένας υπεύθυνος δεν τολμάει να ρωτήσει καν ποιανού είναι τα σκυλιά, αν είναι αδέσποτα κτλ) και επίσης κίνδυνο για την ασφάλεια των ανθρώπων. Αν συμβεί κάτι με τραυματισμό παιδιού ή ενήλικα, (θανάσιμου ή όχι), ντόπιου ή τουρίστα, τότε ας μην πουν ότι δεν ενημερώθηκαν....

"Είχαν μείνει τρεις κοτούλες και ένας λαβωμένος πετεινός...

Μέχρι που ξανά ήρθαν τα σκυλιά που προέρχονται από εκεί που όλοι στην περιοχή Κοσκινού γνωρίζουν.
Επανήλθαν δριμύτερα και τα κατασπάραξαν. Τα σκυλιά δεν έχουν λουρί.

Και οι αρμόδιοι δεν φαίνεται να κάνουν κάτι.

Κανένας δεν αναλαμβάνει ευθύνη όταν όμως πεινασμένα τα τεράστια λυκόσκυλα συνηθισμένα στο φρέσκο αίμα  βρουν κανένα παιδάκι τουριστών ή μη στο δρόμο τους και συμβεί κάτι τότε ποιος θα είναι υπεύθυνος;

Πρέπει να έχουμε τραυματισμό ή θάνατο για να αναλάβει κάποιος;  Η δική μου ευθύνη είναι να ενημερώσω όλες τις υπηρεσίες.

Από εκεί και πέρα ας αναλάβουν τις ευθύνες τους οι υπηρεσίες του Δήμου και της κοινότητας».